|










Misschien zit het toch in de genen??? Onze Zoon is
een rasechte zeeman in hart en nieren en al jaren 2e engineer bij rederij
Dockwise


Duinkerken (Dunquerc France)
|
 |
 |
|
Adrianes Michael Theodorus Joannes
Nannick |
zijn vrouw Adriana Maria Kuipers |

Trouwakte in het Genealogienet van Adrianus
Naninck

Huwelijksakte Henricus Ludovicus Reinerus Naninck

Trouwakte van: Henricus Reinerus Ludovicus Naninck en
Maria Elisabeth Goosens 27-4-1839

Overlijdensakte van: Coletta Maria Antonetta
Naninck
 |
 |
|
Cecilia Naninck met haar broertjes |
Cecilia is negen jaar geworden |

Overlijdensakte Cecilia Naninck

Geboorteakte van Colleta Josephina Maria Naninck
1-03-1885

Henricus Ludovicus en Elisabeth Naninck met mijn
oma op 14 jarige leeftijd

Geboorteakte van mijn oma Anna Elisabeth Maria
Naninck

Nicolaus Paulus Naninck en zijn gezin


Hun beider bidprentjes

Henricus Petrus LambertusJosephus Naninck - Bewijs
van Nederlandschap

Kranteknipsel van Frans Naninck (De Pannendokter)
|
 |
 |
|
Anna Elisabeth Maria Naninck met haar
eerste kleindochter Anneke |
Jan van den Boogaard met Anna en
Coletta Naninck |

Kaart van Nederland met plaatsen waar de
familienaam Naninck nog voorkomt
Gedicht van Joep Nanninck
GESCHREVEN STAD DEN BOSCH - 20 BRABANTSE DICHTERS
OVER 'S-HERTOGENBOSCH -
IN DRIE DELEN
DEEL 1: URBS SUPRA MONTEM POSITA
Brandewijn met suik
Gij zijt dan wel geen Londen
of Parijs
Provinciaal, pas goed en wel
ter sprake,
Ligt gij na tienen al weer
onder het laken
Zonder het minste metropools
bewijs.
Gij kunt aan Amsterdam noch
Wenen raken
Het gouverneurshuis is geen
echt paleis,
de Dieze noodt nlet tot een
Donau-wijs
En uw beelden zijn naar geest
- én letter - draken.
Toch zijt gij niet de minste
van de steden:
Gelijk uw kathedraal eeuwen
omvat,
Maakt gij, voortbouwend op een
rijk verleden,
Dat mét de toekomst tot een
actief heden;
En deze tijdeloosheid is een
reden
Voor een brandewijn met
suiker, wijze stad!

At her Casement (1939) en Hart in balingschap
(1946) van Joep naninck

Joep Naninck
Herfstnevel
De dag is blauw en helder open
Begonnen en vanuit een ris
Van zachte gouden wolkjes is
De rose zon omhooggekropen.
Maar op den nagekomen morgen
Heeft plotseling een klamme mist
De kleurenweelde uitgewist
En troosteloos in grijs geborgen.
De populieren en de toren,
De kruinen in de hoge laan
En ’t ganse landschap zijn vergaan
En staan in grauwen damp verloren.
Er is geen wind, slechts trage stilte
En een kastanje, die mist-nat
Tikt op de takken en op ’t pad
Dof neerploft uit de nevelkilte.
De aarde heeft zich teruggetrokken
In dezen sluier als een vrouw,
Die haar gezicht verhult om rouw –
Ik ben van dezen dag geschrokken.
Naninck, Joep
Dichter-journalist Joep Naninck werd geboren in 1914 te Tilburg. Na het behalen
in 1941 van zijn doctoraal Engelse taal en letterkunde in Nijmegen, was hij
enige jaren docent in Waalwijk. In de Tweede Wereldoorlog heeft hij gevangen
gezeten in het gijzelaarskamp te St. Michielsgestel. Van 1945 tot 1978 was hij
hoofdredacteur van het Brabants Dagblad. Zijn belangrijkste werken zijn
At her casement (Tilburg, Henri Bergmans, 1939) en naar aanleiding van
zijn gevangenschap Hart in Ballingschap (Tilburg, Henri Bergmans, 1946).
Hij publiceerde gedichten in onder andere Roeping, Brabantia Nostra,
in Were Di Drs. Christianus Cornelius (Joep) Naninck, geboren te Tilburg
op 2 oktober 1914, overleed te Vught op 30 juli 1995. Hij was Officier van
Oranje-Nassau en drager van het Verzetsherdenkingskruis.

Brabants liedje geschreven door Henricus Naninck

Anna Elisabeth Maria Naninck (Mijn oma) trouwde
met Wilhelmus van Den Boogaard uit Oss. Een stukje Genealogie te is zien onder
de knop Familie van den Boogaert

|