.

Wat is vulvakanker?
Vulvakanker is een soort kanker die aan de buitenzijde van het lichaam groeit. Daardoor zou het mogelijk moeten zijn deze ziekte al in een vroeg stadium te ontdekken en te behandelen. Helaas komt het maar al te vaak voor dat de ziekte pas in een later stadium wordt ontdekt. Dikwijls is er dan al sprake van uitbreiding in het omringend weefsel of van uitzaaiingen.



Bezoek aan de arts wordt nogal eens uitgesteld omdat jeuk en wat afscheiding, de eerste klachten bij vulvakanker, niet direct als ernstig worden ervaren. Ook is er schaamte over de plaats van de klachten. Voor veel vrouwen een reden om het bezoek aan de huisarts zelf uit te stellen. Doordat het om een soort kanker gaat die weinig voorkomt, brengt ook de huisarts de klachten niet altijd in verband met vulvakanker.

Klachten als jeuk en afscheiding kunnen al lange tijd bestaan voordat er klachten optreden die voor u wel een reden zijn om naar de huisarts te gaan. Dit zijn klachten zoals pijn of branderigheid bij het plassen, aanhoudende pijn in de vulvastreek of bloederige afscheiding. Soms blijven deze klachten uit, maar wordt de ziekte ontdekt door de aanwezigheid van een voelbare zwelling, een oppervlakkige verdikking of een zweer in de vulvastreek.

Bij bovengenoemde klachten is het noodzakelijk om naar de huisarts te gaan. Deze kan de aangedane plek onderzoeken en mogelijk de oorzaak van de klachten vaststellen.
 

Vooronderzoeken

Onderzoek
Als u met één of meer van de eerder genoemde klachten bij de huisarts komt, zal hij u bij het vermoeden van kanker of een andere aandoening aan de vulva, naar een gynaecoloog verwijzen. Deze arts is gespecialiseerd in ziekten van de vrouwelijke geslachtsorganen.
 

Lichamelijk onderzoek
Bij lichamelijk onderzoek zal de specialist de zichtbare afwijking van de vulva zorgvuldig bekijken en de uitgebreidheid van de afwijking vaststellen. Daarnaast zal hij de liezen controleren op de aanwezigheid van gezwollen lymfeklieren.
 

Biopsie
Het verschil tussen vulvakanker en een goedaardige aandoening aan de vulva is soms moeilijk te zien. Daarom neemt de specialist een stukje weefsel weg dat er afwijkend uitziet. Deze ingreep noemt met een biopsie. De ingreep kan doorgaans poliklinisch, onder plaatselijke verdoving, worden verricht. Soms is algehele narcose nodig.

Het stukje weefsel wordt onder de microscoop bekeken door een andere specialist, een patholoog. Die stelt op grond van het microscopisch onderzoek vast of er inderdaad sprake is van kanker.


Verder onderzoek

Als u Vulvakanker blijkt te hebben, zijn er soms onderzoeken nodig om na te gaan hoever de ziekte zich heeft uitgebreid en of er uitzaaiingen zijn. Dit is belangrijk om de behandeling te kunnen bepalen. De volgende onderzoeken kunnen nodig zijn

CT – Scan;
Endoscopie;
Onderzoeken in verband met de narcose.
 

CT – Scan (computertomografie)
Soms zal de specialist het nodig vinden een CT-scan van het bekken en de buit te laten maken. Bijvoorbeeld als er gezwollen lymfeklieren in de liezen zijn of als de tumor zich buiten de vulva heeft uitgebreid. Een computertomograaf is een apparaat waarmee met millimeter voor millimeter zeer gedetailleerde foto’s van het lichaam kan maken. Hierbij wordt gelijktijdig gebruikgemaakt van röntgenstralen en een computer. Het apparaat heeft een opening waar de patiënte, liggend op een beweegbare tafel, doorheen wordt geschoven. Terwijl de tafel telkens een stukje doorschuift, wordt er een serie foto’s gemaakt. Voor het maken van goede foto’s is het nodig dat de darmen leeg (schoon) zijn en dat er een contrastvloeistof wordt gebruikt. De contrastvloeistof moet op de dag voorafgaand aan het onderzoek en op de dag zelf worden ingenomen. Soms wordt ook nog tijdens het onderzoek contrastvloeistof toegediend. Dit gebeurt via een bloedvat van een arm. Het middel veroorzaakt vaak een weeïg en warm gevoel.


Endoscopie

Bij een endoscopie bekijkt de specialist een inwendig orgaan via een flexibele buis waaraan een kijkertje is bevestigd. De plaats waar de tumor zit of de mogelijke uitbreiding van de tumor kan voor de specialist reden zijn om endoscopisch onderzoek te doen. Op deze manier kan de specialist bijvoorbeeld de urinebuis, de urineblaas of het rectum (laatste stukje van de dikke darm) van binnen bekijken.


Onderzoeken voor de narcose
Voordat iemand een operatie ondergaat, worden het bloed en het hart onderzocht. Soms worden foto’s van de longen gemaakt. De conditie van het hart wordt onderzocht met behulp van een hartfilmpje, een ECG (elektrocardiogram).


Stadium indeling
Op grond van de hiervoor beschreven onderzoeken kan de arts het stadium van de ziekte vaststellen. Voordat de arts kan bepalen welke behandeling hij kan voortellen, moet hij weten uit welke soort kankercellen de tumor is opgebouwd, welke mate van kwaadaardigheid de tumor heeft en wat het stadium van de ziekte is.

 

Behandelingen
Als uit de onderzoeken duidelijk is geworden in welk stadium de ziekte zich bevindt, zal de arts een behandelplan opstellen.

Bij de behandeling van vulvakanker zijn de volgende behandelmethoden van toepassing:
Operatie
Radiotherapie (bestraling)

Chemotherapie
Geen verdere behandeling

U kunt ook een combinatie van deze behandelmethoden krijgen.

Wanneer een behandeling is gericht op het genezen van de patiënt, wordt dat een curatieve behandeling genoemd. Soms wordt voor en/of na een behandeling een adjuvante behandeling geadviseerd ter aanvulling. Bij een behandeling die bedoeld is om de ziekte te remmen en/of klachten te verminderen, spreekt men van een palliatieve behandeling.

De behandeling van een vrouw met vulvakanker zal bij voorkeur plaatsvinden in een ziekenhuis waar men ervaring heeft opgedaan in het behandelen van deze weinig voorkomende soort kanker. Daar kan ook de intensieve zorg worden gegeven die de behandeling van vulvakanker dikwijls met zich meebrengt.
 

Na de behandeling
Een grote gynaecologische operatie vergt veel van een vrouw. Zowel geestelijk als lichamelijk. De combinatie met radiotherapie maakt het nog zwaarder. De langdurige behandeling vraagt veel energie. Het neemt veel tijd in beslag voordat uw lichamelijke conditie weer voldoende is hersteld om de werkzaamheden te hervatten die u gewend was te doen voordat de behandeling plaatsvond. Vermoeidheid of een gevoel van slapte kan maandenlang aanhouden. Het is daarom raadzaam dat u zich de eerste tijd beperkt tot werkzaamheden die niet te veel energie vragen.

 

Geneeskansen
Bij patiënten die zijn behandeld voor kanker wordt vaak gesteld, dat men na een periode van vijf ziekte-vrije jaren vrijwel zeker van genezing is. Het valt echter moeilijk te zeggen wanneer iemand volledig is genezen. In elk geval is de kans dat de ziekte terugkomt kleiner, naarmate men langer ziektevrij is. De kans dat een vrouw van vulvakanker geneest, is afhankelijk van het stadium waarin de ziekte wordt ontdekt.

Voor vrouwen bij wie een kleine tumor is weggenomen zonder uitzaaiingen, is na vijf jaar ongeveer 90% in leven. Als er echter uitzaaiingen in de lymfeklieren van de liezen zijn gevonden, daalt dit percentage afhankelijk van de ernst en uitbreiding van de ziekte onder de 60%.

Wat u als individuele patiënte voor de toekomst mag verwachten, kunt u het beste met uw behandelend arts bespreken. Percentages voor een groep patiënten zijn niet zomaar naar ieders persoonlijke situatie te vertalen.