|
In het Brabantse land
We zijn echte
Brabanders, dus we zien wel hè!
Joop
van den Bremen
Ver
voordat Germanen in uitgeholde boomstammen de grote rivieren kwamen
afzakken,
woonden er al Kelten. in het oostelijk deel van de streek die tegenwoordig
Noord-Brabant
heet. Niet verwonderlijk dus, dat de nazaten van dit
muzikale volk nog steeds
muziek maken. Je vindt ze in alle delen van het voormalige
hertogdom: het
Markiezaat, de Baronie, de Peel en de Kempen. Maar vooral in de Meierij
en langs
de Maaskant kom je streektaalzangers tegen. Ook buiten de carnavalstijd
wordt er
luidkeels gezongen, in steden maar vooral in de dorpen.
De
Provincie
Het tegenwoordige Noord-Brabant is eigenlijk bij de vorming van de Bataafse
Republiek ontstaan. 'Daar moet op gedronken worden' heeft men tweehonderd jaar
later
bedacht in het Land van Bier en Balkenbrij.
Brabantse Liedjes
Ik hou
van Brabant
Ingezonden
door Ko de Laat
Klassiek
streeklied,
Ik
zie nog steeds een wit gepleisterd huisje
Naast
de schuur een groene regenton
‘k
zie Brabantsbont boven een wit fornuisje
en
voor de deur ons moeke in de zon
Refrein:
Ik
droom van Brabant, mijn heerlijk Brabant
Het
land van mik en boerenbont
Het
plekske waar mijn wiegske stond
Want
aan het Brabants land
Heb
ik mijn hart verpand
Ik
zie de Peel, de heide en de vennen
Op
het land het golvend gouden graan
Een
woest stuk grond,
Een
bos bezaaid met dennen
Een
oud kasteel met lange oprijlaan.
Ik
ruik de lucht van pas gelooide huiden
En
de geur van opgeslagen hooi
Ik
hoor de klok van ’t kleine kerkje luiden
En
fluister zacht, wat is mijn Brabant mooi.
Brabants
volkslied
1
O Brabant! u heb ik lief.
Gij zijt mijn vaderland.
Uw heide is zo kleurenrijk,
uw masten zo geurenrijk.
de vreugde door uw beekjes stroomt,
de vrede bij uw vennen woont.
refrein
O
Brabant, u heb ik lief.
Gij zijt mijn vaderland.
2
O Brabant! u heb ik lief.
Gij zijt mijn vaderland.
Uw dorpen liggen wijd en zijd
rond hoge torens neergevlijd.
Vol gloed en damp uw steden staan.
De arbeid komt er nooit gedaan.
3
O Brabant! u heb ik lief.
Gij zijt mijn vaderland.
Uw mensen vrijen blijgemoed,
zijn zo eenvoudig, trouwen goed.
Ze zijn elkaar zo welgezind.
In God de Heer die allen bindt.
Het
Brabantse land
Het
leven is goed in het Brabantse land,
het land waar mijn wieg heeft gestaan.
Daar heb ik voor altijd mijn hart aan verpand.
Dat land doet mijn hart sneller slaan.
De bossen de vennen, de purperen hei,
het dorpje dat past in je hand.
De peel en de kempen en de meierij.
Mijn heerlijke Brabantse land.
REFR.
Dat kleine café waar mijn stamtafel staat,
'n pleintje, met bossen omrand.
De boerenkapel speelt een deuntje op straat,
mijn heerlijke Brabantse land.
REFR.
Dat land van mijn jeugd waar je iedereen kent,
geen verschil is in rang of in stand.
Dat land waar je rijk bent, al heb je geen cent.
mijn heerlijke Brabantse land.
REFR.
Dat land waar ons moeder ons groot heeft gebracht,
mijn vriend'lijk gemoed'lijke land.
Dat land waar het leven nog echt wordt geleefd,
mijn eerlijke, heerlijke, machtige, prachtige
gastvrije Brabantse land
De
natuur in Brabant
Oisterwijkse
vennen
In
dit uitgestrekte gebied liggen tientallen vennen uit de laatste ijstijd. Drie
daarvan zijn
uitgebaggerd om de oorspronkelijke vegetatie weer een kans te geven.
De Oisterwijkse Bossen
en Vennen vormen een waardevol natuurgebied, waar in de
winters veel
eenden zoals de tafeleend, de kuifeend en de wintertaling
verblijven. Ook de dodaar, een
Rode Lijst-vogel, heeft hier zijn thuis gevonden.
De
vennen zijn gevormd door wind. Dit is te zien aan de langgerekte vorm
en de
omringende heuvels. De wind sleet de laagtesuit, waarna het zand tot grote
hopen
eromheen waaide. Later vulden de kommen zich met regenwater.
Het Kolkven
daarentegen is uitgeslepen door het kolkende water van een oude rivier.
In dit
diepe ven zitten veel watervogels, zoals de fuut en de aalscholver, die zijn te
bekijken
vanachter een vogelkijkscherm. Op een informatiepaneel staat meer
informatie over de vogels.
Rond
het Middelste Kolkven heeft Natuurmonumenten de natuur haar gang laten gaan.
Het
resultaat is een bijna onbegaanbaar moerasbos met omgewaaide berken, jonge
boompjes en
waterloopjes. Ook in de weilanden rond het Achterste Ven krijgt de
natuur de
vrije hand, waardoor zich een afwisselend bos ontwikkelt.
Op
enkele plaatsen is voedselarm water aanwezig, waardoor er bijzondere planten
groeien
als moerashertshooi, biesvaren en oeverkruid. In het schone water
groeien zeldzame sieralgen
en langs de oevers liggen hier en daar grote veenmostapijten. Op sommige plaatsen staan bankjes,
waar vanaf een mooi uitzicht
is op de vennen.
De
bossen rond de vennen zijn vanaf de 19e eeuw aangeplant op heide.
Er staan
voornamelijk grove dennen en enkele verwilderde robinia's. De robinia's kunt u
herkennen aan de diepgegroefde stam. Eén van de vogels in het dennenbos
is het
goudhaantje, de kleinste vogel van Europa.Sinds de jaren 70 wordt het bos
omgevormd tot een gevarieerder bos, waar ook meer soorten dieren voorkomen.
Om
meer variatie in begroeiing te krijgen, worden op sommige plaatsen grove dennen
omgehaald. Dode bomen worden niet weggehaald, omdat de insecten die de bomen
afbreken
worden gegeten door diverse vogels en zoogdieren. De afgestorven
stammen en
takken vormen bovendien een schuil- en nestplaats voor bijvoorbeeld
een rustend ree.
Loonse
en Drunense Duinen
Het
Nationaal Park Loonse en Drunense Duinen is ruim 3.500 hectare groot en
ligt
tussen Tilburg, Waalwijk en 's-Hertogenbosch.
De Loonse en Drunense Duinen
zijn sinds 2002 een Nationaal Park. Het park
bestaat uit de stuifzanden van de Loonse en
Drunense Duinen, het Landgoed
Plantloon de beboste Loonse Hoek, het open
landbouwgebied het Hengstven en het
beek- en moeraslandschap de Brand.
Het meest bekend is het stuifzandgebied: één van de grootste stuifzanden in
Europa.
Rond het open zand zijn in de 19e eeuw uitgestrekte bossen aangeplant
die - in
tegenstelling tot de zandvlakte - op enkele plekken nat zijn. De Brand
is een van
de laatste resten Brabants broeklandschap met vochtige graslanden en
moeras.
Heusden
Tussen
de wallen en de gracht ligt de fraai gerestaureerde
vestingstad Heusden. Al in het jaar 722 wordt melding gemaakt
van Hunsata Super fluvium Mosam, dat
vrij vertaald Heusden boven de rivier
aan de Maas betekent. Vandaag de dag mogen
we constateren dat vesting
Heusden in Noord-Brabant een toeristische trekpleister van de eerste orde is.
Toeristen, dagjesmensen en de bemanning van
plezierjachten voelen
zich aangetrokken door de nostalgische rust, de mooie
monumenten, de vele
horecagelegenheden die achter imponerende gevels schuil gaan
en de gezellige,
vaak ambachtelijke winkeltjes en galerieën. Maar Heusden biedt
meer.
Véél meer. De stad heeft voor haar gasten een uitgebreid pakket aan
ontspanningsactiviteiten samengesteld. Niet alleen op
cultureel
en historisch
gebied, maar ook op het gebied van
sport,
creativiteit,
educatie
en
culinair genieten.
Op deze site laten we u graag kennis maken met
alle mogelijkheden, zodat u
desgewenst een eigen programma
op maat kunt samenstellen. Of het nu voor uzelf
is of voor een
groter gezelschap, wij wensen u alvast veel plezier in en rond de
vesting!
Cultuurliefhebbers
komen in Heusden volop aan hun trekken.
Zij kunnen bijvoorbeeld kiezen uit rondleidingen die elk een eigen
thema hebben, zoals de verdedigingswerken van de
stad,
de monumentale gebouwen die de vesting rijk is, de weelderige
stadstuinen
en de rijke flora en fauna nabij de vestingwallen.
Daarnaast zijn een aantal
‘gemotoriseerde’ trips mogelijk,
zoals een rondrit met de paardentram, een
bustocht door het
Land van Heusden en Altena of een boottocht over de Maas.
Bovendien worden in en rond de vestingstad diverse excursies
georganiseerd,
onder meer naar plattelandsbedrijven en molens.
Al deze excursies kunnen afhankelijk van uw belangstelling via een
arrangement worden uitgebreid tot een
boeiend programma
voor een halve of hele dag. U leest het, Heusden is veel méér
dan alleen mooie geveltjes kijken. De vesting biedt aanleiding én
gelegenheid
tot verbreding van kennis en verwondering over schoonheid.
VUGHT
Fraaie woongemeente,
lommerrijk en omgeven door natuurschoon.
Primair kenmerkend voor
Vught is zijn functie als fraaie woongemeente,
gelegen in een landschappelijk
mooie omgeving en aan een knooppunt van wegen.
Begrijpelijk dat hier vele
landgoederen en villa's te vinden zijn. Begrijpelijk ook het
forensisme, omdat
talrijke personen na het vervullen van hun dagtaak elders, het
rustige en aan
natuurschoon zo rijke Vught als woonplaats verkiezen. Het gemeentebestuur
staat
steeds op de bres om dat specifieke karakter van Vught als woongemeente te
handhaven.
Uit het vughtse verleden
Aan zijn landelijke
schoonheid verbindt Vught ook een ver en boeiend verleden.
De naam "Vught"
heeft de betekenis van "vochtige plaats". Pas vanaf ongeveer
600
werden de vele moerassige gebieden in deze omgeving (Taxandrië) door
klimatologische veranderingen beter bewoonbaar en bebouwbaar. De oudste
bewoning
moeten we zoeken in de omgeving van het Maurickplein en de Gent.
Waarschijnlijk
is "gent" een keltisch woord, dat riviermonding of -samenvloeiing
betekent. Enkele riviertjes, waaronder de Dommel, kwamen in Vught bijeen en
belangrijke wegen kruisten elkaar in deze omgeving. Hierdoor was de lokatie
geschikt voor handel, en ook uit strategisch oogpunt interessant. Rond het
jaar 1000 moet
er al een bloeiende handel zijn geweest, wat wij mogen afleiden
uit enkele
oorkonden uit de eerste helft van de 11e eeuw. Hierin worden
schenkingen van
goederen vastgelegd, waaronder de helft van de tol en
munt in "Fughte".
Een ander en
betrouwbaar bewijs van bewoning werd in 1957 gevonden tijdens
de restauratie van
de Hervormde Kerk achter de St.Lambertustoren.
Er zijn toen restanten van romaanse en prae-romaanse kerken ontdekt,
waaronder een - zelfs zeer afgesleten
- dorpel van een prae-romaans kerkje (ca. 1000).
Rampen zijn Vught niet
bespaard gebleven. In 1543 brandde door toedoen van de
Gelderse krijgsoverste
Maarten van Rossem veel huizen af. Door de
strategische ligging had Vught
trouwens vaak te lijden onder plunderingen, verwoestingen,
inkwartiering,
opgelegde schattingen, etc. Van heel andere aard de
eeuwenlange
wateroverlast geweest. Huizen en landerijen stonden dan onder water,
en het vee moest op hoger gelegen gebied in veiligheid worden gebracht,
bijvoorbeeld in de oude St.Pieterskerk op het Maurickplein. Tijdens de
Tachtigjarige
Oorlog vond op 5 februari 1600 op de Vughterheide het laatste heroïsche
riddergevecht in West-Europa plaats. Dit gevecht is de geschiedenis ingegaan als
"De Slag van Lekkerbeetjen".
Hoofdfiguren waren
Gerard Abrahams van Houwelingen (alias Lekkerbeetjen)
en de Franse edelman Pierre de Bréauté, die in dienst van de Staten-Generaal,
de afgezanten van
koning Philips bestreed. Dit merkwaardige duel heeft vele
dichters en schilders
geïnspireerd, getuige het grote aantal hekeldichten en
lofliederen, en de vele
schilderijen en gravures, die de Slag van Lekkerbeetjen
tot onderwerp hebben. Kort daarna heeft Prins
Maurits tweemaal pogingen gedaan
Den Bosch tot overgave te dwingen. Tijdens het
beleg van 1603 brandde de
Vughtse St.Lambertuskerk af en stortte het koor in.
Hierbij ging het
dorpsarchief grotendeels verloren. De kerk is later weer ten
dele
hersteld. Prins Frederik Hendrik
had bij het beleg van Den Bosch in 1629 meer succes.
Vanuit zijn hoofdkwartier
op kasteel Maurick leidde hij de operaties en op 14
september van dat jaar moest
de stad zich aan de Staatse troepen
overgeven. Voor de gehele Meierij was dat
het begin van ingrijpende
veranderingen op politiek, kerkelijk en cultureel
terrein.
Tilburg,
de Kruikenstad
Al
in 709 kwam de plaats Tilburg voor. In de 14e eeuw werd Tilburg,
samen met Goirle, uitgeroepen tot de "Heerlijkheid Tilburg en Goirle".
In 1809
kreeg Tilburg stadsrechten. Reeds in de
middeleeuwen ontstond
de wolindustrie, die Tilburg internationaal befaamd maakte.
Uit die tijden stamt de gewoonte van wolarbeiders om, ten behoeve van de
wolbewerking, urine te bewaren in kruiken en daarmee extra inkomsten te
verwerven door ze te verkopen. Nog steeds worden Tilburgers
'Kruikenzeikers'
genoemd, en daarom heet de stad dan ook wel 'Kruikenstad'.
In de
zestiger jaren stortte de wolindustrie in en dit zorgde ervoor dat Tilburg niet
langer een wolstad is. De bakens zijn verzet richting moderne industrie en
onderwijs.
De stad herbergt een universiteit die op economisch gebied
internationale faam geniet,
en biedt opleidingen op diverse gebieden.
In de
19e eeuw voelde Koning Willem II zich zo goed in Tilburg
dat hij besloot zich er
te vestigen. Hiertoe werd voor hem een kasteel
gebouwd in middeleeuwse stijl.
Helaas overleed hij voordat het gebouw
gereed was. Sindsdien heeft het 'kasteel'
dienst gedaan als Hogere Burgerschool,
waar Vincent van Gogh op school zat.
Tegenwoordig maakt het deel uit van het
gemeentehuis, en is bekend als het Paleis-Raadhuis. In 1992
werd in Tilburg de Spaanse
studentenmuziekgroep "Tuna de la Ciudad Jarrera"
opgericht. Na de annexatie van
enkele buurgemeenten heeft de stad circa 195.000
inwoners. De bedrijvigheid zit
voornamelijk in transport, onderwijs, en
industrie.
Plasten
de Tilburgers vroeger echt in een kruik
De
Tilburgers hebben de bijnaam `kruikenzeikers' te zijn.
Voor de wolindustrie
was urine nodig en de Tilburgse wevers
verdienden een centje bij met hun plas
te verkopen in een kruik.
Bijnaam
De
naam `kruikezeikers' voor bewoners van Tilburg heeft te maken met het
grote
belang van de textielnijverheid in de stad. Urine gebruikte men bij het verven
en
vollen van wollen stoffen. Dat had gevolgen voor het leefklimaat. Een arts
klaagde in de
zeventiende eeuw al over het stinkende oppervlakte water. Dat
kwam,
zo zei de arts, omdat in Tilburg wol werd gewassen met
`warm stinckende
pis'.
Dat de bijnaam en geuzennaam van de Tilburgers
is blijven bestaan is
opmerkelijk. In steden als Leiden, Haarlem,
Amsterdam,
Geldrop en 's-Hertogenbosch verzamelden de
bewoners ook urine
voor de textielnijverheid. Waarom daar dan geen
bijnamen als in Tilburg?
Dat heeft te maken met de grote betekenis van de
Tilburgse wolindustrie
vanaf de achttiende eeuw en het carnaval in de
twintigste eeuw.
De spotnaam bleef actueel en werd zelfs een
geuzennaam. In Kruikenstad
vieren de Kruikenzeikers carnaval.
Net als het carnaval heeft de Kruikezeikersdag
nogal wat
variaties op het thema opgeleverd, zoals de
verkiezing van de
'Kruikezeiker van het jaar'. De Kruikezeiker zelf
was in levenden lijve aanwezig,
onder anderen in de persoon van tonpraoter Wil
Kuijpers (1957). Verkleed als
Kruikezeiker geeft hij tijdens het jaarlijkse
evenement rondleidingen
door het museum. Op Festival Mundial heeft hij
deze act ook gedaan.
Een reactie uit het publiek: 'Nou weet ik pas waar
de term Kruikezeiker
vandaan komt.'
Het kostuum dat Kuijpers draagt tijdens zijn optredens is gemaakt
voor de Tilburgse Revue 'Hemel en Aarde'. Het
decor is het Textielmuseum.
Een engel komt binnen die in een bordeel is
aangekleed als Kruikezeiker.
In het museum staat een pop van een Kruikezeiker.
De pop komt tot
leven en zingt de 'Ballade van de Kruikezeiker'
(originele spelling):
Textielfabriek, textielfabriek,
De hele industrie was ziek,
Textielfabriek, textielfabriek,
De Kruikezeikers werden ziek,
t' Leefgetouw viel stuk, 't ging niet meer aan.
Hier stao ik dan 'n bietje leeg te lôpe
Te frète uit m'n neus, maar wè te staon,
't Wèrk is op, de poorte zèn geslote,
D'n baos zee, Kruik, ge kunt naor huis toe gaon.
D'n dag begint nou nie mir in de vruugte,
We hebben niks te doen, gin meens wordt muug,
En 'snaags lik ik soms wakker en te vuule
Van wènne fèène wol,
Die dekes zèn gemaokt.
Op menne kop ging zwéét mir,
Gin eelt mir aon dees haande,
D'r is gin wol die ik,
Nog schèr of ruw of weef.
Gin zèk mir in de kruik.
In menne zak gin cente.
D'r is gin meens mir de baos.
Vur wie ik wèrk of zwéét.
Naar gelang van het 'Tilburggevoel' waaraan de Tilburgse Revue steeds toch
nadrukkelijk appelleert, komt de Kruikezeiker
verhoudingsgewijs weinig voor.
In 'Hemel en Aarde' vergelijkt Peerke Donders zich
qua uiterlijk met de
Kruikezeiker: "Ik lijk niet voor niets zoveel op
dat mannetje met de kruik.
"In 'Paling en Petticoats' komt een
scheldkanonnade
voor tussen een man en een nozem. De man scheldt
de nozem uit
voor Kruikezeiker. In 'Een Beeld van een Stad'
heeft de Kruikezeiker
een hoofdrol. Het beeld op het Radiopleintje, daar
geplaatst ter herinnering aan
2 x 11 jaar carnaval, komt tot leven en zal van
alles meemaken in de stad,
tot en met een door de Kruikezeiker gewonnen look
alike-wedstrijd!
Levensgroot stripverhaal in Tilburg
Beleef 152 meter lang de avonturen van Kees
Kruik!
Kunstenaar Luc Verschuren heeft een
stripverhaal gemaakt op de bouwschutting
rond het Pieter Vreedeplein in Tilburg. Het
stripverhaal is in totaal
152 meter lang en 2 meter hoog. De strip
beschrijft een dag uit het leven
van Kees Kruik. Het verhaal begint in de
Tuinstraat
(ter hoogte van de achteruitgang van de V&D) als
Kees Kruik wakker wordt.
Vervolgens beleeft hij, via 125 panelen, allerlei
avonturen. Om de hoek aan de
Heuvelring stopt de strip als Kees Kruik weer naar
bed gaat.
De bouwschutting is mede mogelijk gemaakt door Océ, printing for
professionals en KORT (Kunst Openbare Ruimte
Tilburg).
Kees
Kruik
Kees Kruik is een bekend stripfiguur in Tilburg. Van 1983 tot 2003
deelde
hij dagelijks zijn avonturen met de lezers van het Brabants Dagblad.
Hij becommentarieerde op zijn eigen manier Midden-Brabantse actualiteiten.
Feiten en
cijfers Pieter Vreedeplein
Op het Pieter Vreedeplein in Tilburg wordt gebouwd aan nieuwe
winkels en
appartementen. De werkzaamheden zijn begin 2004 gestart
en duren naar
verwachting tot 2007. Het Pieter Vreedeplein, in het
hart van de Tilburgse
binnenstad, wordt een nieuw stadsplein met een
groen en intiem karakter waar
doorlopend van alles te genieten valt. Vanaf 2007
wordt hier gewoond en
gewinkeld. Een grote bioscoop en terrasjes zorgen
voor levendigheid op het
plein. Het Pieter Vreedeplein krijgt een directe aansluiting
op de
hoofdwinkelstraat, de Heuvelstraat. Wie de binnenstad bezoekt, komt als
vanzelf op het Pieter Vreedeplein.
Er worden 131 appartementen gebouwd
en er komt circa 21.500 m² nieuwe
winkelruimte bij op het nieuwe Pieter
Vreedeplein. Verder komt er een
ondergrondse parkeergarage met ruim 800
plaatsen en een fietsenstalling met
700 plaatsen. Pieter Vreedeplein
Ontwikkeling
C.V. is een joint venture van Bouwfonds MAB en de gemeente
Tilburg.
Ravenstein
een bezoekje waard
Ravenstein
heeft een indrukwekkende geschiedenis. Walraven van Valkenburg liet in
1360 zijn
kasteel verplaatsen van het nabij gelegen Herpen naar een plaats aan de
Maas. Hij wilde de tolheffing op de Maas op deze manier beter kunnen controleren.
Het
kasteel (Stein) van (Wal)raven was de eerste stap naar de vorming van een
vestingstad. Rondom het kasteel groeide een nederzetting die reeds in 1380
stadsrechten verwierf. Bij een
bezoek aan het stadje Ravenstein wandelt
u door het verleden. U ziet delen van
de vestingwerken van eeuwen geleden
en prachtige monumenten die intact gebleven
zijn. De oude stadspoorten
van Ravenstein staan voor u open.
Souverein
Typerend
voor de geschiedenis van het Land van Ravenstein is dat
het eeuwenlang een souvereine enclave is geweest, achtereenvolgens onder
het gezag van
Bourgondische hertogen en Duitse vorstenhuizen. Pas in 1815 werd
het ingelijfd
bij het Koninkrijk der Nederlanden. De eigen
souvereiniteit kwam onder
andere tot uiting in de godsdienstvrijheid in dit
gebied. Na de Vrede van Munster (1648)
was het Land van Ravenstein een waar
toevluchtsoord voor uitgeweken kloosterlingen
die uit de protestantse gebieden
waren verdreven.
Evenementen
Ravenstein
bij Kaarslicht; Eén historische winterwandeling
Ravensteinse
binnenstad in kaarslicht te bewonderen
Ravenstein
Op zaterdag
11 december verlichten duizenden kaarsen de Ravensteins
historische binnenstad.
Het Maasstadje bereidt zich op sfeervolle wijze voor op
kerst 2003. Ravenstein
bij Kaarslicht start om 19.00 uur met de kerstboodschap
van Burgemeester Klitsie;
gevolgd door het kerstevangelie. Aansluitend
wordt een kinderkerstgedicht
voorgelezen. Een sprookjesachtige rondwandeling
in kerstsfeer start.
Omstreeks 21.15 besluit Ravenstein bij Kaarslicht op
het Marktplein waarbij vier
kerstliederen worden gezongen. Om 18.45
uur
luiden de kerkklokken van de twee kerken. De openbare verlichting dooft
en
inwoners ontsteken tienduizenden kaarsen achter alle ramen van
de historische
panden. Het vestingstadje maakt zich op voor haar meest
unieke evenement. Ravenstein exposeert zichzelf, uitsluitend verlicht door
kaarsjes en is sfeervol
aangekleed in de stijl van Anton Pieck.
Door het
kaarslicht openbaart zich de intieme sfeer van kerst. Het nostalgische
karakter
van het Maasstadje wordt muzikaal omlijst door gezellig koormuziek
en
kerstliederen van ruim 20 muziekgezelschappen op hoeken en in
steegjes. Ook in
de kerken worden optredens uitgevoerd. Er zijn vier
kaarsenmozaïeken die de
relatie van Ravenstein met kerst weergeven met ruim
500 kleine kaarsjes. Tegelijk is er een theatervoorstelling uit de tijd van
Anton Pieck. En de
tentoonstelling van the Red-nosed Rendeer zal ook dit jaar
niet ontbreken. De
sfeervolle wandeling is compleet na een bezoekje aan de
levende kerststal.
Compleet met Jozef, Maria, herders met echte dieren,
de koningen en uiteraard
een echt kindje. Om 21.15
uur is de samenzang met
alle koren en bezoekers. Deze zang wordt begeleid door
drie koperensembles.
Ravenstein dooft vervolgens de kaarsen dat ons weer
terugvoert
naar de realiteit. Het mooie sprookje is ten einde en we staan weer
met
twee benen in de werkelijkheid.
Middagprogramma
Vanaf 15.00 uur staan op de pleintjes in het historische stadshart
ruim 60 kerststalletjes met o.a. zelfgemaakte kerstdecoraties en
kerstartikelen. In nauwe samenwerking met Omroep Brabant start dan
ook de voorronde van de wedstrijd voor het mooiste Brabants Kerstgedicht
van 2003. Er worden 30
Brabantse kerstgedichten gedeclameerd. Een ruim twee
uur durend programma met
muziek in woord en zang in de gotische Nederlands
Hervormde kerk uit 1641. U bent
getuige van dit evenement door Ravenstein op
11 december met een bezoekje
te vereren. De gezamenlijke ondernemers
nodigen u uit voor een avondje nostalgie
en verwelkomen u uiterst Gastvrij.
Het evenement is gratis toegankelijk m.u.v.
de Brabantse gedichten
wedstrijd. Hiervoor geldt een toegangsprijs van slechts
euro 2,00
Voor de
rest geniet u van alle moois dat ons stadje u biedt tussen
15.00 tot 21.15 uur. Ravenstein (Nbr) ligt aan de A50 en het NS-traject
Nijmegen – Den Bosch. Vanaf
de grote parkeerruimten buiten het centrum
vervoeren bussen u naar de gordel van
het stadshart.
Brabants
Jeugdsentiment
Brabants
Leesplankje
Een
hartstikke leuk, Brabants kado
Het
betreft een kwalitatief goed plankje, waarbij, in tegenstelling tot
andere
leesplankjes, waar vaak een sticker op geplakt is, de afbeeldingen
rechtstreeks op het hout gedrukt staan. Het
plankje is uitgevoerd
in maar liefst 10 verschillende kleuren, waardoor de
aanschafprijs wel wat
duurder is geworden, maar dan heb je ook een goed product,
vandaar dus.
Het
Brabants Leesplenkske kost aan huis: € 10,- U
kunt het ook
per e-mail of telefonisch bestellen, zodat we het op kunnen sturen
(€ 12,-)
We
sturen het dan op, en doen daar dan een nota bij.
Zie
afbeelding van het Brabants leesplenkske.
Nico
van de Wetering
Tel.:
0413 475291
Jongensweeshuis
in 1900
Oude
kinderboekjes gedrukt in Tilburg
Tentoonstelling
in Tilburg over vier eeuwen schrijven
Onze Ome
Frans De komiek en Pannendokter
Brabant-Carnaval, alles over carnaval in Brabant
Kijk op
deze site voor:
Carnaval
in Boerdonk
Carnaval
in Oeteldonk
Optocht
in Waspik
Carnaval
in Roosendaal
Eindhoven
Eindhoven is een
stad
in de provincie Noord-Brabant
in het zuiden van Nederland.
Anno 2004 is het
de vijfde stad in Nederland met 207.870 inwoners op een grondgebied
van 88,28
km2 (gegevens van 1 januari 2004). De gemeente Eindhoven maakt
deel
uit van het
kaderwetgebied
SRE en stedelijk
netwerk
BrabantStad.
Eindhoven wordt goed
ontsloten door onder meer het spoor voor personen-
en goederenvervoer, (stads)busdiensten,
en de autosnelwegen A2
tussen
Amsterdam
en
Maastricht,
A50 van Eindhoven
naar
Emmeloord
en
A58
van
Eindhoven naar
Vlissingen. De buurgemeenten zijn
Son
en Breugel,
Nuenen,
Gerwen en Nederwetten,
Geldrop,
Heeze-Leende,
Valkenswaard,
Waalre,
Veldhoven,
Oirschot
en Best.
Geschiedenis
Eindhoven
ontstond op een hoger gelegen terrein tussen de riviertjes de
Dommel
en de
Gender.
Het kreeg al in 1232
stadsrechten
en marktrecht van graaf Hendrik I
van
Brabant.
In
1583
werd de
omwalling alweer afgebroken. In
1920
is de huidige
stad Eindhoven ontstaan toen de kleine stad
Eindhoven, de
gemeenten Woensel,
Strijp,
Stratum,
Tongelre
en
Gestel
annexeerde. Ten gevolge van de industriële
ontwikkeling trokken rond
1900
de Eindhovense fabrieken steeds meer werknemers
aan. De
textielfabrieken
Elias,
De
Haes, de
Bara,
van Baekers
en
Raymakers,
tabaksverwerkers (Mignot
en
de
Block),
van
Abbe
en
Lurmans.
Sigarenkistmaker
Brüning
en de gloeilampenfabriek
Philips
vanaf
1891. De
stad had de lusten, fabrieken
en
fabrikanten, de omliggende gemeenten de
lasten van de huisvesting van
de arbeiders waar in Eindhoven geen plaats was.
Nimbus
is een nieuw
winkelcentrum in aanbouw. Veel
later heeft ook de autofabriek
DAF
bijgedragen
aan de expansie. In 2003 geven ruim 9.500 bedrijven in de regio
werk aan bijna 130.000 mensen.
Technologie
Vandaag
de dag fungeert Eindhoven als het centrum van technologie in het
zuiden van
Nederland. Van al het geld besteed in Nederland aan ontwikkeling en
onderzoek,
gaat een derde naar Eindhoven en omgeving. De studenten van de
Technische
Universiteit Eindhoven, de
Fontys
Hogescholen en de
Design
Academy geven Eindhoven een relatief jonge bevolking. Een
mooi voorbeeld
van het industriële erfgoed van Eindhoven is de gerenoveerde
Witte
Dame,
een voormalige Philipsfabriek. Tegenwoordig herbergt ze de openbare
bibliotheek,
de
Design
Academy en een aantal winkels. Tegenover de Witte Dame
ligt de eerste lampenfabiek van Philips. Het gebouw is nu een museum over de
geschiedenis van
Philips. Het
boegbeeld van Eindhoven was (en is min of
meer nog steeds) het
Evoluon.
Dit bijzonder markante gebouw, in de vorm
van een grote
paddestoel,
herbergde een permanente tentoonstelling van de
ontwikkeling van de techniek
in het algemeen en die van
Philips
in het bijzonder.
Het gebouw heeft sinds eind
jaren
80 geen publieke functie meer. Een kopie van
het Evoluon is te zien in de
miniatuurstad
Madurodam.
Evoluon Eindhoven
Cultuur
Eindhoven
kent een levendig cultureel leven. Uitgaan kan in de talrijke cafés
op de
Markt, het Stratumseind, de Dommelstraat, het Wilhelminaplein en door
de rest
van de stad. Tijdens de lente en de zomer worden er het
Fiësta
del Sol,
Shine,
het Virus
Festival,
Jazz
in Lighttown gehouden. Belangrijke culturele
centra in Eindhoven zijn: het
van
Abbemuseum, het
Philips
muziekcentrum
en de
Stadsschouwburg
Eindhoven,
Plaza
Futura en de
Effenaar.
Andere attracties in
Eindhoven zijn het
Prehistorisch
dorp
en het
DAF
museum.
Evenals de rest van
Brabant, viert Eindhoven uitbundig
carnaval.De stad heet dan echter Lampegat
verwijzend naar de hierboven genoemde
lampenfabrieken.
Toekomst
Eindhoven
heeft in de laastste jaren plannen gemaakt om veel in hoogbouw te
gaan
ondernemen, zoals het gebouw De Regent, dat nu te zien is langs de Witte
Dame in het centrum. Naast De Regent zijn er plannen voor de smalle haven
tegenover het Dorint Hotel, en in Woensel wordt er gebouwd tot hoogtes van
boven de 110
meter. In 2009 zou De Admirant het hoogste gebouw van
Eindhoven zijn.
Den Bosch
Dat
gaat naar den Bosch toe
Dat gaat
naar Den Bosch toe, zoete, lieve Gerritje
Dat gaat naar Den Bosch toe, zoete, lieve meid
Maar wie
zal dat betalen, zoete, lieve Gerritje?
Wie zal dat betalen, zoete, lieve meid?
De
eerste boer de beste, zoete lieve Gerritje
De eerste boer de beste, zoete, lieve meid
In
Den Bosch weet ik een plekje
zoals je het elders niet meer vindt
Want daar woont de Zoete Moeder
ons Lief Vrouwke met haar kind
Heel het jaar is zij aanwezig
glimlachend en met stille kracht!
Kaarsen branden-bloemen geuren-
zij heeft zovele troost gebracht
Zoals een bloempje in de mei
Maria, ja zo mooi zijt Gij
U bent de zon van mijn bestaan
alleen wil ik niet verder gaan
Ik zing voor U een dankbaar lied
bid: Moeder Oh vergeet mij niet
Maria stralend in de mei
verlaat ons niet, blijf ons nabij.
Gedicht van Marianne Kitselaar-Wohlgemuth
*2 januari
1924
Historie Mariabeeld
Het
beeld van Onze Lieve Vrouw van 's-Hertogenbosch geniet grote
bekendheid. Het
vormt al meer dan zes eeuwen het brandpunt van
een sterke Mariadevotie. Precies
150 jaar geleden, na een langdurige
'ballingschap' in Brussel, keerde het
miraculeuze beeld terug naar de
Sint-Janskathedraal. In het Noordbrabants
Museum, slechts twee straten
van de kathedraal verwijderd, is een
tentoonstelling te zien over de
Zoete Moeder van Den Bosch.
De verering van de Zoete Lieve Vrouw van
Den Bosch begint omstreeks 1380. Haar
kapel in de Sint-Jan groeit al snel
uit tot een bedevaartsoord. Het miraculeuze
beeld trekt pelgrims uit alle
delen van Europa. Er vinden talloze wonderen
plaats en de Mariaverering
wordt steeds uitbundiger.
De inname van 's-Hertogenbosch door Frederik
Hendrik in 1629 maakt een einde aan
de openbare uitoefening van de
katholieke godsdienst. Om die reden brengt men
het wonderdadige Mariabeeld
in het geheim naar Brussel. Daar wordt de verering
van Onze Lieve Vrouw van
's-Hertogenbosch voortgezet.
Na 1840 probeert men het beeld naar Den Bosch
terug te halen. De Sint-Jan is
inmiddels weer een katholieke kerk en het aloude
Mariabeeld wordt node gemist.
In 1853 weet bisschop Zwijsen de terugkeer van
het beeld te bewerkstelligen. De
devotie rond de Zoete Moeder bloeit
spoedig weer op, om tot op de dag van
vandaag te blijven bestaan.
Het
vertrek van het Lievevrouwebeeld, 1629-1630
Na een langdurige belegering geeft 's-Hertogenbosch zich op
14 september 1629
over aan Frederik Hendrik. Drie dagen later trekken
Staatse soldaten de stad
binnen. Vanaf nu mag de katholieke godsdienst
niet meer in het openbaar worden
uitgeoefend. Alle kerken en kloosters
worden gesloten. De Sint-Janskathedraal moet worden overgedragen aan
de gereformeerden. Op 19 september vindt hier de
eerste protestantse dienst
plaats.
Terwijl men bezig is de Sint-Jan te ontdoen van zijn 'roomse' aankleding,
dringen in het geheim twee paters carmelieten de kerk binnen. Zij nemen er
het Mariabeeld weg en brengen het naar het bisschoppelijk paleis. De juistbenoemde
gereformeerde magistraat geeft echter opdracht tot huiszoekingen. Daarom wordt
het beeld overgebracht naar de woning van juffrouw Anna van Hambroek,
een
familielid van de nieuwe Staatse gouverneur.
Men besluit uiteindelijk het beeld in de
Zuidelijke Nederlanden in veiligheid te
brengen. In januari 1630 reist Anna van
Hambroek met het beeld naar Antwerpen,
en vandaar naar bisschop Ophovius in Lier.
Aartshertogin Isabella wenst echter
dat het beeld naar Brussel wordt gebracht.
Uiteindelijk gaat de bisschop hier onder voorwaarden mee akkoord.
Bossche
bollen
Bossche bollen zijn
een gebakspecialiteit uit
's-Hertogenbosch.
Bossche
bollen worden gebakken van soezenbeslag, daarna gevuld met
slagroom
en geglazuurd met gesmolten
chocolade.
Bossche bollen hebben een
diameter
van ongeveer 12 cm en zijn daardoor behoorlijk grote gebakjes (sic!),
die men het beste met mes en vork nuttigt, wil men de effecten van de
traditionele Bossche eetwijze voorkomen. Dit geldt des te meer bij het tot
zich
nemen van de zgn.
"reuzenbol", een versie van dubbele doorsnede. Bossche
bollen lijken
op de kleinere moorkoppen,
die echter meestal niet met echte
chocolade zijn geglazuurd, maar met
chocolade glazuur, gebaseerd op
cacao.
Op
de bovenkant van moorkoppen wordt soms een toef slagroom aangebracht,
bij
de Bossche bollen doet men dit niet, gezien de gebruikelijke verpakking van
een
half dozijn in een papieren zak. Anders dan zoveel traditionele gerechten
is de
"Chocoladebol", zoals de Bosschenaar zelf deze tractatie
aanduidt, werkelijk
nog zeer in trek bij de locale bevolking. In
overdrachtelijke zin worden
plaatselijke jongedames die de lekkernij
onvoldoende hebben weten
te weerstaan met het object van hun onmatige begeerte
aangeduid.
Bossche
bollen
Hollands,
hapje, 8 personen, gebak
Bereidingstijd
in minuten
45 bereiden
Bevat
per eenpersoonsportie
energie
435 kCal - eiwit 6 g
vet
35 g - koolhydraten 24 g
Ingrediënten
75
g boter, in blokjes
100
g bloem
3
eieren
375
ml slagroom
1
zakje vanillesuiker
1/2
zakje slagroomversteviger
200
g pure chocolade, in blokjes
Materialen
bakpapier,
spuitzak met lang spuitmondje
Bereiden
Oven
voorverwarmen op 200 ºC. In pan met dikke bodem 150 ml water met boter en
mespunt zout aan
de kook brengen. Boter laten smelten. Zodra boter
gesmolten is bloem in één keer toevoegen en met
houten lepel flink
roeren tot deegbal ontstaat. Pan van vuur nemen en iets laten afkoelen.
Eieren een voor een door deeg roeren.
Blijven roeren tot deeg stevig is en
glanst. Bakplaat bekleden met bakpapier. Met natte lepel 8 bergjes deeg
met
tussenruimten van 5 cm op bakpapier scheppen. In midden van oven
soezen in 25-30 min. luchtig en gaar bakken
(oven tussentijds niet openen
om inzakken te voorkomen). Soezen laten afkoelen. In kom 300 ml slagroom
met vanillesuiker en
slagroomversteviger stijfkloppen. Slagroom in
spuitzak scheppen. Soezen met spuitmondje aan zijkant inprikken en
volspuiten met slagroom. In pannetje rest van slagroom met chocolade
zachtjes verwarmen tot chocolade is gesmolten.
Soezen helemaal met
chocoladeglazuur bestrijken. Chocola hard laten worden.
Rosmalen
Rosmalens Volkslied (m'n eige durpke)
Ik kom
ge zult ‘t zelf wel zien,
mar uit
‘n boere plaots.
Ik ben
al dik wijd weg gewist,
‘k ben
mistal buitengaots.
Mar waor
ik oit ôk kommen zal,
of waor
ik oit mag gaon.
M’n dùrpke
zal steeds vúrup staon,
daor
kunde van opaon.
Het is
Rusmolle, waor ik van hou,
M’n èige
dùrpke, dè blèf ik trouw.
De minse
zèn d’r allemaol precies gelijk
(was
‘t mar waor)
Ze
kennen allemaol mekaor èrrem of rijk.
In ons
mooi dùrpke, daor wil ik leve.
M’n
eige dùrpke, dè stao steeds bovenaon.
M’n dùrpke
is de mooiste plaots, die ik ooit heb gekend.
D’r is
noit gin onenighèd, dè is tur onbekend.
We houwe
meer van kermispret, van dansen en van bier.
De
feestmuts wordt dan opgezet, dan hebben we plezier.
Refrein
Bè ons
in ‘t dùrp daor wil ik heel m’n leve lang vort zèn.
Op
Brugge of de Krommen Hoek, d’n Kattebosch of ‘t Ven.
Bè ons
in ‘t durp daor stond m’n wieg toen ik ter wereld kwam.
Ik heb
er heel veul goeds gekend, en durrum houw ‘k ‘r van.
Refrein•
Brabants
Gedicht
Joep Naninck
Herfstnevel
De
dag is blauw en helder open
Begonnen
en vanuit een ris
Van
zachte gouden wolkjes is
De
rose zon omhooggekropen.
Maar
op den nagekomen morgen
Heeft
plotseling een klamme mist
De
kleurenweelde uitgewist
En
troosteloos in grijs geborgen.
De
populieren en de toren,
De
kruinen in de hoge laan
En
’t ganse landschap zijn vergaan
En
staan in grauwen damp verloren.
Er
is geen wind, slechts trage stilte
En
een kastanje, die mist-nat
Tikt
op de takken en op ’t pad
Dof
neerploft uit de nevelkilte.
De
aarde heeft zich teruggetrokken
In
dezen sluier als een vrouw,
Die
haar gezicht verhult om rouw –
Ik
ben van dezen dag geschrokken.
Brabantse gezegden
Hij hi goed
geboerd onder 't vurste gebont
Betekent: Hij heeft veel
kinderen gekregen
Op 't koiste
hout wordt it miste verf gesmeerd
Betekent: Oudere vrouwen
gebruiken de meeste cremes
om er nog
goed uit te zien
Hij is er inne
van de eurste boks
Betekent: Hij zit in de
puberteit omdat vroeger jongens op hun
14e voor
het eerst een lange broek kregen
Uurst grote
minsen dan hangore
Betekent: Oudere mensen
gaan voor kinderen
Beter rooj 'aorop
goeje grond dan zwart ' aor
op un ezelskont.
Betekent: Rood haar te
hebben is niet erg
Slaoi en vis
eet men zoveul as 't er is, en da is geen
schaand
al eter 'n vol
maand.
Betekent: Sla en vis kun
je moeilijk bewaren eet dus maar op
Iemand iets
vertellen deur ' t oor van ' n torfmaand
Betekent: Iemand een
geheimpje vertellen.
De zolder in
z'n boks wordt als mar grotter
Betekent: Hij wordt
steeds magerder
Z' lopt meej
dur broek in dur aand
Betekent: Ze is dol op
mannen
Laaang genog in
de burries geleupe hebbe
Betekent: Lang genoeg
gewerkt te hebben om met pensioen te gaan
Un blind
verreke lus 'ok wel lapbonne
Betekent: Hij heeft ook
wel eens geluk ook als is hij
niet de slimste
As ge mi Posse
niks nijts aon het, moete de kuster
op oeuwe rug draage.
Betekent: Je moet er voor
zorgen dat je met Pasen nieuwe kleren aanhebt.
As ge een
zeikmier doodstampt, komme d'r tien
op de begraffenis.
Betekent: Het helpt niets
als je een mier dood maakt, want er zijn er
nog genoeg over
'nen kop als
een kevelaerspiepke.
Betekent: Een klein hoofd hebben,
D'n dieje kende
allein watter laote
hale in un wasmand
Betekent: Elk werk is
voor hem te zwaar
Wete waor 't
henneke te nest gaot.
Betekent: Achter de
waarheid komen
D'n erste
straole mag den duvel haole, mar den leste
drop is d.n botterknop.
Betekent: De laatste
krachtinspnning geeft het beste resultaat.
Van da werrek
krijde 'n lang tong groote neusgate.
Bedoeld wordt
hiermee: iemand die geen
zwaar werk wil verichten
Er is gene weg
zo effen of ge struikelt
er wel op.
Betekent: Het leven gaat
niet altijd over rozen
Bij d'n dieje
kende wel bonstaoken op z'n kop aanscherpe.
Betekent: Iemand die
alles over zich heen laat gaan.
Godde sommers
fissen en swinters finken,
dan ligget spek
nie hendig in de kojp te stinke.
Betekent: Iemand die geen
geld heeft
Op
schottelkesvisite gaon
Betekent: Bij een
pasgetrouwd stel op visite gaan.
Ge zalt veul
geld van umstoten koste as ge staande sterft
Betekent: Iemand die
kieskeurig is met het kopen van kleding.
Mi unne kromme
errem kommen.
Betekent: Op kraamvisite
gaan.
Het kumpt d'er
in mi de schup en 't gitter
uit mi de bats.
Betekent: Iemand die niet
met geld om kan gaan
Alle
verdere informatie over Brabant vind u op:
http://www.brabantinfo.nl
|
