|
..



Een
korte beschrijving van de tripjes die we hebben gemaakt met zijn tweetjes en
samen met onze gids en chauffeur Alfredo en Jerry in onze vakantie in Brazilie
in oktober 2003
Rio de
Janeiro
De
bergen die de wereldstad Rio de Janeiro omringen behoren tot de beroemdste en
meest gefotografeerde ter wereld. Wie kent niet het Suikerbrood met het
imposante Christusbeeld. De stad maakt een opgewekte en levendige indruk.
Ipanema, Copacabana, Samba… de woorden alleen al roepen het Braziliaanse
paradijs op.

Niemand weet juist wanneer Rio
de Janeiro juist is ontdekt door de Portugezen, maar men denkt dat op 1 januari
1502 een Portugese expeditie onder bevel van André Gonçalves de Baai van
Guanabara binnen voer. De kapitein hield deze baai per vergissing voor een
riviermonding en noemde zijn ankerplaats naar datum van aankomst : Rio
(rivier) de Janeiro (januari) ofterwijl ‘januaririvier’.
In
1808 vestigde de Portugese regent João (op de vlucht voor het leger van
Napoleon) zich in Rio de Janeiro en riep het uit tot de hoofdstad van het
Portugese koninkrijk. Daarmee werd voor het eerst in de geschiedenis een
Europese natie bestuurd vanuit de kolonie.
Rio
hield de status van hoofdstad (van Brazilië) tot 1960. Toen werd het
pasgebouwde Brazilia letterlijk en figuurlijk de nieuwe hoofdstad van Brazilië.
Tegenwoordig
leven er ruim 7 miljoen mensen op de krappe 1200 km2 van de stad en meer dan 10
miljoen in de agglomeratie van Rio. De inwoners van Rio kregen de naam’
Cariocas’.
Gezien vanaf de
Suikerbroodberg
Petropolis
We
gaan vandaag met de bus naar Petropolis We hebben vandaag mooi weer. Lekker
warm. Het is een prachtige plaats. Er staan schitterende villa's en grote
paleizen. Veel groen en een bezoek aan het paleis is zeker de moeite waard. Als
je geluk hebt is er een optreden van folkloristische dansen door kinderen. Maar
we hadden pech het grotendeels katholieke Brazilie had net als wij vandaag de
viering van Allerheiligen. Daardoor bleek er heel veel gesloten te zijn zeker de
overheidsinstellingen en daarom ook het paleis

Het
keizerlijk paleis
Het charmante en groene plaatsje Petrópolis ligt op 66 kilometer
ten noorden van Rio de Janeiro, en werd bekend als het keizerlijk buiten doordat
keizers Pedro I en II hier gedurende lange tijd leefden.

Het
kristallen paleis

Het
kristallen paleis in de nacht
Tegenwoordig is Petrópolis erg gewild bij welgestelde carioca's, welke er hun
tweede huis hebben om in de zomer te ontsnappen aan de hitte van het strand.
Antieke paard en wagens en bokkenwagens willen u graag in een rustig tempo door
de stad rijden, waarbij u een goed beeld krijgt van de tijd waarin de
keizerlijke families leefden, en rijden u o.a. ook langs het woonhuis van de
Braziliaanse vliegtuigbouwer Albert Santos Dumont.
Petrópolis heeft een aantal kerken en kathedralen die het bezichtigen waard
zijn, zoals de Catedral de Sao Pedro de Alcantara in Frans gotische stijl.
De stad heeft ongeveer 300.000 inwoners, waarvan er velen in de toeristen
industrie werkzaam zijn.

Het paleisje van Prinses Leopoldina
De
keizerlijke kroon
Overige Bezienswaardigheden
|
|
|
Casa da Princesa Isabel
|
|
|
|
Castelo de Barao de Itaipava
|
|
|
|
Museu Imperial
|
|
|
|
|
Palácio Quitandinha
|
|
|
|
Palácio Rio Negro
|
|
|
|
Parque Nacional da Serra dos Órgaos
|
|
|
|
|
Casa de Petrópolis
|
|
|
De
omgeving waardoor wij rijden is bergachtig met hoge scherpe en puntige toppen
die prachtige vergezichten opleveren. Maar ook reden we over de zeer smalle
bergweggetjes die me af en toe wel wat angstig maakten.

We
hebben dus maar een aardige man met een koets uitgezocht die achteraf alleen
maar Portugees sprak en zo zijn best deed voor ons, alleen we verstonden er geen
woord van. In ieder geval hebben we het mooiste deel van dit stadje gezien door
de rondrit en zijn we verder op zwerftocht gegaan en hebben een beetje gewinkeld
in de winkels die wel open waren.
Twee
dagen later zijn we met de bus een dagje naar Fribourgo gegaan. Fribourgo is een
gezellig stadje met heel veel winkels waar we dan ook goed ons best hebben
gedaan want alles is er erg goedkoop. Ook is er een afslag naar Negro Fribourgo,
een park waar iemand erg mooie zandsculpturen heeft gemaakt . Je kunt er voor 20
real rondwandelen, foto’s maken en er is een schone toilet aanwezig wat wel
een probleem is in Brazilie.
De
baby (Een van de vele
zandsculpturen in Negro Fribourgo)
De
volgende dag gaan we met onze gids Alfredo en chauffeur Jerry een dagje naar Rio de Janairo. We vertrekken s’ morgens om
8 uur de lucht is roodgekleurd
en de bergen tekenen zich scherp af. Het blijkt
bijzonder te zijn, want meestal verschuilen de bergen zich achter een mist. De
zonsondergang moet schitterend zijn en gaat snel over in de avond. Jammer dat
het later op de dag ging regenen en we het mooiste van Rio dus niet goed konden
zien. Onze
eerste bezoek aan Rio gaat naar de Suikerberg. Met de kabelbaan een grote waar wel 50 personen in kunnen en het weer begint te
veranderen. Er steekt wind op en onze gids zei lachend dat er regen is
voorspeld. Wat nu?? Regen in Rio?
Op de Suikerberg heb je een prachtig
uitzicht en ligt Rio geheel aan je voeten. Het uitzicht was allleen niet
optimaal omdat het toch een beetje nevelig was. We konden ook het Christusbeeld
nog niet zien maar dat zou later op de dag wel beter worden. De gids vertelde
ons dat er tussen de suikerberg en een andere grote berg een favela lag waar
zelfs de politie niet durfde te komen en waar het vol zat met drugdealers en
verslaafden die niet afschrikte voor moord en wat daar dan ook dagelijks
gebeurde. Wij gaan op zoek naar apen die hier voorkomen. Geen apen gezien! Wel
een leguaan tussen de rotsen en een monument en een klein duur winkeltje genaamd
“’Amsterdam “ ja zelfs in Rio kom je de naam tegen. Je kunt er de meest
exclusieve prachtige Papagaaien en stenen kopen. De prijzen liegen er ook niet
om want die liggen tussen de 2500 en de 5000 euro. De verzending zit er dan wel
bij,maar dat mag dan ook wel. Nu ik ga wel naar de papagaaien markt aan de Copa
Cabana daar koop je ze voor 50 euro en ook mooi.
Rio
is een vreselijk grote stad, maar
de Copa Cabana is niet dat wat ik er van verwacht had. Misschien dat het mooier
in de bladen wordt beschreven als de werkellijkheid is. Je verwacht langs de Copa
Cabana de beschreven witte standen
en misschien hotels en restaurants maar toch geen stinkende zesbaans autoweg
waar constant verkeer overheen raast. Ook lopen er veel vrouwen op zoek naar een
buitenlandse man en af en toe zie je aan het loopje dat het een travestiet is
die een graantje probeert mee te pikken. Op
verschillende restaurantjes genieten toeristen van een ontbijtje of een
Braziliaanse koffie, en lopen er straatventers rond met kleding speelgoed en
andere koopwaar. Kijk ze niet aan want ze komen op je af en proberen je een half
uur lang iets aan te smeren .

Grote
hotels langs een drukke zesbaansweg, ook dat is de Copa Cabana.
Langs
de weg staat politie, met wapens in de aanslag, op zoek naar gestolen auto's en
drugs. Vanuit Paragay worden drugs naar Rio getransporteerd. "Welkom in Rio
" meldt onze gids.

Het
strand van de Copa Cabana is vol met
verkopers die hun waren zoals knuffelbeesten, sjaals, zonnebrillen en zelfs
garnalen op een spies aan de man willen brengen.
Kijk
ze niet aan, want ze zijn niet meer bij je weg te slaan. Ze blijven doordrammen
en proberen om je iets aan te smeren.
Rio
is een gevaarlijke stad. Zo worden bijvoorbeeld alle pinautomaten om 22 uur
afgesloten om overvallen te voorkomen. Pas om 6.00 uur worden ze weer
geactiveerd. Iedere dag worden er hier roofovervallen gepleegd zei onze gids en
Jerry hield dan ook angstvallig zijn auto op slot. Zelfs bij het rijden
onderweg. Draag geen sieraden of dure camera’s… je bent ze zo kwijt! Jerry
en Alfredo namen onze bezittingen daarom ook over,want het schijnt dat dit
namelijk alleen bij toeristen gebeurd en niet zo zeer bij de Brazilianen zelf.
Het gaf ons wel een zeker gevoel.
Deze
eerste dag in Rio was regenachtig maar ondanks alles hebben we mede door onze
gids en chauffeur toch nog best veel gezien. Jerry reed ons naar een heel klein
kerkje boven op een berg in Brio, boven de grotere en vele favela’s van Brio.
Ook brachten we een bezoek aan de grote bekende Kathendraal van Rio en
natuurlijk een bezoek naar het beeld van Christus dat heel belangrijk is en dat
je gezien moet hebben. Met een Zwitsers treintje gaan je de berg op natuurlijk
kun je ook met gewone trappen maar dat is behoorlijk vermoeiend Boven is de
temperatuur wel 5 graden lager dan beneden.
Het
was erg druk toen we boven waren. Heel veel Japanners met hun dure camera’s
die er echt voor gingen staan om met het beeld op de foto te kunnen en zich door
elkaar lieten fotogaferen. Vele mensen verdrongen zich om een foto van het beeld
te maken. Natuurlijk wil iedereen erbij en ik heb moeite om er een te maken
zonder mensen. Dan maar over de hoofden heen.
Jerry
kon niet mee en had zijn auto beneden geparkeerd en moest er van de
politie bij
blijven vanwege diefstal en inbraak dat was beter zeiden ze hem.
Er was dus maar
weinig tijd en na vlug wat foto’s en een kwartiertje te hebben genoten van het
uitzicht spoeden we ons weer naar
beneden.
Inmiddels
was het toch gaan regenen en het weer werd steeds slechter.
Midden in Rio kun je
ook nog een rit maken met een ander klein treintje. Helaas
reed dit treintje niet toen wij aankwamen. Vanwege de regen er ging toch
niemand in dus werd het rijden met de treintjes afgelast. Ook de botanische tuin
die heel mooie moest zijn werd gesloten omdat het er alleen maar modderig zou
zijn.

Dus
besloten we dat de volgende locatie de moderne kathedraal van Rio zou worden.
Een vreemde en heel aparte constructie en heel modern ingericht, maar toch
erg mooi om gezien te hebben Het regende opeens zo hard dat het binnenin
de kathedraal begon regenen. Er scheen een constructiefout in te zitten die ze
aan het repareren waren. Het regenwater werd er met bakken uitgeveegd door
de
daarvoor aangewezen Brazilianen. Onderin de kathedraal was een soort kapel waar
op dat ogenblik een mis werd
gedaan. Heel mooi maar anders als wij gewend zijn.

Het
is half drie en we komen aan bij een restaurant dat eigenlijk voor het
Brazilaanse leger is maar waar ook een ieder ander kon komen eten. Ze hebben
daar heel veel lekkere Braziliaanse gerechten en niet duur. Er wordt in Brazilie
heel veel vlees gegeten. Met spiesen van een halve meter komen de obers met
vlees aan. Alle soorten vlees. Volgens het plaatje op de placemat krijgen we de
hele koe! Die nacht regent het maar door. En de volgende dag ook. Dan maar
winkelen. Het is hier erg goedkoop kleding vooral. Dus maar op kledingjacht.
Wij
sluiten onze reis af met een gemengd gevoel. We hadden het land iets
warmer
voorgesteld. Wel veel gezien, maar alles wat er in Rio bruiste was de regen.
Dag bruisend
Rio!

|