Na een relatie van ongeveer een jaar, vroeg prins Charles Diana ten huwelijk op 6 februari 1981. Niet lang daarna vetrok Diana voor een paar weken naar Australië, waar haar moeder woonde die inmiddels was hertrouwd met Peter Shand Kydd. De twee vrouwen trokken veel op gedurende die weken en spraken veel over Diana's toekomst.
Helemaal uitgerust doordat ze geen last van de pers had, maar ook zenuwachtig voor wat er allemaal ging gebeuren, keerde ze terug naar Engeland. Want de datum waarop de verloving officieel zou worden bekend gemaakt, was vastgesteld op 24 februari.

Onder massale persbelangstelling presenteerde het paar die dag zich aan de buitenwereld. Diana zou na die dag weinig rust kennen.

De avond ervoor had ze afscheid genomen van haar vriendinnen en flat in Coleherne Court. Protocol verlangde immers dat ze al in het paleis moest overnachten. Als een verloren schaap beleefde ze haar verlovingstijd. Ze moest veel leren en voelde zich weinig gesteund. Tot overmaat van ramp moest Charles zijn verplichtingen gewoon afhandelen, dus aan hem had ze ook niet veel. Ze beet door, hopend dat als ze eenmaal getrouwd was het beter zou gaan.

Maar helaas was dat niet zo. Door de spanningen en stress ontwikkelde ze boulimia. De hofhouding begon haar vervelend te vinden door de wisselende buien die ze had. Maar ook Charles kon hier niet mee overweg. Aan het begin van de negentiger jaren liep het huwelijk op de klippen, en hoewel het koppel al in 1992 uit elkaar ging, werd de scheiding pas in 1996 afgerond.