Marco Borsato

 


Marco Roberto Borsato is geboren in Alkmaar op 21 december 1966 en is een Nederlandse zanger. Marco Borsato zong aanvankelijk in het Italiaans, maar brak pas echt door toen hij overschakelde naar het Nederlands in 1994.

Marco Borsato is geboren in het Wilhelmina Ziekenhuis in Alkmaar als zoon van Roberto Borsato en Mary de Graaf. Het gezin verhuisde naar Italië, waar de vader een restaurant aan het Gardameer ging runnen. Borsato heeft dan ook veel tijd in Italië doorgebracht en spreekt vloeiend Italiaans. Het gezin telt verder nog een zoon Armando en een dochter Sylvana.

Borsato brak door als zanger nadat hij op 7 april 1990 de Soundmixshow in Nederland won met zijn vertolking van het nummer At This Moment van Billy Vera. Vanaf 1990 bracht Borsato drie Italiaanstalige albums uit. In 1994 stapte hij over op Nederlandstalige nummers (waarvan vele vertaald zijn uit het Italiaans). Hij zou vervolgens uitgroeien tot een van Nederlands meest succesvolle zangers.

Sinds 1998 vervult Marco Borsato de rol van ambassadeur van de Stichting War Child, een organisatie die zich inzet om kinderen te helpen traumatische oorlogservaringen te verwerken. Ook trouwt hij dat jaar met Leontine Ruiters in Venetië. Samen krijgen ze drie kinderen: Luca (1998), Senna (2001) en Jada (2002).

Het vermogen van Marco Borsato wordt door de Quote 500 geschat op 27 miljoen euro.[1] Hij is daarmee de bestbetaalde zanger van Nederland.

In 1994 stond zijn Nederlandstalige hit Dromen zijn bedrog twaalf weken op de eerste plaats in de Nederlandse hitparade. Hij kwam hiermee in het Guinness Book of Records, doordat hij als eerste met een single 12 weken achter elkaar op nummer 1 stond. In de Nederlandse Top 40 staat dit record nog steeds, in de Mega Top 50 wist Que si que no van Jody Bernal echter 15 weken op één te staan. Enkele maanden later stond ook het nummer Waarom nou jij op de eerste plaats.

In 1996 speelde hij op Parkpop in Den Haag. In hetzelfde jaar scoorde hij opnieuw een nummer 1-hit met De bestemming. Eind 1999 behaalde ook zijn nummer Binnen die status.

Ten gelegenheid van het huwelijk van Prins Willem-Alexander en Máxima Zorreguieta bracht Borsato samen met Sita Vermeulen de single Lopen op het water uit. 1 februari 2002 was de dag van het Nationale Huwelijksfeest. In de Amsterdam Arena brachten Borsato en Sita het nummer live ten gehore. De single stond vier weken op de eerste plaats in de Top 40.

Op 20 december 2003 belandde zijn nummer Afscheid nemen bestaat niet op nummer 1 en hield het daar acht weken vol. Hij was daarmee de eerste artiest in de geschiedenis die het lukte om met twee verschillende platen acht weken of langer boven aan de Nederlandse Top 40 te staan. Een paar weken later kwam ook het nummer Voorbij, een duet met zangeres Do, op de eerste plaats. Destijds schreven ze hier popgeschiedenis mee, want deze single maakte de grootste sprong naar nummer 1 in de Nederlandse Top 40, namelijk van plaats 35 naar 1. In mei 2006 werd dit record verbroken door eveneens Borsato met zijn single Rood, die van plaats 36 naar nummer 1 steeg.

In juni 2004 gaf Borsato zes uitverkochte concerten in De Kuip. Een van de artiesten die daar een gastoptreden verzorgden, was de rapper Ali B. Samen zongen ze een bewerking van het lied Nooit meer een morgen. Op 25 september 2004 kwam deze live-versie vanuit het niets op nummer 1. De opbrengsten van deze single zouden naar War Child gaan.

Marco Borsato heeft tot nu toe alle versies van de TMF-awards gewonnen als Beste Zanger Nationaal. Ook won hij in 2004 en 2005 de Vlaamse TMF Award voor Beste Zanger Internationaal.

Op 19 maart 2006 ontving Borsato de Radio 2-zendtijdprijs, diverse collega's waren aanwezig en zongen een liedje van hem en van zichzelf. Deze show was live te horen op radio 2 en een week later te zien op tv.

In mei 2006 begon Borsato met de verkoop van zijn tour "Symphonica in Rosso", die dat zelfde jaar tussen 20 oktober en 4 november plaats vonden in het Gelredome te Arnhem. De eerste 4 concerten waren al snel uitverkocht en uiteindelijk zijn er 10 uitverkochte concerten gegeven.

Met "Rood" behaalde Marco zijn tiende nummer 1-hit in de Nederlandse Top 40. Na de Beatles is Marco de 2e artiest die zoveel nummer 1-hits op zijn naam heeft staan. De Beatles hadden er zes meer.

Marco Borsato heeft voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis in week 23 van 2006 vier nummer 1-hits in de Top 40 gehad die langer dan 5 weken op deze positie hebben gestaan. En in week 24 het volgende record: 50 weken lang een nummer 1-hit. Tot en met week 29 van 2006 heeft hij met het nummer Rood op 1 gestaan, hij heeft inmiddels dus 55 weken op 1 gestaan in de Nederlandse Top 40. Ook in België had deze single van Marco Borsato veel succes.

Een nieuw record voor Marco Borsato. De succesvolle zanger heeft een heel jaar op nummer één gestaan in de Nederlandse hitlijsten: "Stiekem ben ik daar toch wel erg van onder de indruk!" schrijft hij op zijn website

Later in 2006 heeft Marco een duet opgenomen met de Britse zangeres Lucie Silvas, genaamd Everytime I think of you (oorspronkelijk van The Babies). Dit is zijn 11de nummer 1-hit. Hierdoor heeft hij wederom een record op zijn naam staan; zijn laatste 6 singles zijn allen op nummer 1 gekomen.

 

 

Rene Froger

 

 

René Froger is geboren in Amsterdam op 5 november 1960 en is een Nederlandse zanger.

René Froger werd geboren en opgegroeid in de Amsterdamse wijk de Jordaan. Zijn vader, Bolle Jan, had er een café. In dat café begon Froger al als kind te zingen. Als kind won hij een talentenjacht en als prijs mocht hij meedraaien met Ted de Braak en Mini en Maxi.

In 1987 kwam de debuutsingle van Froger uit, Love Leave Me. Dit nummer kwam niet verder dan de tipparade. Een jaar later scoorde hij zijn eerste Top 40-hit met Winter in America (een cover van Doug Ashdown). Zijn eerste en enige nummer één-hit in Nederland scoorde hij in 1989 met het nummer Alles kan een mens gelukkig maken, samen met Het Goede Doel.

Sinds 1989 scoorde Froger nog tientallen grote en kleinere hits in Nederland. In 2003 kwam Froger met een eigen realityshow op SBS 6 (Puur Froger).

Na zijn concerten in de Amsterdam Arena (2004/2005) ging Froger eind 2005 met zijn nieuwe tour "Pure & More" weer de theaters in. Sinds 2005 vormt hij ook met collega's Gerard Joling en Gordon de gelegenheidsformatie De Toppers waarmee jaarlijks wordt opgetreden.

Op 6 juni 2005 werd door het management van Froger bekendgemaakt dat de zanger prostaatkanker heeft. De kanker was in een vroeg stadium ontdekt en kon goed behandeld worden.

In het najaar van 2006 kreeg René last van zijn luchtwegen, waardoor hij op 29 november van dat jaar bekend maakte dat hij de kerstoptredens in Ahoy' af moest zeggen.

Op 21 april 2006 werd bekendgemaakt dat Natascha, de dochter van René uit een eerder huwelijk, in verwachting is van haar eerste kindje. Ze is op 23 oktober bevallen van een dochtertje, Charlie René.

Froger staat bekend als een fervent Ajax-supporter.

 


Rob de Nijs

 

 

Robert (Rob) de Nijs is geboren in Amsterdam op 26 december 1942 en is een Nederlands zanger en acteur.

De Nijs werd geboren als zoon van een rijschoolhouder. Hij heeft één broer, Bert. Toen hij 6 jaar was, ging hij vanwege zijn astmatische bronchitis naar de openluchtschool in het Oosterpark. Toen hij 8 jaar was, kreeg hij zijn eerste accordeonles.

De Nijs won in 1962 op 19-jarige leeftijd een talentenjacht met zijn band Rob de Nijs & The Lords. De eerste prijs was een platencontract. De eerste (De liefste die ik ken) en tweede (Jenny) singles flopten, maar het nummer Ritme van de regen uit 1963 werd een grote hit, waarvan in totaal bijna 100.000 exemplaren verkocht werden. In 1963 deed hij mee aan het songfestival in Knokke.

In juni 1963 werd zijn eerste "Rob de Nijs en the Lords fanclub" opgericht. In november 1965 gingen De Nijs en The Lords uit elkaar. Hij ging werken bij Circus Boltini. In juli 1968 trouwde hij met Elly Hesseling, zij was zijn eerste vrouw en dochter van een clubeigenaar in Bergen op Zoom. Hesseling en De Nijs huwden op 30 juli 1968 en scheidden in 1981. Het huwelijk bleef kinderloos. de Nijs ging in 1968 werken in de clubs van haar vader (Jan Hesseling) t.w. "Rob de Nijs" en "Het Wapen Van Engeland" te Bergen op Zoom.

Eind '69 kreeg hij een rol in Oebele als Bello Billy Biggelaar. Dat leverde hem in 1971 de rol van Bertram Bierenbroodspot op in de t.v. serie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, mijnheer?. Deze serie liep tot 1976.

In 1970 deed hij mee aan een musical 'Salvation', en kwam hij in contact met Lennaert Nijgh. Lennaert Nijgh besluit samen met Boudewijn de Groot een aantal nummers voor De Nijs te schrijven, om zo zijn carrière weer op gang te brengen.

In mei 1973 kwam de eerste vrucht van deze samenwerking, Jan Klaassen de trompetter, in de Top 40, in september gevolgd door Zuster Ursula. Hierna volgden mindere successen met Miralle en Hé speelman. Hierna komt zijn waarschijnlijk bekendste hit uit: Malle Babbe een nummer dat Boudewijn de Groot ook zelf regelmatig zal spelen tijdens concerten. Na de albums In de uren van de middag en Kijken hoe het morgen wordt, beiden ook geproduceerd door De Groot, beëindigen de twee de samenwerking. Lennaert Nijgh blijft wel betrokken bij de carrière van De Nijs als tekstschrijver.

In 1976 werd hij door het NIPO uitgeroepen tot populairste zanger van Nederland. In 1977 kreeg hij zijn eigen special bij de VARA. In 1980 werd hij door de Hitkrant uitgeroepen populairste Nederlandse zanger.

In december 1980 ontmoette hij Belinda Meuldijk die veel teksten voor hem zou gaan schrijven. In juli 1984 (inmiddels gescheiden van Elly) trouwde hij met haar. Dit huwelijk zou, gezien de aard hiervan, de jaren hierna een belangrijke rol gaan spelen in de roddelbladen.

In 1985 scoort hij zijn grootste hit tot dan toe. Het vredeslied Laat alles wat ademt, met een tekst van Belinda Meuldijk, stijgt tijdens de kersttijd naar de bovenste regionen, maar door het ontbreken van een Top 40 tussen kerst en nieuwjaar, blijft de plaat officieel steken op de tweede plaats. In 1996 neemt hij revanche en scoorde hij zijn eerste en enige nummer 1 hit met Banger hart, dat enkele weken op de toppositie blijft.

In 2001 wordt De Nijs onderscheiden met de Radio 2 Zendtijd Prijs. Deze prijs wordt toegekend door Conamus en Radio 2 aan een uitvoerend artiest die van blijvende betekenis is voor de Nederlandse radio. Diverse artiesten waaronder Boudewijn de Groot, Hans Vermeulen, Frédérique Spigt en Skik brengen daar live een eerbetoon aan De Nijs, door een van zijn nummers te vertolken. Enige smet is er als Freek de Jonge de carrière van De Nijs op de korrel neemt: "Welkom op het 60-jarig artiesten jubileum van Rob de Nijs. Hoewel het kan ook 70 jaar zijn".

Op 21 december 2005 werd bekend dat De Nijs en Meuldijk gaan scheiden. Volgens hun advocaat zien de twee geen toegevoegde waarde om deze samenlevingsvorm vanuit een huwelijkse staat voort te zetten.

Eind 2005 bereikt Boudewijn de Groot de eerste plaats van Radio 2's Top 2000 met het nummer Avond. Een nummer dat De Nijs in 1973 al opnam op de plaat In de uren van de middag.

In 2006 krijgt De Nijs een blessure aan zijn achillespees. Hierdoor is hij zes weken uit de roulatie.

De Nijs heeft inmiddels een nieuwe vriendin, zijn persoonlijk assistente Henriette Koetschruiter. In 2007 kondigen zij aan te gaan trouwen.

In mei 2007 neemt hij met Julien Clerc een duet op voor zijn nieuwe album Chansons. Dit album met enkel Franse liedjes verschijnt eind augustus in de winkels.

De Nijs' repertoire blijkt nog steeds volop gedraaid te worden op de diverse radiozenders getuige het feit dat hij nog steeds in de top 10 staat van meest gedraaide Nederlandstalige artiesten/groepen (8e in 2005).

Op 6 juni 2007 plaatst het roddelblad Privé foto's van de ernstig bevuilde villa van Belinda Meuldijk in Bosch en Duin. Voormalig echtgenoot De Nijs bekent de foto's in augustus 2006 te hebben gemaakt, maar ontkent ten stelligste het beeldmateriaal aan het weekblad te hebben geleverd. Meuldijk spande een kortgeding tegen het blad aan. De rechter stelde Meuldijk in het gelijk en bepaalde dat de gegevens van de fotograaf en de verkoper van de onrechtmatig gemaakte foto’s bekend gemaakt moesten worden. Meuldijk liet toen weten dat ze die informatie openbaar zou maken.

In de uitzending van RTL Boulevard van dinsdag 13 juni 2007 wordt bekend dat belspel presentator Martijn van den Bergh de foto's aan Privé heeft geleverd. Hij bevestigt dat het verspreiden van de foto's mede op initiatief van de zanger is gebeurd. Van den Bergh was voorheen ook werkzaam bij de bladen Privé en Party. Zowel Meuldijk als De Nijs besluiten om juridische stappen tegen Van den Bergh te ondernemen.

 


Lee Towers

 

 

Leendert (Leen) Huijzer is geboren in Bolnes op 23 maart 1946 en is een Nederlandse zanger, beter bekend als Lee Towers.

Lee Towers brak in 1975 door toen hij door Willem Duys werd gepresenteerd als de zingende kraanmachinist uit Rotterdam, hoewel hij geen kraanmachinist was, maar onderhoudsmonteur. Duys brengt Lee Towers' eerste single ten gehore in het radioprogramma Muziekmozaïek. Het is "It's raining in my heart", een nummer gecomponeerd door de zanger van The Outsiders, Wally_Tax. "It's raining in my heart" belandt in de top-40. De volgende single, "You'll never walk alone", wordt Towers' grootste hit en staat wekenlang hoog in de top-10.

Lee Towers gaf in 1980 zijn eerste grote concert in De Doelen te Rotterdam. Een unieke prestatie voor die tijd. In 1981 volgde een concert in een uitverkocht Carré. Daarna waagde hij de stap naar Ahoy in 1984 waar hij zelfs tweemaal de 'zaal' vol kreeg. In latere jaren volgden er nog vele concerten en shows in Ahoy, waarbij hij ook duetten zong met onder andere Anita Meyer.

In 2003 speelde Lee mee in de Nederlandse Jeugdfilm Sinterklaas en het Gevaar in de Vallei van regisseur Martijn van Nellestijn.

Lee Towers is een tevens een groot Feyenoord supporter. Zijn lied "Mijn Feyenoord" en "You'll never walk alone" worden veel gedraaid in de kuip en zijn echte clubliederen geworden.

 


Grad Damen

 

 

Grad Damen is geboren in Breda op 4 december 1982 en is een Nederlands zanger.

Deze Nederlandse Schlagerkoning stond de afgelopen 2 jaar met maar liefst 8 singles hoog in de hitlijsten van Nederland. En ook is Grad niet meer weg te denken op Radio en T.V.

Het begon voor Grad enkele jaren geleden in Café "Bolle Jan", het wijd en zijd bekende café van de vader
van René Froger.
Grad Damen voelde zich er als een vis in het water en stond regelmatig achter de microfoon tot groot plezier van de aanwezige muziekliefhebbers.

Op veler verzoek is Grad Damen de opnamestudio ingegaan en werd de eerste single "Alisha" opgenomen en kreeg, in oktober 2000, in de MEGA Top 100 een hoogste notering van maar liefst nummer 22.

Zijn tweede single "Amore" behaalde in februari 2001 een Top 20 notering in de Mega Top 100.

30 maart 2001 was een belangrijke dag in het leven van deze sympathieke zanger, want toen verscheen zijn debuutalbum, "In Jouw Ogen". Grad Damen bewees met dit album dat Nederland
een volkszanger rijker is.

Grad’s derde single "Porque Te Quiero", afkomstig van "In Jouw Ogen", komt in de zomer van 2001 ook hoog in de diverse Hitlijsten.

Op 26 oktober 2001 komt de vierde single van Grad uit met de titel: "Heb Ik Jou Niet Eens gekust?". Deze single stijgt door naar nr. 11 van de MEGA TOP 100.

11 januari 2002 komt de vijfde single "Ik Wil Met Je Dansen Heel De Nacht" uit en behaalt wederom de Top 20. Tevens bevat de single 3 Bonustracks welke niet staan op het nieuwste Album van Grad.

Dit 2e Album met de Titel: "Dromen Worden Waar" is 31 januari 2002 verschenen. Het album komt de eerste week van februari op maar liefst nr. 26 in de ALBUM TOP 100 binnen.
Als Bonus bevat deze CD tevens voor de fans een CD-Rom met daarop een uniek Fotoalbum met ruim 175 Foto’s van Grad Damen.

Begin april 2002 is de zesde single "Hallo Ik Hou Van Jou" verschenen. Dit vrolijke nummer stijgt gelijk alweer door naar een Top 20 Hitnotering.
Als tweede nummer bevat de single het nog niet eerder uitgebrachte nummer "Naar De Horizon".

Juli 2002 is er een CD Maxi van Grad Damen uitgekomen met 5 nieuwe nummers, waaronder de single "Selina". Dit zomers getinte nummer bereikt zelfs nr. 5 in de MEGA TOP 100 en luidt weer een nieuwe fase in, in de successtory van Grad Damen.

4 oktober j.l. kwam de single: "Ik Denk Altijd Nog Aan Jou"uit, welke is opgenomen met aan de piano niemand minder dan Jan Vayne.
Op deze sterke Nederlandstalige ballade begeleidt de creatieve pianist en virtuoos Jan Vayne
Grad Damen op zijn eigen spontane manier. Dit nummer bereikt in november de 16e plaats in de MEGA Top 100.

24 oktober j.l. verscheen Grad’s nieuwste Album "Altijd Samen". Van dit Album zijn de productie, arrangementen, opnamen & mix gemaakt in de "Rooftop Recording Studio" in Enschede door Grad´s nieuwe en enthousiaste producer Edwin van Hoevelaak.
Het Album bevat buiten de singles: "Selina" en "Ik Denk Altijd Nog Aan Jou" 13 nieuwe stukken,
waarvan zeker diverse nummers weer hoog in de top zullen komen.
Dit nieuwe album van Grad Damen is dè aanrader voor de liefhebber van het Nederlandse lied!

Gelijktijdig met de release van dit album is ook Grad´s eerste "Altijd Samen Theatertour" van start gegaan, een avondvullend programma compleet met de 11 koppige Roofgarden Partyband. Deze tour ging o.a. langs uitverkochte zalen in Arnhem, Rijswijk en Den Bosch.
30 januari 2003 is Grad nog te zien in het Chassé Theater in Breda.

Nu is er speciaal voor de kerstdagen de single "Mag Het Altijd Kerstmis Wezen" uitgekomen.
Deze single is de afgelopen maand spontaan in de studio ontstaan. Het resultaat is, al zeggen we zelf, zo mooi geworden dat er besloten is de single in een beperkte oplage uit te brengen.
De reacties van de fans van Grad zijn zo overweldigend dat de single in 3 weken tijd, op 14-12-2002, doorstijgt naar nr. 13 in de MEGA Top 100.

Inmiddels weten ook diverse programmamakers van de Nederlandse televisie Grad Damen te vinden. Zo maakte Grad Damen zijn tv-debuut in het populaire tv programma "Koffietijd" en was hij o.a.
te zien in "Hoeba Hoeba Hop", "Reisje Langs De Rijn", "De Nacht van Oranje" en "Herberg de Leeuw".
Ook heeft Grad in december 2002, voor TV – Oost, een Kerstspecial opgenomen met een complete live-band.

Tevens geniet hij een ongekende populariteit tijdens de optredens in het land en kon men Grad zelfs eind augustus zien optreden tijdens het Lowlands-Festival in de Flevopolder en was Grad speciale gast tijdens de AHOY-concerten van André Hazes.
 

Grad werd geboren in een woonwagenkamp in Breda. Als 17 jarige treedt hij op in Café Bolle Jan, de kroeg van Rene Froger's vader. Grad's doorbraak komt in 2000 pas goed op gang met 'Alisha', een vertaling van Julio Iglesias, 'Un canto a Galicia'.

Grad Damen was zeer goed bevriend met volkszanger André Hazes. Zo gaf Hazes een prive-optreden tijdens het huwelijk van de Bredase zanger.

In 2006 was de zanger met een eigen reallifesoap 'Helemaal Grad' te zien bij SBS 6. De soap telde tien afleveringen.

Grad is getrouwd met Daniëlle. In 2005 werd hun zoon Hein geboren.

 


Peter Douglas

 

 

Het winnen van de Soundmixshow-finale in januari 1987 was voor Peter Douglas de perfecte start voor een muzikale carrière. De wereldwijde release van 'Stars On Frankie' werd, mede dankzij de geweldige productie van Jaap Eggermont, een regelrechte hit. Uitnodigingen voor tv-shows en vele optredens in binnen- en buitenland waaronder Duitsland, Belgie, Frankrijk, Spanje, de Scandinavische landen en de Verenigde Staten waren het directe gevolg.

In België werd hij tijdens het 'Knokke Star Festival' geroemd om zijn zangkwaliteiten en stijlvolle presentatie en in Duitsland raakte men in de ban van zijn tv-optredens in de dicht bekeken shows van Rudy Carell, Harald Junke en Carl Dahl. Peter wist al snel een groot publiek aan zich te binden. Met de beroemde televisieorkesten van Hugo Strasser en Klaus Hallen maakte hij enkele zeer goed verkochte dans-albums en vestigde daarmee zijn naam definitief bij onze oosterburen.

Eind 1996 rolde de c.d. 'A Tribute To Frank Sinatra' van de persen, enige tijd later gevolgd door een re-release van het befaamde 'Stars On Frankie' album. Na zijn zeer succesvolle optredens tijdens de New York Marathon Run in 1996 en het verjaardagsfeest van Frank Sinatra in hetzelfde jaar in Hoboken (N.Y. U.S.A), onderhoud hij tevens een nauwe persoonlijke band met de Sinatra familie.

Peter maakte door de jaren heen zijn opwachting in vele dinnershows, waaronder het befaamde Lido te Amsterdam en als hoogtepunt The Fantasy World Dinner Show in de Hilversumse Studio 21, waar hij meer dan 100 keer een ode bracht aan zijn grote idool. Na het succes van zijn Sylvester concert op 31 december 1998 in het bekende Rhein-Main Theater te Wiesbaden (DLD) en de daarop volgende tournee, zijn de voorbereidingen voor een Nederlandse theatertournee inmiddels in volle gang.

Ook het inzingen van radio- en tv-commercials is Peter niet vreemd. Zo was en is hij te horen in vele spots voor o.a. Heineken, Verkade, Honig, Peek & Cloppenburg, Texaco, Florijn en Jacobs Koffie (DLD).

In januari 2002 werd Peter gevraagd een nieuw album op te nemen. Onder de bezielende leiding van de Duitse producer Marcus Döring werden 15 stukken opgenomen met de Paul Kuhn Orchestra en ontstaat 'Just Swing'. Een meesterwerk in zijn soort en een -volgens kenners- ideale kruisbestuiving tussen een gepassioneerd 'crooner' en een imponerend orkest.

'Just Swing' is een fantastisch album vol muzikale museumstukken en een nieuwe stap in de even succesvolle als indrukwekkende carrière van een van Europa's beste Sinatra-impersonators.

 


Wolter Kroes

 

 

Wolter Kroes is geboren in Wormerveer op 24 december 1968 en is een zanger van het Nederlandstalige lied.

De zangcarrière van zanger Wolter Kroes gaat vroeg van start. Op twintigjarige leeftijd wint hij een talentenjacht die zijn leven voorgoed verandert. Enkele jaren later krijgt Wolter een contract aangeboden door Willem van Kooten. En niet voor niets!

In 1995 breekt Wolter door met de single 'Laat me Los'. Het wordt zijn eerste superhit. Bovendien houdt het album met dezelfde naam het 7 weken uit in de cd Top 50. Het nieuwe talent zingt o.a. op deze plaat een duet met niemand minder dan Willeke Alberti.

De volgende cd 'De Wereld In' dat geproduceerd wordt in 1997 is een succes. Het nummer 'Bolero', één van de singles van het album, behaalt de Top 50 in de Mega Top 100. Daarna was vooral ‘Ik heb de hele nacht liggen dromen’ een ware rage. In menig horecagelegenheden werd en wordt nog steeds het nummer grijs gedraaid.

Er volgden optredens bij grote tv-shows als De Staatsloterijshow, Barend en van Dorp, Koffietijd en De Postcode loterijshow. De status 'Bekende Nederlander' is voor Wolter Kroes bereikt.

Deze status bezorgde hem een groots optreden voor ruim 5.500 uitgelaten fans in november 2002 in de Music Heineken Hall in Amsterdam. De TROS zond deze concertregistratie onlangs uit waar ook een cd van verschenen is getiteld ‘Wolter Kroes live’. En natuurlijk zijn er ook het nieuwe album ‘24 uur ’ en de singles 'Kijk door mijn ogen', 'Papa heb je even tijd' en 'Ik ben zoals ik ben'.

15 december 2003 gaf Wolter zijn tweede grote concert in de Heineken Music Hall. Door de stormachtige verkoop van de 5500 kaarten werd kort daarna besloten om op 1 november 2004 Wolter in het Rotterdamse AHOY te laten optreden.

Op 1 november 2004 stond Wolter voor 10duizend uitzinnige fans in de Rotterdamse Ahoy. Van dit concert werd ook een schitterende dvd registratie gemaakt.

In november 2005 werd de cd LAAT ME ZWEVEN groots gepresenteerd bij Media Markt en ondersteund door een grote signeer toernee langs diverse cd winkels van Van Leest, MusicStore en Free Record Shop.

11 en 12 december 2005 was Wolter wederom in AHOY te bewonderen.
In 2006 waren er nog een weer een aantal leuke dingen op het programma. Een DVD in mei: 'Uit En Thuis, en in november 2006 was AHOY Rotterdam weer gevuld met duizenden Wolter Kroes fans.

 


Xander de Buisonjé

 

 

Alexander Serge de Buisonjé (roepnaam Xander) is geboren op 19 julie 1973 in het Diaconessenhuis te Voorburg

Na een zwangerschap van acht maanden werd Xander geboren! Waarschijnlijk leek het leven hem toen reeds dusdanig interessant dat hij de veilige haven vroegtijdig verliet. Niets kon hem weerhouden de wijde wereld in te trekken.

Zijn eetlust was dermate groot dat men al vrij snel kon spreken van een flinke baby. De opgewekte natuur, waarover Xander bleek te beschikken, beloofde veel voor de toekomst.

Toen hij in de box kon staan, deed zich een typisch verschijnsel voor. Wanneer de radio aanstond en muziek weerklonk, bewoog Xander op het ritme van de muziek mee. 'Niet de eerste keer dat ik zoiets hoor, zullen jullie zeggen!' Echter, betrof het nu jazz, een wals, rock & roll, marsmuziek of soul, Xander kon er wel mee uit de voeten. Voor zijn ouders stond het al vrij snel vast, hij moest over enig muzikaal talent beschikken.

Xander was een sociaal kind. Hij had veel vriendjes en vriendinnetjes. Xander bleek niet alleen te genieten van de vriendschap, die hem ten deel viel; hij ontplooide zelf ook voldoende initiatieven om een goede vriend te zijn.

Indien jullie je afvragen, of hij alleen maar goede eigenschappen had, is het antwoord duidelijk. 'Nee'! Vanaf het moment dat hij uit de voeten kon en zijn directe omgeving ging ontdekken, was niets meer veilig voor hem. Alhoewel hij nooit grote schade aanrichtte, brak er veel. Slordig was hij ook!

Is Xander in de loop der jaren veel veranderd? Niet wezenlijk! Natuurlijk bleek hij over andere eigenschappen te beschikken, waarover later. Een plezierige bijkomstigheid was dat hij op den duur minder brokken maakte. Slordig bleef hij echter wel!

Natuurlijk is naast de opvoeding thuis, de school- en studieperiode van groot belang voor ieder kind. Xander ging eerst naar Kleuterschool 't Kemphaantje in Son en Breugel. Vervolgens naar R.K. Basisschool De Bloktempel in dezelfde gemeente. Vanaf de 4e klas van de lagere school vertoefde hij op de Nutsschool voor Basisonderwijs De Gentiaan in Son en Breugel. Hij vertrok van De Bloktempel naar de De Gentiaan, omdat al zijn vriendjes daar verbleven en men op deze school veel aandacht aan culturele zaken besteedde.

Aan het eind van de lagere school werd ook door Xander deelgenomen aan de zgn. CITO-toets. Xander kreeg een HAVO/VWO- advies en ging naar de brugklas van het Lorentz Lyceum in Eindhoven. In de tweede klas van het Lorentz bleek dat Xander grote belangstelling had voor buitenschoolse activiteiten. Muziek en sport stonden goede prestaties op het lyceum te veel in de weg. Na overleg met school werd besloten dat hij naar de naast het Lorentz gelegen Rommert Casimir HAVO zou gaan.

In 1992 behaalde Xander zijn HAVO-diploma. Toen de directeur van de havo zijn diploma uitreikte, ging dat gepaard met de volgende woorden: 'Xander, een zéér gemotiveerde, plezierige, vrolijke én hardwerkende leerling ...... buiten het leslokaal!'

Zonder twijfel mag worden opgemerkt dat Xanders muzikale talenten op het Rommert alle kans kregen. Omdat Xander behoorlijk piano en drums speelde, werd hij bij veel culturele zaken op school betrokken. Er werd een schoolbandje opgericht dat Sophie and the Cigars heette. Sophie was de zangeres, the Cigars de overige, uit de kluiten gewassen mannelijke leden van de band. Xander was drummer!

Xander stond voor de keuze te bepalen welke studie het best bij hem paste. Enigszins geholpen door zijn ouders viel de keuze op de hoge hotelschool. Bij de Hoge Hotelschool Maastricht werd hij aangenomen.

In 1994 voldeed hij aan alle eisen m.b.t. het behalen van het propaedeutisch examen. De liefde voor muziek ging in het leven van Xander echter een dermate grote rol spelen dat het afleggen van het afsluitende examen nooit aan de orde kwam.

Op 8-jarige leeftijd ging Xander naar pianoles. Hij had zonder meer een inspirerende vrouwelijke pianolerares. Zij blonk niet uit in het stereotiepe opgeven van stukjes om te oefenen. Dát zou Xander alleen maar verveeld hebben! Vrij snel begreep ze dat het spelen van akkoorden de interesse van Xander opwekte. Zodra hij enigszins uit de voeten kon op de piano, gaf ze hem opdracht te improviseren op een bepaald thema. Daarmee beroerde zij bij Xander de juiste toets!

Het bespelen van een instrument heeft bij de familie De Buisonjé thuis door de jaren heen een belangrijke rol gespeeld. Marc, de oudere broer van Xander, ging ook naar pianoles. Minouche, zijn jongere zus, had vioolles. Oefenen was niet het sterkste punt van broer en zus, Xander had daar geen moeite mee! Kwam hij uit school, dan ging de boekentas meteen onder de kapstok en liep hij naar de piano. Het uit het hoofd naspelen van liedjes, waarbij improvisatie een grote rol speelde, nam het grootste deel van de uren achter de piano in. De pianolerares had waarschijnlijk heel goed gezien dat Xander geen groot concertpianist zou worden. Maar bovengemiddeld speelde hij wel!

Op 14-jarige leeftijd vatte Xander het plan op zich te bekwamen op de drums. Alleen de piano bleek hem op een gegeven moment niet meer te inspireren. Een drumtoestel had hij toen nog niet. Hoe moest hij die op de kop tikken?

Xander beschikte over een uitgebreide Lego-verzameling, die veel geld waard was. Die kon hij verkopen! Nog wat spaarcenten erbij en een redelijk tweedehands drumtoestel stond op zolder. Hij nam een 8-tal drumlessen en bekwaamde zich daarna zelf in het spelen op de drums. Toen hij vond dat hij het er redelijk vanaf bracht, kreeg de piano weer de voorkeur.

Toen Xander 16 jaar oud was, vond zijn pianolerares dat ze hem niet veel meer kon bijbrengen. Xander leerde een ex-student van het conservatorium kennen, die zich verder op de piano had bekwaamd. Gedurende ongeveer een jaar leerde hij Xander vooral veel over het spelen van akkoorden.

Van huis uit werd er bij de familie De Buisonjé veel aan sport gedaan. Zonder meer kan worden opgemerkt dat de meeste vrije tijd in deze bezigheid werd gestoken.

Op 4-jarige leeftijd begon Xander met zwemmen. Twee maal per week trok moeder Marlies met Xander naar het zwembad in het naburige Nuenen. Alhoewel de omgeving van Son en Breugel niet overmatig waterrijk is, moest Xander toch wel jong kunnen zwemmen. Toen hij 6 jaar was, had hij zwemdiploma A en B op zak. Nooit vergeten moeder Marlies en vader Rob, die bij het behalen van diploma A aanwezig waren de volgende gebeurtenis. Nadat Xander het diploma ontvangen had, draaide hij zich in de richting van zijn ouders, stak het diploma omhoog en riep: 'Fijn voor jou hè mam!' Inmiddels is het zwembad in Nuenen afgebroken. Dat was niet de schuld van Xander!

Xander werd op 6-jarige leeftijd lid van voetbalvereniging SBC in Son en Breugel. Hij beschikte over het juiste balgevoel en speelde met veel plezier een 2-tal jaren bij SBC. Toen Xander 8 werd moest hij beslissen of hij door zou gaan met voetballen, of lid zou worden van de plaatselijke hockeyclub HTC. Voetballen kan een kind reeds op 6-jarige leeftijd. Voor hockeyen moet je 8 zijn. Hij koos voor hochey en net als zijn oudere broer Marc speelde hij altijd in het voor zijn leeftijd sterkste team. Van de mini's ging het via D1, C1, B1 en A1 richting het 1e seniorenteam. In tegenstelling tot Marc, die techniek, spelinzicht en degelijkheid aan elkaar paarde, moest Xander het veelal hebben van een aantal momenten in een wedstrijd, waarop hij kon uitblinken. Zo ís Xander in alles, wat hij doet en dat verandert nooit! Toen Xander naar Maastricht vertrok, stopte hij met hockeyen.

Alhoewel de seizoenen elkaar enigszins overlappen, kon Xander zonder al te veel problemen zowel hockeyen als tennissen. Op 8-jarige leeftijd werd hij lid van de tennisvereniging Son en Breugel, waar de overige leden van de familie De Buisonjé ook speelden. Zodra hij een redelijk balletje sloeg, deed hij mee aan de competitie. Talent voor deze sport had hij zeker, echter tot grote prestaties kwam het in zijn jeugd nooit. Waarschijnlijk motiveerde een teamsport Xander meer.

Tegenwoordig tennist Xander veel. Frank Boers, de manager van Xander, tennist zeker bovengemiddeld. Wanneer zij tegenover elkaar staan, is het vaak 'een strijd op leven en dood'. Beiden blijven vanzelfsprekend leven. Xander met een iets bredere glimlach om de lippen!

Vermeldenswaardig naast het bovenstaande is dat Xander goed kan hardlopen. Omdat hij op de middelbare school al vrij lang was (nu 1.97 m.), moest hij het niet hebben van sprinten. Op de middellange afstanden stond hij echter zijn mannetje. De Rommert Casimir HAVO organiseert jaarlijks de loop rond de Karpendonkse Plas in Eindhoven. In de tijd dat Xander op deze school verbleef, deed hij ook mee aan deze loop. Vele jaren bleef hij in het bezit van het schoolrecord.

Xander kan voor iemand uit delage landen goed skiën. Daarmee begon hij, toen hij 5 jaar oud was. In het begin ging de familie De Buisonjé naar Oostenrijk om een week of twee te skiën. Dat land werd echter al snel ingewisseld voor Zwitserland of Frankrijk.

Meestal bleef het bij één maal skiën per jaar. Toen Xander op de middelbare school vertoefde, kwam er wel eens een week bij. De Rommert Casimir HAVO organiseerde soms een skitrip.

Bij voorkeur gaat Xander naar Wengen in Zwitserland of Val Thorens in Frankrijk. Xander probeert, ondanks drukke werkzaamheden, ieder jaar een keer op de ski's te staan.

 


Nick en Simon

 

 

Nog geen jaar geleden stonden ze op dezelfde plek toen hun eerste album ten doop werd gehouden. Toen was er beduidend minder publiek. Ditmaal was restaurant Old Dutch afgeladen met fotografen en persmuskieten toen Nick en Simon voor hun eerste album een gouden plaat in ontvangst namen. Jan Keizer van BZN, die druk bezig is met de afscheidstournee van de bekende formatie, reikte de plaat uit en gaf daarmee eigenlijk het stokje over aan de jeugd.

Van alle uitreikingen van gouden platen van BZN herinnerde Jan zich alleen de eerste. Daarom beschouwde hij het als een grote eer dat juist hij deze plaat aan de jonge zangers mocht overhandigen. Jan roemde Nick en Simon om het feit dat ze hun eigen liedjes schrijven en gelijk al een heel eigen sound hebben opgebouwd.
Nick en Simon namen vervolgens zelf het heft in handen door op hun beurt hun eigen gouden plaat uit te reiken aan de mensen die het allemaal mogelijk hebben gemaakt: de medewerkers van de platenmaatschappij, de producers en de managers. Met meer dan driehonderd optredens in de agenda gaan de jongens een ontzettend druk jaar tegemoet

De carrière van het Volendammer duo Nick en Simon loopt op rolletjes. Was 2006 het jaar waarin zij debuteerden met hun album Nick & Simon en met een drietal singles in de hitlijsten een rol van betekenis speelden, ook 2007 ziet er voor hen ook nu al goed uit. De bekendmaking van het winnen van een Zilveren Harp, en de release van een nieuwe single “Herwinnen” zijn zo al twee stappen die de loopbaan van de 23 jarige entertainers dit jaar een extra impuls zullen geven.

Al sinds 1969 bestaat de Zilveren Harp als aanmoedigingsprijs voor veelbelovende scheppende en/of uitvoerende kunstenaars die reeds op succesvolle wijze hebben bijgedragen aan de promotie van muziek en teksten van Nederlandse componisten en auteurs. De prijs is een samenwerking van Buma Cultuur en Radio 2. Al eerder, midden vorig jaar ontvingen Nick en Simon een Originele Rembrandt Award voor hun debuutalbum uit naam van de Stichting Nederlandse Muziek. De uitreiking van de prestigieuze Zilveren Harp zal op 5 februari plaatsvinden.

“Herwinnen” is de vierde officiële single van het debuutalbum van Nick en Simon. Op 9 februari verscheen de single. Ter ondersteuning was het duo te horen op Radio 2, waar het duo “Herwinnen” samen met het Metropole Orkest uitvoerde. Dit optreden was zo suksesvol, dat werd besloten deze live-versie met het Metropole-Orkest met spoed als single uit te brengen.
Nick & Simon zijn ook regelmatig te gast bij allerlei tv-programma's, zoals o.a. Goedemorgen Nederland en Max & Martine. Bovendien zijn de C & A-reclames waarin het duo regelmatig opduikt, niet te missen.

 


Pagina 1     Pagina 2

 

 

 

.