Peter R. de Vries

Peter Rudolf de Vries is geboren in Aalsmeer op 14 november 1956 en is een Nederlandse misdaadverslaggever met een eigen televisieprogramma. Hij spoorde Heineken-ontvoerder Frans Meijer op in Paraguay, zette zich in voor de Twee van Putten en onthulde dat Mabel Wisse Smit de crimineel Klaas Bruinsma beter kende dan dat ze eerder had toegegeven.

De Vries werd geboren in Aalsmeer, en groeide op in Amstelveen. Zijn vader was directeur van de kruitfabriek Muiden Chemie, en zou tijdens de Tweede Wereldoorlog iemand hebben doodgeschoten. Het gezin met zes kinderen was gereformeerd, maar De Vries moest weinig van de kerk hebben; hij ging liever naar Ajax.

De Vries volgde de HAVO in Amsterdam-Buitenveldert. Hij vervulde van 1976 tot 1977 zijn militaire dienstplicht bij de Koninklijke Landmacht, en was in dezelfde periode bestuurslid van de Algemene Vereniging Nederlandse Militairen (AVNM). In maart 1978 ging De Vries als verslaggever bij De Telegraaf werken, aanvankelijk op de redactie in Den Haag (algemene verslaggeverij). Na een jaar werd hij overgeplaatst naar de redactie in Amsterdam; hij specialiseerde zich toen in misdaadverslaggeving.

De Vries nam in 1987 ontslag bij De Telegraaf, en werd hoofdredacteur van weekblad Aktueel. Hij maakte van dit weekblad een misdaadtijdschrift en loofde in de zaak van het verdwenen meisje Nymphe Poolman een beloning van honderdduizend gulden uit. Ook werkte hij mee aan het televisieprogramma Crime Time van Jaap Jongbloed.

Vanaf 1991 is De Vries zelfstandig misdaadverslaggever. Hij schrijft onder meer voor het Algemeen Dagblad en voor het weekblad Panorama. Daarnaast is hij presentator en hoofdredacteur van het televisieprogramma Peter R. de Vries, misdaadverslaggever, aanvankelijk uitgezonden door RTL4 (vanaf 1995), en sinds 1998 door SBS6. In dit programma behandelt hij aan misdaad gerelateerde zaken, zoals moord- en verkrachtingszaken, oplichting en kinderporno. Niet zelden heeft dit programma, al dan niet met de verborgen camera, geleid tot het vinden van daders, het vrijlaten van onschuldigen en het achterhalen van gebeurtenissen.

Zijn SBS6-medewerkster Lisette Knoop had een liefdesrelatie met gewezen Heineken-ontvoerder Cor van Hout, een jaar voor diens dood.

De Vries riep afkeurende reacties op toen hij bij de dood van Van Hout niet alleen een rouwadvertentie liet plaatsen in De Telegraaf, voor "de meest bijzondere man die ik heb ontmoet" (Misdaad bracht ons samen, misdaad trok ons uit elkaar), maar bovendien een toespraak hield tijdens de begrafenis.

Ook eerder kwam De Vries in opspraak. Hij werd geregeld met topcrimineel Klaas Bruinsma in het Amstelhotel gezien. Volgens Bart Middelburg, misdaadjournalist bij het Amsterdamse dagblad Het Parool, liet De Vries zich door Bruinsma inkapselen. Er volgde een smaadproces, dat De Vries verloor. In 1995 nam Justitie bij De Vries diskettes met informatie over de hasjgroothandelaar Charles Zwolsman in beslag, die waren gestolen bij officier van Justitie Jo Valente.

Begin 2006 ging de Vries samen met Wim Dankbaar naar Dallas, Texas om een reportage te maken over de moord op President John F. Kennedy. In deze reportage kwam ondermeer James E. Files aan het woord, die beweert een van de twee moordenaars van Kennedy te zijn.

Op 13 september, 2006, werd de misdaadverslaggever samen met collega Kees van der Spek aangehouden in Oisterwijk na een confrontatie met een politieagent. Ze hebben ruim 2 uur vastgezeten op het politiebureau aan de Ringbaan Zuid in Tilburg. De politie heeft proces-verbaal opgemaakt voor erfvredebreuk.

De Vries beschuldigde de agent, die op dat moment met collega's aan het sporten was in een recreatiepark, van oplichtingspraktijken. Eerder dat jaar besteedde de verslaggever aandacht aan de 'praktijken' van de agent, die zeker twee keer via erfenissen van rijke oudere vrouwen een kapitale woning in zijn bezit kreeg. Volgens nabestaanden van de weduwen gebruikte hij zijn functie als politieagent om in contact te komen met bejaarde vrouwen en heeft hij zich jarenlang bij hen naar binnengewerkt om zo in het bezit te komen van hun erfenissen. Dit gegeven en een kort onderzoek van de korpsleiding leidde tot schorsing van deze agent en een gerechterlijk vooronderzoek.

Jochem van Gelder

Jochem van Gelder (Beneden-Leeuwen, 23 mei 1963) is een Nederlands presentator en zanger. Hij werkt al sinds zijn professionele debuut op de televisie voor dezelfde omroeporganisatie, de NCRV.

In 1979 trad Van Gelder voor het eerst op TV in het programma Stuif-es-in met een bandparodieact. Door kijkers van het programma werd hij teruggevraagd voor Stuif-es-uit waar hij optrad tussen toen populaire artiesten als Luv', Spargo en BZN. In 1980 werd hij nogmaals gevraagd om op te komen treden in het programma.

In 1983 wint hij, wederom met een bandparodieact, de KRO's Zomeravondshow van Henny Huisman, de voorloper van de Playback Show. Als gevolg hiervan mocht hij drie seizoenen lang gastoptredens verzorgen bij de voorronden van de Playback Show.

In 1988 deed Jochem van Gelder mee aan de derde aflevering van het door Sandra Reemer gepresenteerde NCRV-programma Showmasters. Hij wint deze glansrijk. In 1989 werd hij, samen met Melline Mollerus, aangesteld als presentator van de Disney Club. In 1992 ging Jochem van Gelder samen met Mike Starink en Willy Nap als vervangers van Melline Mollerus verder met de Disney Club. In 1992 presenteerde hij een spelshow voor volwassenen. In 1994 keert hij terug naar zijn geliefde publiek: de jeugd. Hij ging toen Willem Wever presenteren van 1994 tot en met 1999. Later presenteerde hij de kinderquiz Quatro, Buya en Praatjesmakers.

In 2005 won hij de Zilveren Televizier Ster voor beste mannelijke televisiepersoonlijkheid. Hij was genomineerd met Paul de Leeuw en Carlo Boszhard. Hiermee kreeg hij op 20 oktober 2006 de eer om de Zilveren Televizier Ster te overhandigen aan de beste vrouwelijke televisiepersoonlijkheid van 2006: Yvon Jaspers.

In 2006 presenteert hij samen met Gregor Bak het muzikale televisieprogramma De zingende zaak.

In 2007 neemt hij deel aan het SBS 6-programma So you wanna be a popstar. Echter, na enkele afleveringen valt hij af. Dessalnietemin wordt op 16 juni 2007 bekend dat na Hilbrand Nawijn ook Van Gelder met een jumpstylesingle komt

Van Gelder woont thans in het bij Tiel gelegen dorpje Beneden-Leeuwen, samen met zijn vrouw en zijn drie zonen David, Levi en Jesse. David is in de laatste Willem Wever aflevering van 1999 in beeld verschenen met de vraag hoe pissebedden worden geboren.

Andre van Duin

André van Duin, pseudoniem van Adrianus Marinus Kyvon is geboren in Rotterdam op 20 februari 1947 en is een Nederlands komiek, zanger, tekstschrijver en programmamaker.

André van Duin werd ontdekt in 1964 toen hij met een bandparodie act de AVRO-talentenjacht 'Nieuwe Oogst' won. Als beloning mocht hij optreden in de televisieshow van Willy en Willeke Alberti.

Vanaf 1967 was André van Duin regelmatig te zien op de Nederlandse televisie. Enkele jaren later begon hij met zijn theatercarrière. In zijn revues werd hij bijgestaan door Frans van Dusschoten en Corrie van Gorp. Voor laatstgenoemde schreef hij teksten van meerdere hits, waaronder 'Zo slank zijn als je de dochter'.

In 1973 begon André van Duin samen met Ferry de Groot met de Dik Voormekaar Show op de radio. Eerst bij Radio Noordzee, later bij de NCRV en weer later bij de TROS. De slome "meneer de Groot" en later ook de bozige "Ome Joop" (van Duin zelf) ("nee, nou wordt-ie mooi!) vervulden daarin de hoofdrollen.

André van Duin heeft de hoofdrol in meerdere Nederlandse speelfilms gespeeld. Het bekendst is zijn rol als Joep Meloen in de film Ik ben Joep Meloen en de rol van rondreizende kiezentrekker in De boezemvriend (een persiflage op de novelle "De Inspecteur-generaal" van Nikolaj Gogol). Ook maakte hij enkele andere producties, waaronder in 1982 de musical Boem-Boem, en een kerstshow bij de TROS in 1978.

Als zanger heeft André van Duin een groot aantal hits op zijn naam staan. Aanvankelijk lag de nadruk op persiflages van bekende hits zoals Angelique, Het bananenlied, De tamme boerenzoon, File, Doorgaan en Willy Alberti, bedankt. Veel van zijn latere hits zijn carnavalskrakers, zoals Er staat een paard in de gang (1981), Ik heb hele grote bloemkolen en Pizzalied (Effe Wachte...). Dat laatste nummer bereikte eind 1993 de nummer 1 positie in de Nederlandse hitparade.

In 1976 was het nummer Willempie een groot succes. Sommige luisteraars vatten het echter op als een spotlied op geestelijk gehandicapten. Spottend was het niet bedoeld, maar het ging wel duidelijk over een geestelijk minder begaafd iemand. Een dreigende rechtszaak, aangespannen door ouders van een verstandelijk gehandicapt kind, werd door van Duin afgewend door publiekelijk zijn excuses aan te bieden. Willempie stond gedurende drie weken op de eerste plaats van AVRO's "Top Pop" hitparade, maar deze sloeg het nummer enige tijd over vanwege de controverse. Verstandelijk gehandicapten zelf zongen het lied vrolijk mee.

Ook brengt André van Duin met enige regelmaat albums met serieuzere liedjes uit.

Op 13 december 2006 maakte van Duin in het RTL 4-programma RTL Boulevard bekend op 23 december 2006 te gaan trouwen met zijn partner Martin Elferink.

Het vermogen van André van Duin word geschat op 13 miljoen euro.

in 2007 en 2008 komt André weer terug bij zijn oude liefde: revue. samen met Ron Brandsteder komt hij in de theaters van Nederland met een groot gemonteerde revue.

Gordon

Zanger, televisiepresentator, columnist, grappenmaker, tekstschrijver. Het lijstje met wat Gordon allemaal doet is al zo lang. En dan zijn er nu nóg twee beroepen bij gekomen: modeontwerper en zakenman. Men kan hem dan ook gerust een duizendpoot noemen. Sterker nog, dat zou hij zelf óók doen, maar dan met de nadruk op het laatste deel van het woord.

Wie naar het leven van Gordon kijkt, ziet al snel dat het niet vreemd is dat hij zo veelzijdig is. Geboren als jongste zoon in een groot gezin uit Amsterdam-Noord leert hij van zijn ouders dat je succes zelf moet maken. Zijn ouders, en ook enkele van zijn broers en zussen, staan op de markt waar ze steeds wisselende producten verkopen. Het gaat er niet om wat je verkoopt, als je het maar verkoopt, is het motto. Gevoel voor humor én zakelijk inzicht wordt Gordon met de papleper ingegoten. Dat hij ook op de markt gaat staan, staat eigenlijk al van jongs af aan vast, ook al heeft Gordon zelf een andere droom: zanger worden. Met de soulplaten die er thuis rondslingeren leert hij zichzelf zingen en via het circuit van talentenjachten werkt hij zich langzaam omhoog. Bij de Soundmixshow verliest hij op een haar na van de nep-Manke Nelis. En bij het Nationaal Songfestival bereikt hij met het liedje Gini, je t’aime weliswaar de finale, maar haalt daar niet genoeg punten om ons land ook op het Eurovisie Songfestival te vertegenwoordigen. Hoewel zijn optreden daar, in een geel pak en met zakken vol glitters, niet alleen voor positieve reacties zorgt, krijgt hij er wel een platencontract door. Na een geflopte single, krijgt hij daar nog een laatste kans. Het wordt het door John Ewbank geschreven liedje ’Kon ik maar even bij je zijn’. Het vervolg is bekend. Het nummer staat wekenlang op nummer één en grote hits volgen: Blijf je vannacht bij mij, Ik hou van jou en Het is zo weer voorbij. Het buitenland roept. Een engelse versie van het eerste album wordt uitgebracht in Scandinavië. En als Linda de Mol hem in 1995 vraagt om de titelsong van haar Duitse programma Traumhochzeit te zingen, is dat voor Gordon een fantastische start bij onze Oosterburen. Een in Los Angeles opgenomen album levert in Nederland drie grote hits op: We’ve got the power, Miracle én Let it be me. Het album slaat ook aan in Zuid-Afrika en een korte tour door dit land volgt. In hetzelfde jaar laat Gordon ook in de eigen taal weer van zich horen. Met ’Omdat ik zo van je hou’ scoort hij datzelfde jaar ook een dikke top tien hit. Gordon besluit ook nieuwe wegen in te slaan. Als televisiepresentator blijkt hij verrassend uit de hoek te komen. Je houdt van hem, of je haat hem, maar in elk geval zijn de programma’s waarin Gordon te zien daags erna het gesprek van de dag. John de Mol ziet al snel dat de veelzijdige Gordon een eigen show verdient. Met Gordon doorgedraaid en de Late Nicht Show laat hij voor een groot publiek zien dat hij méér kan, dan alleen maar mooi zingen.

Muzikaal komt hij ook opnieuw verrassend uit de hoek. Gordon beschouwt het als een grote eer dat hij door de filmmaatschappij van Stephen Spielberg wordt gevraagd om de titelsong van de film ’The road to el dorado’ te zingen. En hij scoort vervolgens enkele grote hits met de groepen Romeo en Re-play en neemt zelfs een hele CD op met Nederlandse R&B talenten op. Gordon is dan al lang niet meer alleen maar zanger.
Hij groeit uit tot de held van radiominnend Nederland dankzij zijn goedbeluisterde programma’s voor 538 en Radio Noordzee. Typetjes als mevrouw De Waal zorgen ervoor dat automobilisten er voor even niet van balen dat ze in de file staan. Hij doet opnieuw een gooi naar deelname aan het Eurovisie Songfestival, maar eindigt als tweede bij het Nationaal Songfestival. Even dreigt zijn carrière te eindigen zoals het begonnen is: bij een nederlaag bij het Songfestival. Maar Gordon vindt zichzelf als het ware opnieuw uit. Met Rene Froger en Gerard Joling bouwt hij het concept van Toppers in de Arena uit. Tweemaal in 2005, driemaal in 2006 en voor 2007 staan er zelfs meer concerten gepland. Op televisie is Gordon inmiddels een van de gezichten van Talpa geworden. Hij is te zien in de veelbesproken serie met Gerard Joling: ’Over de vloer’. Het succes levert hem zelfs reclamedeals voor Knorr en C1000 op.

Dat zijn televisieoptredens er ook voor gezorgd hebben dat hij in de top tien van meest irritante Nederlanders is terecht gekomen deert hem niet. ’Ik zou het pas erg vinden als ik er niet bij zou staan,’ aldus Gordon.
Precies vijftien jaar nadat Kon ik maar even bij je zijn werd uitgebracht, komt Gordon met een nieuw album met zijn Nederlandstalige hits. Op het album staan bovendien vijf nieuwe nummers, waarvan het duet ’Als je maar gelukkig bent’ met Lange Frans zeker opvallend te noemen is. En alsof hij nog niet genoeg doet, slaat hij in oktober 2006 alweer een nieuwe weg in door op grootse wijze zijn eigen kledinglijn te lanceren. By Gordon is een label van eigentijdse fashion: opvallend en een tikkeltje over de top. Net als Gordon zelf.

Ruud de Wild

Rudolf Alexander (Ruud) de Wild is geboren in Hilversum op 24 april 1969 en is een Nederlandse radio-dj.
Ruud presenteert sinds 14 juni 2004 het programma ruuddewild.nl op Radio 538 met side-chick Kimberly van de Berkt en producer en side-kick Jelte van der Goot

De Wild werd als tiende in een gezin van 11 kinderen geboren. Zijn jeugd werd beheerst door de streng-Christelijke leer die zijn ouders aanhingen. Een punt van dit geloof was dat de wereld bij de overgang van de 20e naar de 21 eeuw zou vergaan. Anno 2006 refereert hij hier aan als een sekte.

Toen hij ongeveer 20 jaar oud was begon hij te werken bij de AVRO als assistent van een dj. Na zes jaar werd hij aangenomen bij Radio 538. De programma's die hij daar samen met Sander de Heer presenteerde, zoals Wild in het Weekend en The Jungle werden erg succesvol.

Enkele jaren later begon Ruud de Wild zijn televisiecarrière bij muziekzender TMF. In 1998 vertrok hij daar om voor de publieke omroep BNN televisieprogramma's te presenteren. Dit leidde tot problemen met zijn werkgever Radio 538, waardoor hij daar op non-actief werd gezet. Vanaf 1999 presenteerde hij radio en televisieprogramma's, waaronder Top of the pops. Vanaf september dat jaar was hij elke werkdag te beluisteren op radiozender 3FM in het populaire programma ruuddewild.nl. Ruud trouwde in 2001 met Tatum Dagelet. Zij hebben samen één dochter: Toy Travis.

Op 6 mei 2002 was hij getuige van de moord op Pim Fortuyn. Nadat deze bij hem in de radio-uitzending was geweest, wilde De Wild hem voor het BNN-gebouw nog een cadeau overhandigen. Op dat moment kwam de schutter aanlopen die Fortuyn, die vlak naast Ruud de Wild stond, neerschoot. De volgende dag ging de uitzending van ruuddewild.nl gewoon door, maar al snel bleek de impact van deze gebeurtenis op De Wild erg groot. Hij was daarop vijf maanden niet op de radio te horen en volgde therapie. In deze periode liep ook zijn relatie met Tatum Dagelet spaak, de twee besloten om voorlopig uit elkaar te gaan.

Als hij terug keert op de radio, blijkt het moeilijk om terug te zijn in dezelfde omgeving. Als Radio 538 zich dan ook weer bij hem meldt in 2004 besluit hij weg te gaan bij BNN. Eind 2004 wordt tevens de scheiding van Ruud en Tatum doorgezet. Een paar jaar hierna, in mei 2006, vraagt hij Aafke Burggraaff (ook werkzaam bij Radio 538) ten huwelijk. Samen met haar wil hij in Libanon gaan trouwen.

Ruud is naast radio-presentator al 15 jaar kunstenaar. Zijn specialiteit zijn schilderijen met daarin bekende songteksten verwerkt. In maart 2006 bracht hij een boek uit waarin zijn leven geportretteerd werd aan de hand van zijn schilderijen, genaamd Every poet is a Thief.

In 2004 keerde hij terug naar zijn eerdere werkgever Radio 538. Sinds 14 juni 2004 presenteert hij hier van maandag t/m donderdag 16.00-19.00.

In het najaar van 2005 presenteerde hij, samen met Bridget Maasland, het televisieprogramma Big Brother op televisiezender Tien.

Afgelopen jaar waren werken van Ruud te bewonderen in Het Jan van der Togt Museum in Amstelveen. Tevens stond daar de U2-Trabant die als marketingtool werd ingezet door Island Records/Universal.
 

Ted de Braak

Theodorus Leonardus (Ted) de Braak is geboren in Arnhem op 8 april 1935 en is een Nederlands presentator, acteur en cabaretier.

De Braak trad tijdens zijn militaire dienstplicht al op met een cabaretgroep, en nadat hij was afgezwaaid ging hij aan het werk bij het toneel en als cabaretier. Hij speelde onder anderen met Kitty Courbois en bij Tom Manders. Zijn eerste 'eigen' gezelschap was Triple Sec met Piet Hendriks en Hans Peters in 1957. In deze periode leerde hij zichzelf gitaar, basgitaar en drums spelen. Als zanger brak De Braak door met het liedje "Een glaasje madeira, my dear?".

Als presentator begon De Braak bij de KRO, met de radioprogramma's "Draaijijofdraaiik" en "Van Twaalf Tot Twee". Voor de NCRV presenteerde hij wekelijks het "Lunchpakket".

Grote bekendheid kreeg De Braak vanaf 1966 als lid van het "Farce Majeure" team, waarin hij samenspeelde met Alexander Pola, Jan Fillekers, Fred Benavente en Henk van der Horst. Hij maakte tien jaar deel uit van dit vijftal, maar haakte af om tv-programma's te gaan presenteren. Voor de televisie maakte De Braak de NCRV-programma's "Met liedjes het land in", "Toi, toi, toi, bij Ted" en meer dan vijftig "Tedshows".

Ook als presentator van spelprogramma's maakte hij furore, met programma's als "1-2-3-Show" (bij de KRO) en "Teds Familie Spel Show" (bij de NCRV). Eenmaal was hij gast in een van de Fred Haché-shows van de VPRO waarin hij zichzelf speelde als artiest die werd geïnterviewd.

Tussen 1971 en de jaren 80 maakt De Braak elke twee jaar een theatershow, waar onder andere Mieke Bos, Sylvia Alberts, Conny Vandenbos, Mini & Maxi en Joke Bruijs aan meewerken. In 2006 kwam De Braak terug met het tv-programma TV Comeback.

Hij woont teruggetrokken in Frankrijk.

Beau van Erven-Dorens

Beau Noël (Beau) van Erven Dorens is geboren in Haarlem op 24 december 1970 en is een Nederlands televisiepresentator. Hij is vooral bekend van de RTL4-programma's Big Brother 2, RTL Boulevard en Popstars - The Rivals, en hij was te zien in het programma NSE op Talpa dat na tegenvallende kijkcijfers van de buis is gehaald. Zijn tweede voornaam dankt hij aan het feit dat hij op Kerstavond geboren werd.

Na zijn middelbare school (VWO) begon Van Erven Dorens aan drie studies aan de Universiteit van Amsterdam. Geen van deze studies maakte hij af. Ook schreef hij in deze periode columns voor het studentenblad Propria Cures. Later werd hij columnist voor onder meer de Nieuwe Revu, het Haarlems Dagblad, de Groene Amsterdammer, Blvd en het Algemeen Dagblad. Tegenwoordig heeft hij een column in het NRC. Ook had hij verschillende gastrollen in series als IC, Baantjer (1999), Onderweg naar morgen en Goede tijden, slechte tijden alsook de persiflage in Telekids hierop: Pittige tijden (1999).

Van Erven Dorens startte als redacteur in 1996 bij Talkradio 1395 AM, om van 1 januari 1997 tot oktober 1998 het programma Oh Beau te presenteren. Dit programma haalde de bladen door zijn actie Evert ten Napel op de brandstapel; ook bracht hij een wc-pot met inhoud naar minister van Justitie Winnie Sorgdrager, gooide een ruit op het Binnenhof in en presenteerde een live-uitzending vanaf de poolcirkel.

Vanaf september 2002 presenteerde hij een tijdlang elke werkdag op Yorin FM het middagprogramma Yorin Happy Hour om later enkel op vrijdag achter de microfoon te kruipen, en uiteindelijk helemaal met radio maken te stoppen.

Op 5 september 1998 kreeg Van Erven Dorens bij RTL4 zijn eerste televisieprogramma: het late night-programma Alles voor de kijkcijfers, waarin Beau op zoek ging naar de grenzen van de televisie-ethiek door het publiek banale, krankzinnige, spraakmakende of ontroerende beelden voor te schotelen. Daarvoor was hij 2 keer te zien geweest in het programma 'What the rel is RTL?!' waarin hij zichzelf voorstelde door middel van in een soort radiostudio te zitten, en allemaal BN'ers vragen te stellen over hun bekende Nederlandsschap en hoe het is op een bekende Nederlander te zijn. Dit programma 'What the rel is RTL'?! is uitgezonden in de laatste 2 weken van Augustus van 1998. En dit programma deed hij om zichzelf eerst voor te stellen aan het publiek, en daarna is 'Alles voor de kijkcijfers' begonnen.

Vanaf oktober in datzelfde jaar presenteerde hij samen met Minoesch Jorissen twee seizoenen lang RTL Live, de opvolger van het familiemiddagprogramma De 5-uurshow. Elke uitzending werd door Beau afgesloten met de begroeting "De rozen!".

In 2000 stapte Van Erven Dorens over naar Veronica om daar samen met Esther Duller Big Brother 2 te verslaan. Vanaf 7 februari 2001 nam hij het programma Over de balk van Kas van Iersel over om daarna in maart en april het programma Beaullywood te gaan maken, waarin hij in 4 afleveringen verwoede pogingen deed in Hollywood "door te breken".

Vanaf 2001 presenteerde hij samen met Albert Verlinde het succesvolle RTL Boulevard. In deze periode had hij ook nog twee - niet zo succesvolle - talkshows bij Yorin: Beau Rivage (vanaf 4 september 2002) en Beau (vanaf 29 april 2003). In 2003 maakte Van Erven Dorens de serie van Mannen voor vrouwen bij de RVU, samen met Erik van Muiswinkel, Jeroen van Merwijk, Bert Klunder, Joep van Deudekom, Diederik van Vleuten en Hans Dorrestijn. In dit programma proberen deze mannen een publiek vol vrouwen duidelijk te maken hoe de man in elkaar steekt. Tevens presenteerde hij vanaf 25 september 2004 Popstars - The Rivals.

In november 2004 kondigde Van Erven Dorens aan in maart 2005 met RTL Boulevard te stoppen, om "mijn kinderen eens in bed te kunnen stoppen". Hij heeft vier zoons.

Vanaf 12 augustus 2005 tot en met 7 april 2006 heeft Van Erven Dorens echter zijn carrière als televisiepresentator weer voortgezet bij John de Mols nieuwe televisiezender Talpa. Hij presenteerde hier onder andere NSE, een programma dat door Van Erven Dorens' eigen productiemaatschappij Beauworks (een samenwerkingsverband met Eyeworks van Reinout Oerlemans) wordt gemaakt. NSE is inmiddels wegens tegenvallende kijkcijfers van de buis gehaald. Half april 2006 werd bekend dat Van Erven Dorens vanaf september van dat jaar weer terug zou keren bij de zender Talpa met het wekelijkse programma M/V dat hij samen met Linda de Mol weer gaat presenteren. Beau had met haar al eerder een programma gepresenteerd, en dat programma had de naam Linda & Beau op Zondag. Dit werd tussen september en november van 2005 uitgezonden op Talpa.

In september 2006 begon Van Erven Dorens met het maken van digitale televisie: Campus TV. Hij startte dit productiebedrijf op samen met zijn oud-collega's Mark Koster en Wouter Laumans. Er gaan geruchten dat er in 2006 ook een humoristisch programma met Beau op Talpa zal verschijnen, vergelijkbaar met het TROS-programma "Dit was het nieuws". en ook doet Van Erven Dorens de stem van een donkere bewoner uit Shuggazoom in de Jetix-animatieserie Super Robot Monkey Team Hyperforce Go! Begin Augustus 2006 werd bekend dat Van Erven Dorens vanaf zondag 27 augustus elke werkdag om 20:00 op Talpa de quiz 'Deal or no deal' zal presenteren. Sinds november presenteert hij samen met Linda de Mol het programma M/V op Talpa, naast Deal or no deal. Beide programma's zijn ook te zien op hernoemde kanaal, dat sinds 16 december 2006 Tien is gaan heten.

Van Erven Dorens is mede-directeur van het tv productiebedrijf Park Lane dat nauw samenwerkt met reclamebureau New Message, en ook in het zelfde pand gevestigd is. Met dit bedrijf scoorde hij onlangs een hit, het programma werd vrijwel direct op de tv-beurs in Cannes aan Freemantle, dat onder andere de rechten van Idols en de X-Factor bezit, verkocht. Het programma 'The Phone' genaamd, zal vanaf 6 juli 2007 te zien zijn bij de AVRO.

Ron Brandsteder

Ronald (Ron) Brandsteder is geboren in Amsterdam op 19 mei 1950 en is een Nederlandse televisiepresentator, wiens vader topman was bij Sony-Nederland.

Op de middelbare school was Brandsteder actief met cabaret en toneel. Op zeventienjarige leeftijd maakte hij zijn debuut op de Nederlandse televisie met zijn cabaretgroep. Maar na de middelbare school gaat Brandsteder aanvankelijk studeren aan de Universiteit Nyenrode.

Na enkele jaren als plugger te hebben gewerkt, werd Brandsteder in 1978 ontdekt door Ivo Niehe toen Brandsteder op de Firato bij de stand van zijn vader een show opvoerde. Grote bekendheid kreeg hij met de Showbizzquiz, een programma dat hij acht jaar lang presenteerde. Hierna presenteerde hij Moordspel en Ron's Honeymoonquiz.

In 1987 presenteerde Ron Brandsteder samen met Simone Kleinsma Kinderen voor kinderen 8. Bekend is het liedje Moeders wil is wet. In 1989 was Brandsteder één van de sterren die zijn opwachting zou maken bij het televisiestation TV10 van Joop van den Ende. Omdat TV10 geen toestemming kreeg uit te zenden, maakte Ron Brandsteder de overstap naar RTL Veronique, het latere RTL4. Bij RTL4 was hij panellid in het programma Wie Ben Ik, presenteerde hij Moppentoppers en Sterrenflat. Anno 2004 was Ron Brandsteder te zien in Laat Ze Maar Lachen.

Sinds augustus 2005 presenteert hij samen met Sylvana Simons het programma Dancing with the Stars, een danswedstrijd waarin bekende Nederlanders dansen met een professionele danspartners.

Naast zijn werk als presentator speelde Brandsteder de rol van Vledder in de speelfilm De Cock en de Moord in Extase en speelde hij in de film Het Veld van eer. Ook was hij te horen als Dr. Bernard op de gelijknamige single van Bonnie St. Claire.

Ron Brandsteder trouwde in 1979 met zangeres Patty Brard en is sinds 1983 getrouwd met Yvonne Baggen. Samen hebben ze twee zonen, Rick (1984) en Robert (1986).

Willibrord Frequin

Willibrord Frequin is geboren in Arnhem op 6 september 1941 en is een Nederlands journalist en televisiepresentator.

Frequin werd geboren te Arnhem als oudste kind van Louis Frequin, die lange tijd hoofdredacteur was van het dagblad De Gelderlander. Hij groeide op in Nijmegen, bleef herhaaldelijk zitten, en werd tenslotte naar een kostschool gestuurd. Frequin begon zijn journalistieke loopbaan als reporter voor KRO’s Brandpunt, waar hij onder anderen Paus Johannes Paulus II en Moeder Theresa ontmoette. In 1976 was Frequin de enige televisieverslaggever die Prins Bernhard rechtstreeks durfde te vragen wat hij vond van de beschuldigingen tegen hem inzake de Lockheed-affaire. Frequin werd in 1989 ontslagen, nadat uitkwam dat hij een reportage over de handel in menselijke lichaamsdelen in scène had gezet (de hoofdenaffaire).

In de jaren negentig ging Frequin aan de slag bij RTL4 en later SBS6 als presentator van Achter gesloten Deuren en De Week van Willibrord. Inmiddels is hij gestopt met zijn televisiewerkzaamheden.
 

Carlo Boszhard

Carlo Boszhard is geboren in Amsterdam op 26 juni 1969 en is een Nederlands televisiepresentator.

Op de lagere school was het al duidelijk dat hij een voorliefde had voor toneel en show. Na het voortgezet onderwijs kwam hij in de verzorging terecht. Hij figureerde eind jaren ’80 in televisieprogramma’s als de Ep Oorklep Show (met André van Duin) en Verona (met Henk Spaan en Harry Vermeegen) en in de film Dutch treat van de Dolly Dots. Hij reageerde op een advertentie van de AVRO en werd in 1989 bij deze omroep presentator van het televisieprogramma Pauze TV.

Twee jaar later maakte hij de overgang naar RTL4. Daar werd hij na enige omzwervingen aan het door Irene Moors gepresenteerde kinderprogramma Telekids toegevoegd. Dankzij hem veranderde de sfeer van het programma en nam de hoeveelheid tekenfilms af. Vooral Boszhard was het brein achter vele programma-onderdelen zoals Pittige tijden en de Mega blubber power race. Met de vaak hilarische presentatie van het duo, zorgden ze ervoor dat het één van de best bekeken kindertelevisieprogramma’s uit de Nederlandse geschiedenis werd. De cd’s van Telekids leverden gouden platen op.

In de Telekids-periode namen Boszhard en Moors een viertal films op: Het Geheim van de Zonnesteen (1996), De Parel van de Woestijn (1997), De Vloek van Griebelstein (1998) en Het Monster van Toth (1999). Het programma stopte na 10 jaar op 2 oktober 1999. Wel speelde Carlo hierna nog één rol voor Telekids, namelijk in Het Feest van Sinterklaas, datzelfde jaar nog.

Nadat hij even geprobeerd had om in z’n eentje een succesvol programma te presenteren, werd duidelijk dat hij vooral afhankelijk was van Irene Moors. Samen hebben ze vanaf september 2000 het programma Life & Cooking.

In 2002 was Boszhard te zien in de musical Saturday Night Fever als DJ Monty. Vanaf 2005 treedt hij op in de musical Beauty and the Beast; hij speelt daar Lumière. Vanaf het voorjaar 2008 zal hij te zien zijn in Les Miserables als de herbergier Thénardier. Boszhard is ook te horen in nagesynchroniseerde animatiefilms als Mulan, Ice Age en Shrek. Bovendien sprak hij de stem van RedCat in voor het bedrijf Davilex. RedCat was een serie educatieve softwareprogramma's voor de jeugd, ontworpen voor Davilex. Deze zijn nu niet meer verkrijgbaar.

In september 2006 begon Carlo met een nieuw programma: Gelukkig je bent er. Daarin worden 4 BN-ers in een scène gezet, zonder enkel script. Het is hun taak om in de meest onmogelijke situaties op een leuke manier te reageren op wat de vaste acteurs hun voorschotelen.

Voor het programma Telekids ontvingen Boszhard en Moors de Kinder Margriet Prijs. In 2002 won hij de Zilveren Televizierster en een Rembrandt-Award in de categorie Beste TV-man. Voor zijn rol in 'Beauty and the Beast' kreeg Boszhard in 2006 een nominatie voor een John Kraaijkamp Musical Award.
 

Pagina 1     Pagina 2