Met dank aan de site  Het koninklijk Huis

H.M. de Koningin

Koningin Beatrix volgt in 1980 haar moeder op als Koningin der Nederlanden. Vanaf dat moment maakt Hare Majesteit deel uit van de Regering. De Koningin was gehuwd met Prins Claus. Zij kregen drie zonen: Prins Willem-Alexander, Prins Friso en Prins Constantijn. Haar oudste zoon Prins Willem-Alexander - de Prins van Oranje - zal haar opvolgen. Beatrix Wilhelmina Armgard wordt op 31 januari 1938 geboren op Paleis Soestdijk te Baarn. Zij was het eerste kind van Prinses Juliana en Prins Bernhard. Beatrix is geboren als Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau en Prinses van Lippe-Biesterfeld. In 1939 krijgt ze een zusje, Prinses Irene. Als de oorlog in mei 1940 uitbreekt wijkt het gezin uit naar Engeland. Prinses Beatrix, haar moeder en zusje moeten voor hun veiligheid na een maand uitwijken naar Ottawa in Canada. Daar wordt in 1943 Prinses Margriet geboren. Prins Bernhard blijft tijdens de oorlog in Londen bij Koningin Wilhelmina. Op 2 augustus 1945 zet het gezin weer voet op Nederlandse bodem. In 1947 wordt Prinses Christina op Paleis Soestdijk geboren.
 

Studie
In Canada volgt Prinses Beatrix na de kleuterschool het lager onderwijs.
Na terugkeer in Nederland vervolgt zij lager onderwijs op De Werkplaats. Dit is de school van onderwijsvernieuwer Kees Boeke in Bilthoven. In april 1950 gaat de Prinses naar het Incrementum, een dependance van het Baarns Lyceum. In 1956 behaalt ze daar het eindexamen gymnasium-A.
 

Universiteit
In datzelfde jaar schrijft Prinses Beatrix zich in als studente aan de Rijksuniversiteit Leiden. Ze wordt daar ook actief in de Vereniging van Vrouwelijke Studenten (VVSL). De eerste jaren van haar studie volgt ze colleges in de theoretische en toegepaste sociologie, rechtswetenschap, economie, parlementaire geschiedenis en staatsrecht. Later volgt ze ook colleges over de cultuur van Suriname en de Nederlandse Antillen, het Statuut van het Koninkrijk en over actuele internationale staatkunde, volkenrecht, geschiedenis en Europees recht.

Tijdens haar studie bezoekt de Prinses verschillende Europese en internationale organisaties in onder meer Genève, Straatsburg, Parijs en Brussel. In de zomer van 1959 behaalt Prinses Beatrix haar kandidaatsexamen rechten. In 1961 slaagt zij voor haar doctoraalexamen rechten vrije studierichting.

In 2005 ontvangt de Koningin een eredoctoraat van de Universiteit Leiden. De Koningin krijgt het eredoctoraat vanwege de manier waarop zij het belang van vrijheid van mensen aan de orde heeft gesteld en zich heeft uitgesproken over de verantwoordelijkheid die vrijheid met zich meebrengt.
 

Huwelijk en gezin
Op 10 maart 1966 voltrekt burgemeester van Amsterdam G. van Hall het huwelijk van Prinses Beatrix met de Duitse diplomaat Claus von Amsberg.
Na het burgerlijk huwelijk in het stadhuis vindt de kerkelijke inzegening door dominee H.J. Kater plaats in de Westerkerk. De preek bij het huwelijk wordt gehouden door dominee J.H. Sillevis Smitt. De Prins krijgt die dag de titel Prins der Nederlanden en het predikaat Jonkheer van Amsberg.
 

Toestemming
Op 28 juni 1965 maken Koningin Juliana en Prins Bernhard via radio en televisie de verloving bekend. Voordat een Koninklijk Huwelijk plaatsvindt, wordt eerst toestemming gevraagd bij het Parlement. In het najaar van 1965 nemen de Tweede Kamer en daarna de Eerste Kamer de toestemmingswet voor het huwelijk aan. Claus von Amsberg verkrijgt direct daarna het Nederlands staatsburgerschap.
 

Gezinsuitbreiding
Het Prinselijk paar neemt zijn intrek in Kasteel Drakensteyn in de Lage Vuursche, waar de Prinses al vanaf 1963 woont. Prinses Beatrix en Prins Claus krijgen drie zonen: Prins Willem-Alexander (1967), Prins Friso (1968) en Prins Constantijn (1969).
 

Kleinkinderen
Koningin Beatrix heeft acht kleinkinderen. Prins Claus maakt de geboorte van hun eerste kleinkind, Eloise (dochter van Prins Constantijn en Prinses Laurentien) op 8 juni 2002 nog mee. Op 7 december 2003 krijgt de Koningin nog een kleindochter, Prinses Catharina-Amalia, dochter van Prins Willem-Alexander en Prinses Máxima. In 2004 wordt haar eerste kleinzoon geboren, Claus-Casimir, zoon van Prins Constantijn en Prinses Laurentien. Op 26 maart 2005 is haar derde kleindochter geboren, Luana, het eerste kind van Prins Friso en Prinses Mabel. Het vijfde kleinkind, de tweede dochter van Prins Willem-Alexander en Prinses Máxima - Prinses Alexia - wordt op 26 juni 2005 geboren. Op 3 juni 2006 wordt het zesde kleinkind, de tweede dochter van Prins Constantijn en Prinses Laurentien, Leonore, geboren. Het zevende kleinkind, Zaria, tweede dochter van Prins Friso en Prinses Mabel, is op 18 juni 2006 geboren en het achtste kleinkind, dochter van de Prins van Oranje en Prinses Máxima - Prinses Ariane - op 10 april 2007.
 

Koningin der Nederlanden
Prinses Beatrix kon volgens de Nederlandse Grondwet sinds haar achttiende verjaardag op 31 januari 1956 als meerderjarige het Koninklijk gezag aanvaarden. Dit gebeurt werkelijk op 30 april 1980, als Koningin Juliana op haar 71e verjaardag afstand doet van de troon. Dan volgt Prinses Beatrix haar moeder op als Koningin der Nederlanden. Tijdens een verenigde vergadering van de Eerste en Tweede Kamer in de Nieuwe Kerk te Amsterdam wordt ze ingehuldigd. Op die dag laat ze weten 30 april als datum aan te houden voor de viering van Koninginnedag, als eerbetoon aan haar moeder.  Het Koninklijke gezin verhuist in 1981 naar Paleis Huis ten Bosch in Den Haag, het regeringscentrum. In 1984 wordt Paleis Noordeinde het werkpaleis van de Koningin.


Werkzaamheden en functies
Als lid van de regering is de Koningin nauw betrokken bij de politiek. Zij vertegenwoordigt Nederland in binnen- en buitenland en houdt contact met de samenleving.
 

Politiek
Als lid van de regering is de Koningin nauw betrokken bij de politiek.
De Koningin overlegt met de minister-president en spreekt regelmatig met de ministers en staatssecretarissen; ondertekent wetten en koninklijke besluiten; benoemt (in)formateurs van nieuwe kabinetten; is voorzitter van Raad van State, het belangrijkste adviesorgaan van de regering. Sinds haar 18e verjaardag is zij lid van de Raad van State. Voor meer informatie zie positie staatshoofd.
 

Buitenlandse betrekkingen
De Koningin vertegenwoordigt Nederland in binnen- en buitenland. Zo legt zij jaarlijks enkele staatsbezoeken af. Ook ontvangt de Koningin staatshoofden en regeringsleiders die een bezoek aan Nederland brengen. Daarnaast ontvangt zij ambassadeurs bij aanvang en beëindiging van hun functie in Nederland. Een speciale band heeft de Koningin met de Nederlandse Antillen, Aruba en Suriname, voormalige koloniën van Nederland. In deze landen is de belangstelling voor het Oranjehuis nog altijd groot. Zij bezoekt deze landen in 1958 en 1965. Tijdens haar derde bezoek in 1966 stelt zij Prins Claus aan de bevolking van de overzeese rijksdelen voor. Als Suriname in 1975 onafhankelijk wordt, zijn de Prinses en de Prins bij de viering van de soevereiniteitsoverdracht aanwezig. In 1980 houdt de Koningin een toespraak in de Staten van Nederlandse Antillen. Ook daarna brengt zij samen met Prins Claus regelmatig bezoeken aan de Nederlandse Antillen en Aruba. In 1986 krijgt Aruba een status aparte binnen het Koninkrijk.
 

Contact met de samenleving
De Koningin schenkt veel aandacht aan belangrijke gebeurtenissen in Nederland. Bij rampen, zoals de vuurwerkramp in Enschede of de Tsunami-ramp in Azië, toont de Koningin haar medeleven met slachtoffers en spreekt ze met nabestaanden. Ook stelt ze zich zo goed mogelijk op de hoogte van wat er in de samenleving leeft. De Koningin is regelmatig aanwezig bij openingsbijeenkomsten, vieringen, herdenkingsplechtigheden en andere officiële evenementen. Daarnaast legt de Koningin streekbezoeken af door het hele land. Bij deze bezoeken komen allerlei maatschappelijke kwesties op lokaal niveau aan de orde. Tijdens speciaal opgezette werkbezoeken besteedt de Koningin aandacht aan vraagstukken op bijvoorbeeld het gebied van justitie, landbouw, minderheden en milieubeheer. De Koningin is beschermvrouwe van een groot aantal organisaties. Ook bekleedt zij meerdere erefuncties.
 

Vrije tijd
De Koningin houdt van beeldhouwen, paardrijden en zeilen.
De zeilsport beoefent zij bij voorkeur op haar lemsteraak De Groene Draeck. Deze boot kreeg zij van het Nederlandse volk voor haar achttiende verjaardag. Andere favoriete sporten zijn tennis en skiën. De Koningin heeft grote belangstelling voor beeldhouwen, schilderkunst, ballet en muziek. Zij heeft regelmatig exposities en voorstellingen, waarbij ze graag contact zoekt met de kunstenaars. De Koningin houdt zich elk jaar intensief bezig met de toekenning van de Koninklijke Prijs voor de Vrije Schilderkunst.

Prins Bernhard jr.

Prins Bernhard (1969) is de tweede zoon van Prinses Margriet en prof.mr. Pieter van Vollenhoven. Hij is getrouwd met Prinses Annette. Ze hebben twee kinderen, Isabella en Samuel.
 

Jeugd
Bernhard Lucas Emmanuel wordt op 25 december 1969 in Nijmegen geboren.
Hij is de tweede zoon van Prinses Margriet en prof.mr. Pieter van Vollenhoven. Bernhard is geboren als Prins van Oranje-Nassau, van Vollenhoven.
Prins Bernhard heeft drie broers: Prins Maurits (1968), Prins Pieter-Christiaan (1972) en Prins Floris (1975). Zijn gehele jeugd woont het gezin in Apeldoorn, vanaf 1975 in Huis het Loo.
 

Studie
De Prins bezoekt het basis- en middelbaar onderwijs in Apeldoorn.
In 1987 behaalt hij zijn diploma HAVO aan het Veluws College in Apeldoorn. In 1988 slaagt hij voor het staatsexamen VWO. Daarna gaat hij economie studeren aan de Georgetown University in Washington. Vanaf 1989 studeert Prins Bernhard economie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij specialiseert zich met name in marketing en marktonderzoek. Daarvoor loopt hij onder meer stage bij Philips in Singapore. Zijn doctoraal examen behaalt hij in 1995 met een scriptie over kwaliteitsmanagement bij de KLM in Scandinavië.
 

Huwelijk en gezin
Tijdens zijn studie in Groningen leert Prins Bernhard Annette Sekrève kennen.
Op 11 maart 2000 verloven zij zich. Het burgerlijk huwelijk wordt op 6 juli 2000 voltrokken door mevrouw mr. A.H. Brouwer-Korf, Burgemeester van Utrecht in de Spiegelzaal van Paushuize in Utrecht. Twee dagen later, op 8 juli 2000, wordt de kerkelijke inzegening voltrokken door ds. dr. A. van der Meiden in de Domkerk te Utrecht.
 

Kinderen
Prins Bernhard en Prinses Annette hebben twee kinderen. Dochter Isabella, voluit Isabella Lily Juliana van Vollenhoven is op 14 mei 2002 geboren in Amsterdam. Zoon Samuel, voluit Samuel Bernhard Louis van Vollenhoven, is op 25 mei 2004 geboren, eveneens te Amsterdam. Het gezin woont in Amsterdam.


Werkzaamheden, functies en vrije tijd
Prins Bernhard is zelfstandig ondernemer.
 

Representatieve functies
Alleen bij wijze van uitzondering - bijvoorbeeld Koninginnedag - neemt Prins Bernhard in zijn hoedanigheid van Lid van het Koninklijk Huis deel aan publieke evenementen. Dit is een bewuste keuze van de jongere generatie van de leden van Koninklijk Huis. Zij kunnen zo hun leven en loopbaan naar eigen inzicht inrichten.

Vrije tijd
De hobby’s van Prins Bernhard zijn musiceren, duiken, windsurfen, zeilen, zwemmen en skiën.



Bernhard van Lippe-Biesterfeld

Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter van Lippe-Biesterfeld (Jena, 29 juni 1911 - Utrecht, 1 december 2004), Prins der Nederlanden, Prins van Lippe-Biesterfeld, Noble Seigneur en Graaf van Schwalenberg en Sternberg, was de prins-gemaal van wijlen koningin Juliana der Nederlanden en vader van Koningin Beatrix, de huidige Koningin der Nederlanden. De prins werd officieel aangeduid als Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins der Nederlanden.
 

De jaren in Duitsland
Bernhard werd als Bernhard Leopold Friedrich Eberhard Julius Kurt Karl Gottfried Peter Graf zur Lippe-Biesterfeld geboren in Jena, dat destijds in het groothertogdom Saksen-Weimar-Eisenach lag. Hij staat in de Burgerlijke Stand van Jena vermeld als geboren op 28 juni 1911 om 2.45 u. De prins beschouwde dit als een foutieve weergave en vierde zijn verjaardag op 29 juni, de datum die ook in zijn trouwakte staat vermeld. Er is echter geen sluitend bewijs dat 29 juni correct is.

Hij was de oudste zoon van prins Bernhard van Lippe (1872-1934), een broer van de laatste regerende vorst van Lippe, Leopold IV. Zijn moeder was de eerder gescheiden barones Armgard von Sierstorpff-Cramm (1883-1971). Het huwelijk tussen de ouders van Prins Bernhard werd in eerste instantie als morganatisch aangemerkt. Prins Bernhard werd dan ook geboren als graaf van Lippe-Biesterfeld. Pas in 1916 erkende de vorst van Lippe het huwelijk als ebenbürtig en werd Bernhard alsnog prins met het predicaat Doorluchtige Hoogheid. Hij had één jongere broer, Aschwin (1914-1988).
 

Verloving en huwelijk
Prins Bernhard en de toen nog kroonprinses JulianaBernhard zou prinses Juliana in 1936 tijdens een skivakantie in het Duitse Garmisch-Partenkirchen hebben leren kennen. Volgens sommige bronnen was de relatie echter al eerder beklonken, tijdens een geheime ontmoeting in Amsterdam. Kort na de ontmoeting in Garmisch-Partenkirchen maakten zij hun verloving bekend. Het huwelijk vond op 7 januari 1937 plaats in Den Haag. Tijdens een galaconcert op de avond voor het huwelijk werd het Horst Wessel-Lied gespeeld en brachten diverse aanwezigen de Hitlergroet. Overigens moet er op worden gewezen dat dit galaconcert een officieel karakter had waarbij de volksliederen van beide landen werden gespeeld. De Nazi's hadden bepaald dat aan het Duitse volkslied het Horst-Wessel-Lied, als verplicht nummer, zou worden toegevoegd. Het lied werd niet op aandrang van prins Bernhard gespeeld. Het was onderdeel van het officiële protocol dat werd afgewerkt bij officiële gelegenheden met "bevriende" naties en staatshoofden. Met het ontvangen van het Nederlanderschap veranderde Bernhards achternaam van zur Lippe-Biesterfeld in van Lippe-Biesterfeld.

Prins Bernhard en prinses Juliana kregen vier kinderen:
Beatrix (1938),
Irene (1939),
Margriet (1943) en
Marijke (1947), koos later "Christina" als roepnaam.
Daarnaast verwekte de prins twee buitenechtelijk kinderen:

Alicia de Bielefeld (1952) bij een Duitse pilote. Dit werd pas na Bernhards overlijden bekend. In 2004 was zij nog tuinarchitecte in Californië, tegenwoordig (2006) heeft zij haar werkzaamheden moeten neerleggen vanwege een ernstige ziekte. Alexia Grinda (1967) bij zijn Parijse maîtresse Hélène Grinda. Dit was een al langer bekend "publiek geheim".  De geruchten dat Bernhard nog meer buitenechtelijke kinderen zou hebben zijn tot nu toe nooit bevestigd door onafhankelijk onderzoek. Bernhard wilde dat zijn erfenis onder zijn zes dochters verdeeld zou worden.

Het huwelijksleven van Bernhard en Juliana verliep dus niet altijd even vlekkeloos. Tegenover de buitenwereld wekten beiden de indruk dat zij (naarmate de jaren vorderden) veel affectie voor elkaar genoten. Zo vierden zij op 30 april 1987 hun 50-jarig huwelijksjubileum met een groot defilé op paleis Soestdijk, hetgeen een waar volksfeest werd. Het was echter geen geheim dat het paar in feite gescheiden leefde; de beide echtelieden bewoonden ieder een eigen vleugel van paleis Soestdijk; Juliana de Soester vleugel en Bernhard de Baarnse.
 

Dagelijks leven van de prins
Bernhard was grondlegger en eerste voorzitter van het Wereld Natuur Fonds in 1961 en een van de twee oprichters van de Bilderberg-conferentie, een internationale groepering, waarvan de samenstelling enigszins varieert, die jaarlijks bijeenkomt om over het idee van Europese eenheid te praten zoals die zowel achter een vermomming als ten koste van constructieve trans-Atlantische relaties werd en wordt ontwikkeld en welke hij van 1954 tot 1976 officieel voorzat.

In 1975 werd prins Bernhard beschermheer van AMREF Flying Doctors Nederland, een organisatie die zich inzet voor betere gezondheid in Afrika. Zijn kleinzoon, prins Willem-Alexander, nam het beschermheerschap in 1999 van hem over.

Ook was hij tot 1976 goodwill-ambassadeur van het Nederlandse bedrijfsleven in het buitenland. Naast deze functies bekleedde hij ook enkele hoge militaire functies. Zo was hij adjudant van koningin Wilhelmina, die hem aan het eind van de Tweede Wereldoorlog tot bevelhebber van de Binnenlandse Strijdkrachten benoemde. Tussen 1946 en 1976 was de prins inspecteur-generaal van de Koninklijke Landmacht, Luchtmacht en Marine.


Overlijden
Op 17 november 2004 maakte de RVD bekend dat prins Bernhard aan longkanker leed. Het persbericht luidde als volgt: "Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Bernhard der Nederlanden is de afgelopen weken poliklinisch in het UMC-AZU behandeld wegens klachten van kortademigheid. De klachten werden veroorzaakt door vocht in de borstholte. Het vocht is verwijderd, waardoor de klachten verminderden. Bij onderzoek van het vocht werden cellen verkregen die kunnen wijzen op uitzaaiingen van een tumor. In 1994 is prins Bernhard geopereerd aan een tumor van de darm en in 2000 aan een borsttumor. De prins beperkt zich in zijn activiteiten omdat hij een vermindering van krachten ervaart."

Op 29 november 2004 volgde een nieuwe mededeling van de RVD. De toestand van de prins zou achteruitgaan. Naast de eerder vastgestelde tumor in de luchtwegen was nu ook een kwaadaardige tumor in de darmen vastgesteld.

Op woensdag 1 december 2004 kreeg prins Bernhard op Paleis Soestdijk last van zijn aandoeningen. Omdat zijn klachten daar niet goed te behandelen waren, werd hij overgebracht naar het Universitair Medisch Centrum Utrecht, het UMC. Daar werd, op zijn verzoek, de behandeling gestaakt. Prins Bernhard overleed dezelfde avond om 18.50 uur. Hij werd 93 jaar oud.

Van dinsdag 7 december 2004 tot en met donderdag 9 december 2004 was er tussen 9.00 en 23.00 uur gelegenheid voor het publiek om afscheid te nemen van de prins in Paleis Noordeinde.

Op zaterdag 11 december 2004 vond de uitvaartdienst van de prins plaats in de Nieuwe Kerk in Delft. De uitvaart droeg een sterk militair karakter. Zijn kist werd op een affuit, het onderstel van een kanon, naar Delft gebracht. Op het moment dat de kist met het stoffelijk overschot van de prins de kerk werd ingedragen vlogen drie F-16's en een Spitfire over, waarbij een zogenaamde "Fly-pass manoeuvre" in de "Missing Man formation" werd uitgevoerd. Na de plechtigheid werd prins Bernhard bijgezet in de koninklijke Grafkelder van de Oranjes in de Nieuwe Kerk te Delft.



Prins Claus van Amsberg

Claus George Willem Otto Frederik Geert van Amsberg (Klaus-Georg Wilhelm Otto Friedrich Gerd von Amsberg, Hitzacker, 6 september 1926 – Amsterdam, 6 oktober 2002) was de prins-gemaal van koningin Beatrix der Nederlanden. Hij werd na zijn huwelijk officieel genoemd Zijne Koninklijke Hoogheid Claus Prins der Nederlanden, Jonkheer van Amsberg, of kortweg Prins Claus.

Kinderjaren
Prins Claus werd in 1926 geboren als Klaus von Amsberg op het Noord-Duitse landgoed Dötzingen net buiten het stadje Hitzacker aan de rivier de Elbe. Hij behoorde tot een Duitse familie van lage adel. Zijn vader, Klaus Felix von Amsberg, was sinds 1917 rentmeester op het landgoed, na een mislukt avontuur als planter in Afrika. Hij trouwde met Gosta barones von dem Bussche-Haddenhausen (1902-1996), de jongste dochter van de barones die de scepter zwaaide over Dötzingen.

In 1928 vertrok vader Von Amsberg met zijn gezin naar Tanganyika (het latere Tanzania), waar hij bedrijfsleider werd van een Duits-Engelse koffie- en sisalplantage. Prins Claus bracht een kleine tien jaar van zijn jeugd in Tanganyika door en typeerde later die jaren als bijzonder gelukkig. In 1933 stuurde zijn moeder hem, evenals zijn zusjes, naar familie aan de Duitse Oostzeekust. Hij had het daar echter niet naar zijn zin en in 1936 werd hij op een Duitse kostschool in de Afrikaanse kolonie geplaatst. Daar werd hij verplicht lid van de Hitlerjugend.


Oorlog
In 1938 vertrok zijn moeder opnieuw met Claus naar Duitsland, waar Hitler ondertussen stevig in het zadel zat. Hij ging naar Die Baltenschule in Misdroy in Pommeren, waar hij een vreemde eend in de bijt bleef en er al gauw uit lag bij zijn mede-scholieren. Hij vertrok naar zijn grootmoeder in Bad Doberan en vervolgde zijn schoolopleiding op het plaatselijke gymnasium. Net als veel Duitse scholieren werd hij ook hier lid van de Hitlerjugend en het Jungvolk.

In 1943, op zestienjarige leeftijd, moest hij in dienst en werd ingedeeld bij de Reichsarbeitsdienst, om in de Pruisische stad Koningsbergen (thans Kaliningrad in Rusland) op een vliegveld te werken. Na een oefenstage in Denemarken werd hij naar het front in Italië gestuurd, waar hij bij de 90e (reserve)pantserdivisie werd ingedeeld. Begin mei 1945 maakten de Amerikanen hem bij zijn allereerste actie aan het front krijgsgevangen en interneerden hem in een kamp, waar hij fungeerde als tolk en chauffeur.


Carrière
Kerst 1945 was hij weer terug in Duitsland en ging wonen in Hitzacker. Zijn ouders, die in Afrika vastgehouden werden, zag hij pas terug in 1947. Ondertussen maakte Claus zijn middelbare schoolopleiding af. Voordat hij zich bij een universiteit mocht aanmelden werd zijn oorlogsverleden onderzocht door een soort zuiveringscommissie, die hem boven elke verdenking stelde. Omdat hij werd uitgeloot voor de opleiding werktuigbouwkunde besloot hij rechten te gaan studeren in Hamburg, waar hij als werkstudent allerlei baantjes had. In 1952 studeerde hij af. In 1953 overleed zijn vader.

Na een stage in de Verenigde Staten en een korte periode op een advocatenkantoor, waar hij zich bezig hield met het rechtsherstel van joodse Duitsers, koos hij een heel nieuwe richting: de diplomatie. Op 1 april 1957 werd hij na een geslaagde selectietest ambtenaar op het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken. In 1958 slaagde hij voor het examen voor attaché.

De eerste buitenlandse diplomatieke baan van prins Claus was die van derde ambassadesecretaris in de Dominicaanse Republiek. Daar rapporteerde hij onder meer over de procesgang van vermeende tegenstanders van het toentertijd dictatoriale regime van dat land. Hij werd er bevorderd tot tweede secretaris, maar bleef ook lonken naar een post in Afrika. In 1961 werd hij tweede ambassadesecretaris en ook eerste medewerker van de ambassadeur in Ivoorkust.


Beatrix
Op oudejaarsavond 1962 ontmoette hij de Nederlandse kroonprinses voor het eerst op een feestje bij vrienden in Bad Driburg. Anderhalf jaar later volgde een tweede en derde ontmoeting, rond het huwelijk van prinses Tatjana zu Sayn-Wittgenstein en prins Maurits van Hessen. In 1963 keerde Claus naar Duitsland terug om in Bonn te werken op het ministerie van Buitenlandse Zaken, sectie Economische Betrekkingen met Afrika ten zuiden van de Sahara. Verschillende ontmoetingen eind 1964 en begin 1965, waarbij prins Richard zu Sayn-Wittgenstein als rookgordijn fungeerde, verstevigden de relatie tussen Claus en Beatrix. Op 1 mei 1965 betrapte fotograaf John de Rooy de twee ongezien, toen ze 'innig gearmd' in de tuin van Kasteel Drakensteyn wandelden; de foto verscheen op 6 mei in de Britse Daily Express en daarna in de Nederlandse kranten. Nadat de pers zijn identiteit had achterhaald - Claus woonde toen in Bad Godesberg - was het stel gedwongen een overhaaste beslissing te nemen. Op 28 juni maakten zij hun verloving op de televisie bekend.

Op 10 maart 1966 traden Beatrix en Claus in het huwelijk, waarbij hij de titels Prins der Nederlanden en Jonkheer van Amsberg kreeg. De feestelijkheden, die plaatsvonden in Amsterdam, waar de Provobeweging zich al tijden roerde, werden verstoord door diverse relletjes en een rookbom.


Troonbestijging van Beatrix
Toen in 1980 Beatrix koningin werd en de familie in 1981 van Drakensteyn bij Baarn naar Den Haag verhuisde, nam de druk op het koninklijk gezin toe en werd ook het leven van prins Claus zwaarder. Hij kreeg als Prins der Nederlanden meer ceremoniële taken en scheen te lijden onder het gebrek aan echt inhoudelijk werk. In 1982 werd de prins opgenomen in het Nijmeegse Radboudziekenhuis. De RVD verklaarde zijn ziekte als: 'klachten van depressieve aard'. Het duurde enkele jaren voordat hij zijn ziekte had overwonnen.


Ziekte en overlijden
De laatste jaren van zijn leven beleefde prins Claus periodes van ziekte, afgewisseld met oplevingen en actieve periodes. In 1998 onderging hij een geslaagde operatie wegens kanker aan de prostaat, maar de bestralingen zorgden in 2000 voor urinewegproblemen. In 2001 werd een nier verwijderd en kreeg hij problemen met de andere nier. Op 2 februari 2002 lukte het hem wel het huwelijk van Willem-Alexander, de prins van Oranje en Máxima bij te wonen. Luchtweginfecties hielden hem dat voorjaar echter wekenlang in het ziekenhuis. Op 8 juni werd zijn eerste kleinkind geboren, Eloise, de dochter van prins Constantijn en prinses Laurentien. Op 9 augustus wordt een kransslagader gedotterd. De gevolgen van de ziekte van Parkinson en longontsteking waren uiteindelijk de oorzaak van zijn overlijden.

De prins bleef in de ogen van het grote publiek heel lang een aardige, maar wat treurige en kwetsbare schaduwfiguur naast koningin Beatrix. Zeker toen in de jaren negentig de pers zijn ziektes nogal schreeuwerig uitvergrootte werd dit beeld versterkt. De laatste jaren wist hij dit beeld echter danig bij te stellen. Door zijn warme betrokkenheid bij het wel en wee van ontwikkelingslanden, zijn openhartige interviews, zijn juridische gevechten tegen onjuiste publicaties in roddelbladen en zijn ludieke, humorvolle acties als protest tegen het strakke keurslijf, heeft hij nog vele Nederlanders in hun hart geraakt. Zo deed hij bijvoorbeeld tijdens een lezing zijn stropdas af en wierp deze weg. Dit is voor meerdere vooraanstaande mannen aanleiding geweest ook zonder stropdas door het leven te gaan. Hij eindigde als een van de meest populaire leden van het Nederlandse koningshuis.

Prins Claus der Nederlanden, jonkheer van Amsberg, werd op dinsdag 15 oktober 2002 na een plechtige uitvaart bijgezet in de grafkelder van de Oranjes van de koninklijke familie onder de Nieuwe Kerk te Delft. Hij heeft bij velen in de herinnering het beeld achtergelaten van een stijlvolle en bijzonder integere man.

Prins Willem-Alexander
De Prins van Oranje

Prins Willem-Alexander is als oudste kind van Koningin Beatrix de eerste troonopvolger. Sinds de inhuldiging van de Koningin op 30 april 1980 heeft hij de titel Prins van Oranje. Deze titel is aan de troonopvolger van de Koning(in) voorbehouden. De Prins is getrouwd met Prinses Máxima. Ze hebben drie dochters, Prinses Catharina-Amalia, Prinses Alexia en Prinses Ariane.


Jeugd
Willem-Alexander Claus George Ferdinand wordt op 27 april 1967 geboren als eerste kind van Prinses Beatrix en Prins Claus. De Prins komt ter wereld in het Academisch Ziekenhuis te Utrecht. Willem-Alexander is geboren als Prins der Nederlanden, Prins van Oranje-Nassau en Jonkheer van Amsberg.

Zijn vroege jeugd brengt de Prins door op Kasteel Drakensteyn in Lage Vuursche. Prins Willem-Alexander heeft twee broers: Prins Friso (1968) en Prins Constantijn (1969). In 1981 verhuist het gezin van Kasteel Drakensteyn naar Paleis Huis ten Bosch in Den Haag.
 

Studie
Prins Willem-Alexander volgt het lager onderwijs op de Nieuwe Baarnse School te Baarn. De Prins begint zijn middelbare schoolopleiding op het Baarns Lyceum. Daarna vervolgt hij zijn schoolopleiding aan het Eerste Vrijzinnig Christelijk Lyceum in Den Haag. Hij sluit zijn middelbare schoolopleiding af op het United World College of the Atlantic te Llantwit Major in Wales. Daar haalt hij in 1985 het diploma Internationaal Baccalaureaat.

Nadat hij zijn dienstplicht heeft vervuld, schrijft de Prins zich in 1987 in bij de Faculteit der Letteren voor de studierichting geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Leiden. De studie verschaft de Prins een brede maatschappelijke ontwikkeling, met vakken als algemene en vaderlandse geschiedenis, economische geschiedenis, staatkunde en staatsrecht, recht van de Europese gemeenschappen, volkenrecht, mensenrechten en economie.

In 1993 slaagt de Prins voor zijn doctoraal examen geschiedenis. Hij sluit zijn studie af met een scriptie over de Nederlandse reactie op het besluit van Frankrijk (onder president De Gaulle) om uit de geïntegreerde commandostructuur van de NAVO te treden.


Huwelijk en gezin
Op 30 maart 2001 verlooft de Prins zich met Máxima Zorreguieta. Op 3 juli 2001 aanvaarden Eerste en Tweede Kamer een door de regering ingediende wet tot het verlenen van toestemming voor het huwelijk. Op 2 februari 2002 voltrekt de burgemeester van Amsterdam, mr. M.J. Cohen, het huwelijk in de Beurs van Berlage te Amsterdam. De kerkelijke inzegening vindt plaats in de Nieuwe Kerk, door dominee C.A. ter Linden.

In het voorjaar van 2003 verhuist het paar naar Villa Eikenhorst op landgoed De Horsten in Wassenaar. Op 7 december 2003 wordt hun eerste kind geboren, Prinses Catharina-Amalia. Op 26 juni 2005 wordt hun tweede dochter, Prinses Alexia, geboren en op 10 april 2007 de derde dochter Prinses Ariane. Allen worden in het Bronovo Ziekenhuis in Den Haag geboren.


Militaire loopbaan
De Prins heeft zijn dienstplicht vervuld bij de Koninklijke Marine. Hij is adjudant in buitengewone dienst van Hare Majesteit de Koningin.
 

Marine
De Prins van Oranje vervult zijn dienstplicht bij de Koninklijke Marine van augustus 1985 tot januari 1987. Tijdens zijn dienstplicht volgt hij enige maanden een opleiding aan het Koninklijk Instituut voor de Marine in Den Helder. Vervolgens dient de Prins aan boord van de fregatten Hr.Ms. Tromp en Hr. Ms. Abraham Crijnssen. In 1988 vaart hij een aantal weken mee als wachtofficier aan boord van de Hr.Ms. Van Kinsbergen voor een herhalingsoefening. De Prins heeft de rang van Commandeur der Koninklijke Marine Reserve
 

Lucht- en landmacht
Na zijn afstuderen in 1993 behaalt de Prins het groot militair vliegbrevet bij het 334 Transportsquadron van de Koninklijke Luchtmacht.
In 1994 volgt hij gedurende een aantal maanden colleges bij het Instituut Defensie Leergangen. Het accent ligt daarbij op aspecten van de Koninklijke Landmacht en de Koninklijke Luchtmacht. De Prins heeft de rangen van Reserve Commodore van de Koninklijke Luchtmacht en van Reserve Brigade-generaal der Infanterie van de Koninklijke Landmacht .
 

Werkbezoeken
De Prins brengt werkbezoeken aan onder meer het Korps Mariniers en de Koninklijke Marechaussee. In 1995 en 1996 bezoekt de Prins van Oranje de in Bosnië gestationeerde troepen, het Nederlands-Duitse legerkorps en een NAVO-oefening in Noorwegen. In 2001 bezoekt hij de Nederlandse eenheden in Ethiopië en Eritrea die waren ingezet in het kader van de operatie UNMEE (United Nations Mission in Ethiopia and Eritrea). In 2004 volgt een bezoek aan Nederlandse eenheden in Afghanistan.


Samenleving
Na een uitgebreid introductieprogramma bij de krijgsmacht gaat de Prins zich intensief bezighouden met de Nederlandse samenleving. Hij oriënteert zich op het Nederlandse rechtssysteem. Vervolgens verdiept hij zich in het staatsbestel en het functioneren van de verschillende overheden. Daarvoor bezoekt hij verschillende ministeries, Hoge Colleges van Staat en ook Europese instellingen. De introductieperiode wordt afgerond met een oriëntatieprogramma bij het bedrijfsleven.
 

Representatieve functie
De Prins van Oranje vertegenwoordigt het Koninklijk Huis bij officiële gelegenheden in alle sectoren van de samenleving. Regelmatig vertegenwoordigt de Prins de Koningin bij internationale gelegenheden. Ook vergezelt hij de Koningin bij het afleggen van staatsbezoeken.

Prins Willem-Alexander brengt ook vele werkbezoeken in Nederland, waarbij hij zich breed oriënteert op maatschappelijke kwesties. Daarnaast bezoekt hij regelmatig de Nederlandse Antillen en Aruba.

De Prins bekleedt vele maatschappelijke functies. Samen met Prinses Máxima bekleedt de Prins van Oranje het beschermheerschap van het Oranje Fonds. Het fonds zet zich in voor het maatschappelijk welzijn en de sociale cohesie in Nederland.


Waterbeheer
Prins Claus stimuleerde zijn zoon Willem-Alexander zich voor waterbeheer te interesseren. De Prins van Oranje is sinds 1998 zeer actief op dit gebied, in binnen- en buitenland. Hij bekleedt op dit werkterrein meerdere functies en beschermheerschappen:

1998: beschermheer van het Global Water Partnership. Het Global Water Partnership is opgericht door de Wereldbank, de Verenigde Naties en het Zweedse Ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking. Het probeert vanuit het oogpunt van integraal waterbeheer internationale milieu-afspraken te vertalen in concrete projecten en programma's.

De Prins van Oranje bezoekt zowel in Nederland als daarbuiten bedrijven en instellingen in de watersector. Daar laat hij zich dan voorlichten over ontwikkelingen in het vakgebied.


Sport
Een grote passie van de Prins van Oranje is sport. Ook op professioneel gebied is hij begaan met de sport in binnen- en buitenland.

Prins Willem-Alexander is van 1995 tot 1998 beschermheer van het Nederlands Olympisch Comité/ de Nederlandse Sport Federatie (NOC*NSF). In die functie volgde hij een groot deel van de Olympische Winterspelen in Lillehammer in 1994. Hij was ook aanwezig bij de Olympische Zomerspelen in Atlanta in 1996.

IOC
Sinds februari 1998 is de Prins lid van het Internationaal Olympisch Comité (IOC). Binnen het IOC zit hij in verschillende commissies:

1999-2003: lid van de Commissie voor Olympische Solidariteit;
2000: lid van de Nominatie Commissie;
2002: lid van de IOC 2000 Hervorming follow-up commissie;
2003: lid van de Evaluatiecommissie XXI Winterspelen in 2010;
Per 2003: lid van de Coördinatiecommissie Vancouver 2010.
Als lid van het IOC bezoekt de Prins alle Olympische Spelen. Bij een aantal sporten is hij dan aanwezig als waarnemer. In 2002 is de Prins ook aanwezig bij de Paralympische Spelen van Salt Lake City.


In zijn vrije tijd is de Prins regelmatig toeschouwer bij belangrijke sportwedstrijden van de nationale ploegen. Zelf beoefent de Prins sporten als tennis, hardlopen, skiën, zeilen, golf, paardrijden, schaatsen en duiken. In 1986 schaatste de Prins de Friese Elfstedentocht en in 1992 liep hij de marathon van New York.
 

Luchtvaart
Prins Willem-Alexander heeft grote interesse voor de luchtvaart. In 1985 behaalt de Prins het brevet Privévlieger tweede klasse en in 1987 het vliegbewijs B-3. In de zomervakantie van 1989 vliegt de Prins als vrijwilliger voor de medische hulporganisatie African Medical Research and Education Foundation (AMREF) in Kenia. In 1991 vliegt hij een maand voor de Kenya Wildlife Service.

In 1989 behaalt de Prins de aantekening op het beroepsbrevet die noodzakelijk is om zware meermotorige vliegtuigen te mogen vliegen. Om voldoende vlieguren te maken vliegt de Prins regelmatig met het regeringsvliegtuig PH-KBX en als gastvlieger met de Fokker 70 en Fokker 100 bij KLM Cityhopper. Sinds 2001 is de Prins in het bezit van het Airline Transport Pilot License (ATPL).



Prof. mr. Pieter van Vollenhoven

Prof.mr. Pieter van Vollenhoven is de echtgenoot van Prinses Margriet, één van de drie zusters van Koningin Beatrix. De heer Van Vollenhoven en Prinses Margriet hebben vier zonen: Prins Maurits, Prins Bernhard, Prins Pieter-Christiaan en Prins Floris.

Jeugd en studie
Pieter van Vollenhoven wordt op 30 april 1939 geboren in Schiedam als zoon van P. van Vollenhoven en J.G. van Vollenhoven-Stuyling de Lange. Zijn broer is in 2006 overleden.

De heer Van Vollenhoven gaat naar de lagere school op De Rotterdamsche Schoolvereniging. Daarna gaat hij naar het Montessorilyceum te Rotterdam. Op die school behaalt hij in 1959 zijn gymnasium-B diploma.

In 1959 gaat hij Nederlands recht studeren aan de Rijksuniversiteit Leiden. Tot het vakkenpakket van de heer Van Vollenhoven behoren onder meer Publiekrechtelijke Bedrijfsorganisatie en de Nederlandse Politieorganisatie. In 1965 haalt hij zijn doctoraal examen Nederlands recht.

Tijdens zijn studententijd is de heer Van Vollenhoven actief in het Leidse studentenleven. Zo is hij in 1963 en 1964 assessor secundus van het Collegium van het Leids Studentencorps. Ook is hij in 1964 president van de Nederlandse Studenten Sport Stichting.
 

Huwelijk en gezin
Tijdens zijn studententijd leert Pieter van Vollenhoven Prinses Margriet kennen. Op 10 maart 1965 wordt de verloving bekendgemaakt. Het huwelijk wordt op 10 januari 1967 te Den Haag voltrokken. Prof.mr. Pieter van Vollenhoven wordt bij Koninklijk Besluit lid van het Koninklijk Huis
 

Kinderen
Prinses Margriet en prof.mr. Pieter van Vollenhoven krijgen vier zonen: de prinsen Maurits (1968), Bernhard (1969), Pieter-Christiaan (1972) en Floris (1975).


Werkzaamheden en functies
Na zijn doctoraal examen werkt prof.mr. Pieter van Vollenhoven korte tijd als jurist bij de Raad van State.
 

Dienstplicht
In het voorjaar van 1966 wordt hij opgeroepen voor de dienstplicht. Tijdens zijn dienstplicht werkt de heer Van Vollenhoven in 1966 bij de Juridische Afdeling Staf Bevelhebber der Luchtstrijdkrachten in Den Haag. In hetzelfde jaar verricht hij een onderzoek naar vliegtuigongevallen voor het Commando Luchtverdediging in Zeist. Op vliegbasis Gilze-Rijen volgt prof.mr. Pieter van Vollenhoven in 1967 de Vliegeropleiding Klein Militair Brevet. Een jaar later wordt hij benoemd tot Reserveofficier vlieger bij het 300 squadron op vliegbasis Deelen. Na zijn dienstplicht doet de heer Van Vollenhoven een aantal stages, onder meer bij de Nederlandse Heidemaatschappij, Akzo en KLM. Naast reserve-kolonel van de Koninklijke Luchtmacht is de heer Van Vollenhoven Adjudant in bijzondere dienst van Hare Majesteit de Koningin.
 

Representatieve functie
Prof.mr. Pieter van Vollenhoven heeft als lid van het Koninklijk Huis veel officiële verplichtingen. Samen met Prinses Margriet neemt hij vrijwel altijd deel aan de ontvangst van buitenlandse staatshoofden die een officieel bezoek aan Nederland brengen.


Vrije tijd
Prof.mr. Van Vollenhoven heeft een grote passie voor muziek. Hij is ook erg geïnteresseerd in de cultuur van het Hoge Noorden.

 

Muziek
Een grote passie van prof.mr. Pieter van Vollenhoven is de muziek. Vanaf 1986 geeft hij met de pianisten Louis van Dijk, Pim Jacobs en Harry van Hoof onder de naam “De Gevleugelde Vrienden” twintig concerten per jaar in binnen- en buitenland. De opbrengsten van deze concerten gaan naar het Fonds Slachtofferhulp. De Gevleugelde Vrienden behaalden vier gouden CD’s. Na het overlijden van Pim Jacobs zet prof.mr. Pieter van Vollenhoven zijn concerten voort met Louis van Dijk en Koos Mark met zijn big band.
 

Hobby’s
De heer Van Vollenhoven is geïnteresseerd in de cultuur en natuur van het Hoge Noorden. Samen met Prinses Margriet trok hij door de nationale parken en legde hij een sledetocht af met de Inuïts in het hoge noorden van Canada. Over hun ervaringen schreven de Prinses en de heer Van Vollenhoven een boek.

Sport
Op sportief gebied gaan de interesses van de heer Van Vollenhoven uit naar golf en duiken. In 2002 behaalde hij zijn duikers instructeurdiploma.

Pagina 1     Pagina 2     Pagina 3     Pagina 4