Caught in the Act

Caught in the Act was een Nederlandse jongensband die bestond tussen 1993 en 1998. De band werd opgezet door producer Cees van Leeuwen. Via audities werden de Nederlanders Eloy de Jong en Bastiaan Ragas, en de Engelsen Benjamin Boyce en Lee Baxter uitgekozen om deze nieuwe band te vormen.

De eerste hit van Caught in the Act dateert uit 1995: 'Love is Everywhere'. In Nederland sloeg de groep niet zo aan, maar hij werd behoorlijk populair in Duitsland, vooral na een optreden in de soapserie Gute Zeiten Schlechte Zeiten (de Duitse Goede tijden, slechte tijden). Ook in Scandinavië, Australië, Zuidoost-Azië, Japan en Zuid-Afrika was Caught in the Act populair.

Na een aantal succesvolle jaren ging Caught in the Act uit elkaar. Caught in the Act maakte in totaal vier albums, scoorde vijftien hits, en verkocht meer dan 15 miljoen cd's en singles. De band kreeg verscheidene gouden en platina albums.

Na het uiteenvallen van de band begonnen verschillende bandleden een solocarrière, waarvan alleen die van Bastiaan Ragas redelijk succesvol verloopt: hij is de afgelopen jaren in verschillende Nederlandse musicals te zien geweest.

Twarres

Twarres is een duo uit Friesland, bestaande uit Mirjam Timmer (1 juli 1982) en Johan van der Veen (15 augustus 1981).

Het tweetal, afkomstig uit het Friese Warga (Fries: Wergea) begon al vroeg samen te zingen, en won in 1999 de tweede prijs en de publieksprijs van het Friese Songfestival Liet, met het liedje Wêr Bisto (Waar ben je?). Van dit nummer mocht als prijs een single worden opgenomen. De single kwam op 10 juli 2000 uit, en behaalde een notering in de onderste regionen van de Mega Top 100.

Toen Twarres door Paul de Leeuw werd uitgenodigd in zijn programma Huis van Oranje, en zij hier opnieuw hun nummer Wêr Bisto speelden, werd de single populairder. Twarres stapte over naar de platenmaatschappij EMI, en de single werd opnieuw opgenomen. Marco Borsato vroeg Twarres om mee te spelen tijdens zijn concerten. Twarres steeg nu zeer snel op de hitlijst, en stootte tenslotte U2 van de eerste plaats.
Met Wêr Bisto werd vervolgens ook de eerste Friese nummer 1 hit in het buitenland gescoord: België ging ook plat voor het nummer.

De opvolger She Couldn't Laugh (7 mei 2001), en het debuutalbum Stream (verschenen op 25 juni 2001) waren beide grote hits in Nederland en België. In 2002 ontving Twarres een Edison in de categorie Nieuwe Groep Nationaal.

Later in 2002 kwam het vervolg in de vorm van het album CD2 (28 oktober) en de singles I need to know (30 september), Tell Me (maart 2003) en I'll See You. Zowel album als singles scoorden matig. Een theatertour werd wel een succes en werd met enkele reprises opgevolgd.
In november 2003 kondigden Mirjam en Johan aan dat ze niet meer als duo verder zouden gaan. Zondag 21 december was het laatste concert, in de voormalige zuivelfabriek in Warga waar hun carrière ooit begon. Twarres is officieel uit elkaar gegaan per 1 januari 2004.

Johan van der Veen heeft een baan gevonden als administratief medewerker.

Mirjam Timmer is na een tijd van voorbereiding in 2006 haar solocarrière gestart. MIR is haar nieuwe artiestennaam, waaronder ze de single Face to Face uitbrengt. Haar nieuwe album verscheen halverwege 2006.

Donderdag 25 januari 2007 kondigden Mirjam en Johan een hereniging aan van Twarres.

Pater Moeskroen

Pater Moeskroen is een Nederlandse Folkband, die in de zomer allerlei feestavonden en popconcerten geeft en in de wintermaanden serieuzere theatertournees houdt. De band staat bekend om zijn muzikale gevarieerdheid en het gebruik van tientallen muziekinstrumenten tijdens zijn voorstellingen.

De band ontstond toen in de zomer van 1985 Martien van Oostrom, Ad(je) Grooten en Wilbert van Duinhoven met een straatmuziekgroep door Frankrijk trokken. De plannen werden gesmeed om een feestband op te richten, en toen ze in België door het plaatsje Moeskroen trokken, was al snel de naam van de band geboren.In eerste instantie als een biermerk dat men wilde gaan brouwen, maar toen later met Ton Smulders het idee post vatte om een feestband te beginnen, werd deze naam gebruikt. Jan Evers, de huisgenoot van Ton, werd als fluitist bij de band gehaald en Marcel Sophie, een schoolgenoot van Ton, Ad en Martien, kwam ook bij de band. Op 26 januari 1986 trad Pater Moeskroen voor het eerst op, in het Café van Zanten in Amersfoort. Een jaar later werd het eerste album Alle 7 tips uitgebracht, aanvankelijk alleen op muziekcassette. In 1998 verscheen het geremasterd op cd. Pater Moeskroen kreeg al snel een reputatie als liveband en daarom werd in 1989 de cd Nooit van gehoord? dan ook live opgenomen.

Na de komst van Koert Ligtermoet kregen ze in 1991 voor het eerst landelijke bekendheid met de single Roodkapje en het album Aan de macht. Deze single (en ook Hela Hola) werden door Peter Koelewijn geproduceerd. Na onvrede over de muzikale koers kwam er een einde aan de samenwerking. In 1993 ontving Pater Moeskroen de Gouden Notenkraker, een prijs voor de beste live-optredens.

Vanaf 1995 treedt Pater Moeskroen ook op in theaters. Deze stap is gezet omdat de bandleden in de feesttenten niet de rustige nummers kunnen spelen en ook een stuk raffinement missen. In het theater komen de gevoelige liedjes en muzikale hoogstandjes beter tot hun recht. De eerste show heette Psalmenstrand. De hierop volgende theatertours Wilde Liefde, Spanning & Spinazie en (on)gewenste Ultimiteiten waren al een groot succes.

Met de shows Diddelidee!, Sprookjes en Zee maakte de band gebruik van toneelregisseur Dick Hauser (prijswinnaar met de Jantjes). Deze shows hebben allemaal een conceptmodel met een kop en een staart en zijn daardoor ook voor een gedeelte muzikaal cabaret.
Voor de theatershow Zee werkte de band samen met koren uit de plaatsen waar de show plaatsvond; de vrouwenpartijen uit die koren zongen dan mee. 2006 stond in het teken van het 20-jarig jubileum. Ter gelegenheid hiervan was er op 26 januari 2006 een eerste feestoptreden en de cd XX deel 1. In het tweede weekend van juli was er een feestweekend in het Zuid-Hollandse Nieuwveen waar de cd XX deel 2 werd uitgebracht.

De laatste theatertour heet NU en heeft afgelopen seizoen 39 theaters aangedaan. Hierbij is de gelijknamige CD en DVD uitgekomen.

Bezetting
Ton Smulders (zang, gitaar, bas, tuba, sousafoon en charango) 1985–2004
Ad Grooten (zang, gitaar, banjo, mandoline, fluitjes, saxofoon, cister en doedelzak) 1985–heden
Marcel Sophie (zang en percussie) 1985–heden
Jan Evers (zang, dwarsfluit, klarinet, saxofoon en fluitjes) 1985–2000
Wilbert van Duinhoven (zang, bas, accordeon, trombone en gitaar) 1985–2004
Martien van Oostrom (zang, drums, toetsen, Glockenspiel en accordeon) 1985–heden
Koert Ligtermoet (drums) 1989–1996
Thomas Gerretsen (zang, drums, percussie en xylofoons) 1996–heden
Jeroen Goossens (zang, dwarsfluit, fagot, klarinet, saxofoon, blokfluit en etnische blaasinstrumenten) 2000–2006
Bart Swerts (zang, bas, contrabas, gitaar, draailier en mondharmonica) 2004–heden
Vincent van Lent (dwarsfluit, tin whistles, trompet, bugel (aka flugelhorn), trombone, saxofoon, doedelzak, mandoline, banjo, gitaar, toetsen en zang) 2006–heden

Total Touch

Total Touch was een Nederlandse band rond zangeres Trijntje Oosterhuis en componist Tjeerd Oosterhuis die eind jaren '90 een aantal hits scoorden. De muziekstijl was een mix van soul, R&B, funk, pop en dance uit zowel de jaren '80 als '90.

Broer en zus Oosterhuis richtten de band eind jaren '80 op, toen ze beiden nog tieners waren en al een muziekcarrière ambiëerden. Hoewel de bezetting van Total Touch tot aan de doorbraak vaak veranderde, bleven Tjeerd en Trijntje trouw aan de band. Ook achtergrondzangeressen Caroline Dest en Berget Lewis vormden een belangrijke schakel binnen de band. Het eerste grote succes was in 1992 toen ze hoge ogen gooiden bij de Grote prijs van Nederland. Ook dankzij regelmatige optredens in het Amsterdamse café Naar Boven won hun naam snel aan bekendheid.

Door BMG Music wordt hen in 1995 een platencontract aangeboden, waarna de debuutsingle Touch me There in 1996 uitkomt. De clip wordt opgenomen in de Rotterdamse disco 'Tropicana'. Trijntje is op dat moment op een Europese tournee met haar vriendin Candy Dulfer maar moet terug naar Nederland omdat, via 3FM, het nummer een hitstatus begint te krijgen. Touch me there wordt een van de meest gedraaide hits van Total Touch. De opvolger hiervan, Somebody Else's Lover wordt vervolgens een nog grotere hit en zorgt ervoor dat de band definitief op de kaart wordt gezet. De volgende single 'One moment your mind' wordt alarmschijf en een grote kersthit. In 1997 verzorgt Total Touch een serie optredens op bevrijdingsdag. Inmiddels heeft Jasmin Tusjadia Berget Lewis vervangen die in de show van Ruth Jacott te zien is. Trijntje stort na de optredens van 5 mei in en het wordt even stil rondom de band. De schreeuw om een nieuw album wordt echter alleen maar groter. Het blijft lang stil rondom de band. In april 1998 verschijnt de nieuwe single: 'I'll say goodbye'. De single wordt een grote hit. Het album 'This Way' wordt gepresenteerd in Magna Plaza middels een ochtendconcert. De CD komt binnen op 1 in de album top 100 en is meteen goud. Inmiddels heeft het debuutalbum dat een vijfvoudige platina-status bereikt.

Berget Lewis wordt node gemist en komt weer terug bij Total Touch. Haar rentree is te zien tijdens de TMF awards van 1998 waar de band 2 awards wint: één voor de beste popgroep en één voor de beste zangeres. De roep om een internationale doorbraak wordt groter. In Nederland scoort Total Touch hit na hit, maar in het buitenland lijkt de animo minder. Toch is er enigszins succes: 'Doo be la dee' wordt in het buitenland uitgebracht en bereikt de top 10 van de Amerikaanse dancecharts. Total Touch wordt genomineerd voor een MTV-Award, maar deze award gaat aan hun neus voorbij. Eagle Eye Cherry strijkt met de eer. Trijntje komt met een solo-project en 'Vlieg met me mee' wordt een grote hit. Later dat jaar verzorgt de band een optreden in de Amsterdamse Melkweg. Voor de fanclubdag wordt ook een nieuw nummer gespeeld: 'Don't point your finger'. Dit nummer verschijnt echter nooit op een plaat.

In 1999 volgt nog een niet-commerciële release van Forgive won't forget en dit wordt meteen de laatst uitgebrachte single van Total Touch. Backing vocal Caroline Dest verlaat de band en zingt mee met Marlayne tijdens het songfestival, dat jaar in Israël. Total Touch verzorgt nog een unplugged concert voor de muziekzender TMF en dit is meteen het laatste wapenfeit van de band. In augustus 2000 baart de band opzien als zij na ruim een jaar een come-back maakt tijdens het Benefietconcert voor de slachtoffers van de vuurwerkramp in Enschede. Trijntje en Tjeerd verzorgen samen met twee nieuwe backings het optreden. Alle grote hits passeren de revu. Trijntje sluit af met 'I'll say goodbye' en niemand weet op dat moment dat dit het laatste optreden van Total Touch is.

In de hierop volgende periode richt Trijntje zich vooral op haar solo-carrière en blijft Tjeerd muziek schrijven en produceren. Geruchten gaan dat er onenigheden binnen de band zijn, maar dit wordt altijd ontkend. In 2001 wordt de band opgeheven, en zit Trijntje met een probleem: er moet nog 1 album worden gemaakt. In de komende twee jaar blijft het angstvallig stil rondom Trijntje totdat er in 2003 ineens een Best Of album van Total Touch uitkomt. Het album wordt een succes en Trijntje promoot dit album gelijktijdig met de lancering van haar nieuwe album 'Trijntje Oosterhuis' waar Tjeerd het gros van de nummers voor heeft gecomponeerd. In 2003 doen Trijntje, Caroline en Berget vervolgens wat projecten met elkaar omdat de typische Total Touch sound wordt gemist. Ze zijn o.a. te zien tijdens een concert in Paradiso.

In 2005 laat Trijntje middels diverse media weten dat het tijd wordt voor een Total Touch reünie. Het is in 2006 tien jaar geleden dat Total Touch doorbrak. Alvorens zijn Trijntje, Berget en Caroline weer te horen op het solo-album van Trijntje 'See you as I do' waar ook Jasmine Tusjadia op te horen is. In 2006 komt er een collections album van Total Touch uit. De reünie van Total Touch loopt vertraging op doordat Trijntje Oosterhuis haar tweede kind medio september verwacht.

Ondertussen timmert Berget Lewis hard aan de weg als solo-zangeres en verlaat Caroline Dest de band Ebonique om zich te richten op andere projecten. Tjeerd Oosterhuis is druk bezig met het nieuwe album van Edsilia Rombley.

Hermes House Band

De Hermes House Band (HHB) is de in 1982 opgerichte huisband van studentensociëteit Hermes in Rotterdam. In 1994 werd de groep bekend in onder meer Nederland en België met hun cover van de hit I will Survive van Gloria Gaynor uit '79. Wereldwijd zijn van de single meer dan 2,5 miljoen exemplaren verkocht.
Vanaf het begin geldt voor de Hermes House Band dat een bandlid moet opstappen zodra hij zijn studie beëindigd heeft. Inmiddels telt de Hermes House Band ongeveer 75 ex-leden, die verenigd zijn in de Vereniging Paradenpoppenman.
Als de single I will survive in 1998 een grote hit scoort in Duitsland, wordt zangeres Judith Ansems gevraagd het nummer in Duitsland te promoten. De band krijgt een lokaal contract bij platenmaatschappij Polydor, en naast Judith worden oud-zangers Job Wijlacker en Robin Maas gevraagd om gezamenlijk een nieuwe plaat op te nemen in Duitsland. Verschillende singles worden ook in Nederland uitgebracht, waaronder Country Roads (nr. 27) en Que Sera. In 2001 scoort men samen met DJ Ötzi een nummer 2 hit in Frankrijk met een cover van het nummer Live is Live van de band Opus.
De HHB heeft in haar 20-jarig bestaan meer dan 25 albums en singles uitgebracht. Het meest recente nieuwe werk van de studentenband is uitgebracht op het album Voel jij het al? uit 2001. Voor het jaar daarop is een (dubbel)verzamelalbum en dvd gemaakt met de grootste hits van 20 jaar HHB

George Baker Selection

Osdorp Posse

De Osdorp Posse is een Nederlandstalige hiphop groep uit Amsterdam.

De Nederlandse hiphopgroep bestaat uit Def P (Pascal Griffioen), back-up rappers IJsblok (Marco Moolhuizen), King (Arthur Bezuijen), de beatcreator/producer Seda (Robin Bezuijen) en de DJ, Deegmeester Daan (Daan Snouck Hurgronje). Def P en IJsblok zijn neven en King en Seda zijn broers.

Zij waren de eerste die de term nederhop gebruikten en worden in Nederland algemeen erkend als de voorvaders van Nederlandstalige hiphop.

Osdorp Posse is in 1989 opgericht en was daarmee de eerste Nederlandstalige rapgroep.

In 1992 werd op Nederlands platenlabel Djax hun eerste album Osdorp Stijl uitgebracht. Osdorp Stijl had onverwachts succes en daarom volgde in datzelfde jaar de EP Roffer dan Ooit. Op de Nederlandse radio werd de Osdorp Posse beschuldigd van ghettootje spelen en een groep genoemd die niet serieus genomen mocht worden, omdat ze in het Nederlands rapten.

In 1993 werd een nieuw album uitgebracht: Vlijmscherp. Op dit album gaf Osdorp Posse hun mening over de media, die er op dit album flink van langs kregen. Door nummers als Dood aan de Radio waarin een presentatrice werd uitgemaakt voor achterlijke kaaskopkut, werd de Osdorp Posse helemaal niet meer op de radio gedraaid. Sterker nog; zowel de publieke en commerciële radiozenders schonken helemaal geen zendtijd meer aan de Osdorp Posse.

Dit betekende echter niet het einde van Osdorp Posse, maar een drastische wijziging in de stijl en in 1995 werd het album Afslag Osdorp uitgebracht, dat door velen beschouwd wordt als het beste album en bevat scherpe teksten, waarin onderwerpen zoals prostitutie, echte liefde, religie en mishandeling maatschappijkritisch in het Amsterdams op rijm werden gezet. Villa 65 heeft welgeteld één keer een nummer gedraaid.

In 1996 werd een samenwerkingsverband aangegaan met de metal band Nembrionic Hammerdeath wat resulteerde in het album Briljant, Hard en Geslepen, waarop de muziekgenres hiphop en metal gecombineerd werden. De Reacties over dit album waren erg gemengd.

In 1997 werd het album Geendagsvlieg uitgebracht waarop samengewerkt werd met Henny Vrienten van Doe Maar en metalband Blind Justice. Daarnaast werd dat jaar hun eigen recordlabel RAMP Records opgericht.

In 1998 kwam het laatste album van de Osdorp Posse uit bij Djax. Dit was een jubileum album genaamd Oud & Nieuw - 10 Jaar O.P. en bestond uit een album met remixen en enkele nieuwe nummers gecombineerd met een boek waarin Def P de geschiedenis en het ontstaan van de Osdorp Posse beschrijft. Vanaf dat jaar brengt de Osdorp Posse hun albums uit op hun eigen Ramp Records label. In het daaropvolgende jaar werd de band aangevuld met Deegmeester Daan.

In 2000 behaalde de Osdorp Posse een top-10 hit met de single Origineel Amsterdams, welke terug te vinden is op het album Kernramp. Kernramp betrof het eerste Nederlandstalige hiphop dubbelalbum dat werd uitgebracht. Op cd 2 zijn, naast demo's en remixen van Osdorp Posse, nummers te horen van RAMP records artiesten als Sores, Casto en Blind Justice. Na Kernramp werd de aandacht gericht op de gelegenheidscombinatie Def P & The Beatbusters, een samenwerkingsverband tussen rapper Def P en de Betuwse ska band The Beatbusters.

In 2001 kwam het Def P & the Beatbusters album Aangenaam uit op EMI. Van dit album kwamen de 2 hits Stad en land en Bubbelbad. Naast zijn werk met The Beatbusters bracht Def P dit jaar ook zijn tweede solo-album uit, genaamd "Het Ware Aard Verhaal". Dit was een hoorspel-achtig thema album over het ontstaan van de mens en het al dan niet bestaan van buitenaards leven. De beats op dit album werden verzorgd door Warlock, die eerder al te horen was op het eerste Onderhonden album. Ditzelfde jaar bracht ook Seda op RAMP een soloalbum uit genaamd RAMP breakz Volume 1, een kruising tussen een instrumentaal hiphop album en een scratch plaat voor DJ's.

Twee jaar later volgde het album Tegenstrijd. Dit album bevat onder meer het nummer Ik eerst. Voor dit nummer is samen met Greenpeace een clip gemaakt bedoeld om aandacht te vestigen op de huidige milieu problematiek.

In 2005 kwam er het 2-DVD 1-CD bevattende Hollandse Hardcore Hip Hop Helden uit. De DVD Hoe schijt de ventilator raakt bevat volop uniek beeldmateriaal over hoe de Osdorp Posse is ontstaan. De DVD Clips en Bits bevat alle videoclips van de Osdorp Posse die er ooit gemaakt zijn. Tevens bevat deze DVD videoclips van underground-bandjes. Op het album Hollandse Hardcore Hip Hop Helden wordt onder meer samengewerkt met de Venezuelaanse metal band Laberinto, Onderhonden en gabber DJ The Prophet (die vroeger als DJ Dov met Def P deel uit maakte van de Engelstalige hiphop groep Funky Fresh Force).

Drukwerk

Drukwerk is een Nederlandse popgroep, die vooral begin jaren '80 van de 20e eeuw populair was.

Drukwerk is in 1978 opgericht door Harry Slinger, Ton Coster, Joop May en Hans Witteveen. De samenstelling van de groep is in de loop der jaren regelmatig veranderd, maar Harry Slinger, Ton Coster en Joop May blijven constante factoren.

De eerste liedjes zijn protestsongs tegen de sluiting van een jeugdhonk in Amsterdam-Noord en atoomenergie in Kalkar en liedjes als ondersteuning van vluchtelingen en krakers. In 1981 neemt Drukwerk de eerste LP Drukwerk op. De eerste single Je loog tegen mij (een cover van de band Door Mekaar) werd een nummer 1-hit. Tot halverwege de jaren '80 scoort Drukwerk verschillende hits.

Wanneer in de tweede helft van de jaren '80 de aandacht voor Nederlandstalige muziek minder wordt, weet Drukwerk geen hits meer te scoren. In plaats daarvan gaat Drukwerk zich toeleggen op het theater. In 1990 gaat Drukwerk (tijdelijk) uit elkaar. Zanger Harry Slinger gaat zich toeleggen op een solocarrière. In 2003 vormt de Volendamse band "Next One" een nieuw Drukwerk voor een tournee ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum.

Dolly Dots

De Dolly Dots was een Nederlandse meidengroep die bestond van 1979 tot 1988.

Peter van Asten en Richard Dubois hadden 1978 het idee een meidengroep te formeren en vroegen Angéla Kramers als eerste. Kramers was actief in het TROS Top 50 Ballet en haar mede-danseressen Anita Heilker, Esther Oosterbeek (eerder in The Surfers) en Patty Zomer werden ook aangetrokken. Hoewel de vier enthousiast waren, hadden ze geen zangervaring. Van Asten en Dubois benaderden Angela Groothuizen (The Howling Hurricane) om de lead-zangeres te worden.

Aanvankelijk vond Groothuizen een meidengroep à la Phil Spector (Ronnettes, Shangrila's, etc.) niets voor haar, zij had een 'ruiger' imago dan bij het idee van Van Asten, DuBois en Cees van Leeuwen (onder andere Shocking Blue) paste. Groothuizen droeg daarom Ria Brieffies aan, die zangeres bij The Vips was en vooral populaire nummers zong.

Brieffies vond dit een goed idee en ging kennismaken met de andere vier leden. Groothuizen ging mee met Brieffies, zonder het voornemen mee te doen. Het klikte echter tussen de zes jonge meiden, waarna Groothuizen besloot toch mee te doen. Zes leden vonden de producers eigenlijk te veel, maar onder druk van de zes stonden ze het toe. De Dolly Dots waren geboren.

De naam is naar eigen zeggen ontleend aan een karakter uit een strip uit de jaren '50 dat Dolly Dot heette.

De Dolly Dots scoorden vele hits binnen en buiten Europa. In Japan behaalde de groep platina met het nummer 'Radio'. Hun grootste hit in Nederland was 'Love Me Just A Little Bit More'. 1984 was het meest succesvolle jaar voor de groep met een eigen televisieserie, hun eigen poppen en uitverkochte concerten in Carré.

Anita Heilker verliet de groep in 1985 vanwege haar moederschap. De producers Van Asten en Dubois werden vervangen door Fluitsma en Van Tijn.

In 1986 gingen de Dolly Dots naar de VS om een film, Dutch treat, een komedie, op te nemen, maar de film was niet erg succesvol. In 1987 werden de producers Stock, Aitken & Waterman gevraagd een nummer te produceren die de groep een doorbraak in de rest van Europa moest bezorgen. Dit plan slaagde niet.

In februari 1988 werd het bekend gemaakt, dat de groep uit elkaar ging vanwege teruglopend succes. Op 2 oktober 1988 gaven ze een afscheidconcert. Zelfs Anita Heilker kwam nog samen met de andere 5 meiden wat liedjes zingen.

Precies 10 jaar na de split-up komt er in 1998 een nieuw compilatie-album uit getiteld The Collection. Hierop staan alle singles die ooit zijn uitgebracht plus de nieuwe single (een remix van What A Night). Op aandringen van vele fans en van Paul de Leeuw besluiten de Dolly Dots nog één maal samen op het podium te staan. Op 1 oktober zingen ze, in de voltallige originele bezetting, drie nummers bij het VARA-programma Laat De Leeuw. Het blijft echter niet bij één keer: het lukt Princess, een fabrikant in huishoudelijke apparaten, om de Dolly Dots te strikken voor een optreden op het personeelsfeest. Op 17 december brengen ze, begeleid door Cor Bakker en zijn orkest, al hun hits ten gehore. Naast het Princess-personeel waren via een loting twee honderd fans uitgekozen om erbij te zijn.

In september 2006 maakt ex-Dolly Dot Ria Brieffies in SBS Shownieuws bekend, dat er een reünie van de groep komt. Later wordt dit ontkend. Op 18 januari 2007 wordt bekend, dat de Dolly Dots toch bij elkaar komen voor acht optredens tijdens de concertserie Vrienden van Amstel. Naar aanleiding van het succes van deze optredens wordt er ook een concert in Ahoy georganiseerd. Dit concert is binnen enkele uren uitverkocht, waarna wordt besloten een tweede concert te geven. Wederom werd het concert goed verkocht, zodat er een derde concert aan de reeks werd toegevoegd. Op 25, 26 en 27 mei 2007 stonden de Dolly Dots in een bomvol Ahoy. Van het reünie concert is op 29 juni 2007 een CD/DVD uitgebracht. Deze CD/DVD combinatie was voor de release datum al Goud. Het livealbum kwam ook op 1 binnen in de album top 100 van week 27.

Volumia

Toen in 1992 Hans Paul Nieskens de toenmalige gelegenheidsformatie Volumia! oprichtte, kon niemand voorspellen dat deze band jaren later zou uitgroeien tot een van de populairste popgroepen van Nederland en Vlaams België. De Maastrichtse negenmansformatie scoort hit na hit met absolute toppers als "Hou me vast", "Afscheid" en "Het is over". Volumia! wist het nationale record te breken met de verkoop van de meeste Nederlandse albums ooit (in een periode van 8 maanden). De titelloze debuutplaat verkocht meer dan 350.000 stuks. De tweede CD van het negental, getiteld "Wakker", met hits als "Blijf bij mij", "Ik vlieg ik zweef", "Er is altijd een weg" en het buitengewoon serieuze "Hoe lang heb ik te leven", verkocht tot nu toe 150.000 stuks. Alle Cd's zijn bekroond met de (triple) platinum status.

Als band is Volumia! onderscheiden met de Edison, 4 TMF-awards (waaronder "Beste Popgroep"), 4 Hitkrant Awards en diverse andere prijzen. Grote optredens volgden waaronder shows in de Kuip, de Amsterdam ArenA (55.000 bezoekers) en Ahoy-shows. Diverse grote festivals ontbraken niet.

Tevens trad Volumia! veel op met special guests. Er werd getourd samen met Jaap van Zweden en het klassiek getinte Residentie Orkest. Er was een tour door de provincie Limburg, met een 66 man tellend fanfareorkest en de afsluiting van Sail Amsterdam, een internationaal botenevenement in Amsterdam. Hier traden ze op, hoe kan het ook anders, met de Marinierskapel der Koninklijke Marine. Ook Toots Thielemans -de wereldberoemde mondharmonicaspecialist- betrad het podium samen met Volumia!, wat tevens resulteerde in de gezamenlijke opname van de single "Er is altijd een weg". Voor de bekende Marlboro Flashbacks coverde Volumia! "Joe Cocker". Het werden onvergetelijke avonden met a lot of "With a little help from my friends".

Na twee toppers van albums bracht de band eind juni 2001 de derde plaat genaamd 'Puur' uit, met als eerste hitsingel 'Eeuwig zou te kort zijn'. Het album is op de datum van release al goed voor goud. Na enkele maanden in de top 10 te hebben gestaan is het tijd voor de grootste tour ooit van Volumia! In september 2002 start de band met de theaterpoptour 'Puur'. Volumia! zal in meer dan 50 theaters in Nederland & België staan om te laten zien dat ze nog steeds neerlands beste live-band zijn!

Omdat Volumia! in 2002 10 jaar bestaat & om de theatertour ‘Puur’ af te sluiten wordt het dit keer groots aangepakt.
Na 10 jaar Volumia! met zoveel succesvolle jaren en wel meer dan 1000 keer opgetreden te hebben staat Volumia! op 6 april 2002 in een uitverkocht Ahoy’!!

Maar dat is nog niet alles, als bekroning op 10 jaar Volumia! ligt er op 5 april de dubbellaar ‘Het beste van Volumia! & Volumia! live’ in de platenzaak met de grootste hits van Volumia! en 2 nog nooit eerder verschenen en unieke songs. Tevens is dit de allereerste live-CD in de loopbaan van Volumia!. Deze CD bevat 13 songs die zijn opgenomen in de meest recente tour, met de titel "PUUR".

Op dinsdag 2 april 2002 staat een belangrijke persconferentie gepland. De band maakt na 10 jaar lief en leed te delen bekend dat ze uit elkaar gaan. De leden van de band vinden het tijd voor iets nieuws en verfrissend.

Na een uitverkocht Ahoy’ wordt het definitieve afscheidsconcert gepland op 18 april in de Heineken Music Hall, de allerlaatste kans voor de fans om Volumia! live te horen en te zien!

Het negental is letterlijk en figuurlijk een popband van formaat. De charismatische voorman Xander de Buisonjé, de zangeressen Tamara + Birgit, de populaire toetsenist Axel Lindelauf, drummer Robin Zalm, bassist Richard Ritterbeeks en gitarist HP Nieskens. De blazerssectie bestaande uit Eric van Oppen en Harold Mingels maakt de band compleet.
 

Heideroosjes

De Heideroosjes is een Limburgse punkrockband. De nummers zijn Engels- of Nederlandstalig en af en toe Duitstalig. In het nummer 'Euronoise' zingt de band zelfs in verschillende talen door elkaar. Het viertal staat bekend om de energieke en opzwepende liveoptredens.

De in 1989 opgerichte band bestaat uit: Marco Roelofs (zang en gitaar), Frank Kleuskens (gitaar), Fred Houben (basgitaar) en Igor Hobus (drums). De bandleden komen uit Horst en kennen elkaar van de middelbare school.

De naam "Heideroosjes" is afgeleid van een conference van Urbanus, die spottend zei dat hij een liedje had geschreven voor "de Limburgse hardrock formatie.... de Heideroosjes". In 2004 viert de band een succesvol 15-jarig jubileum, met uitverkochte shows in de 013 in Tilburg en de AB in Brussel. De tour krijgt echter een smet wanneer de band bij een verkeersongeval in België betrokken raakt en 1 van de crewleden zwaargewond raakt. De geplande shows worden afgezegd en later ingehaald. Opmerkelijk is ook de Edison voor beste single voor "Damclub Hooligan" van het dan net verschenen album SINema, aangezien deze single nauwelijks airplay kreeg. Marco Roelofs refereerde hier graag aan bij de prijsuitreiking. In datzelfde jaar speelt de groep op het prestigieuze SXSW festival in Austin, Texas, USA.

Eind 2005 speelt Heideroosjes, na een lange periode van toeren met eigen werk, nummers van de Ramones. De optredens duren stipt 5 kwartier en de band noemt zich tijdens dit project De Ramroosjes. Nagenoeg alle shows zijn uitverkocht.

In 2006 verschijnt de dvd "A year in the life of ..." Ook neemt het viertal een lied op over het in hun ogen rare wietbeleid in Nederland, namelijk wel gedogen van verkoop maar niet van teelt. Dit lied, "Da's Toch Dope Man", is opvallend omdat het een niet alledaags samenwerkingsverband is: de band neemt het namelijk op met de burgemeester van Maastricht, dhr. Leers.

In maart 2006 tekent Heideroosjes een platencontract bij I Scream Records. Dat label zal de band introduceren in de Verenigde Staten. Op 6 juni 2006 (666) verschijnt in de VS en Canada een cd met een selectie van Heideroosjes songs van alle albums: Royal to the bone. Aansluitend volgt ook een tournee door de Verenigde Staten.

Begin 2007 verscheen het achtste album "Chapter Eight, The Golden State", opgenomen in Los Angeles onder begeleiding van producer Cameron Webb (die ook heeft gewerkt met onder andere Social Distortion, Motörhead, Sum 41, Ignite). Verklaring van de titel: Chapter Eight, omdat het hun achtste studioplaat is, en The Golden State omdat het in 'de Gouden Staat' Californië opgenomen is.

In februari 2007 wordt er voor het eerst getourd in Japan. Ook is de band op 29 juni voor de derde maal te zien op het hoofdpodium van Rock Werchter. De band zal in 2007 ruim honderd concerten geven en tourt de rest van het jaar door heel Europa. Een tweede tour voor Japan staat op de planning maar data zijn nog niet bekend.

Pagina 1     Pagina 2