Ik ben Rosa. Ik ben gevonden en naar het asiel gebracht. Veel wisten ze niet van me en ik zat al 8 maanden in het asiel. Mijn nieuwe baasjes vonden mij heel speciaal omdat ik halflang bruinzwart haar met een witte ondervacht had. De punten van mijn vacht zijn bruin-zwart en het vel en de eerste haren wit. Nog nooit hadden ze zoiets gezien. Mijn baasjes weten niet wat voor een ras ik precies ben, sommige zeggen een kruising van een Europees korthaar met een pers, maar zeker weten doen ze het niet. Maar maakt allemaal niet uit als ik maar lief ben en dat ben ik.

In het begin luisterde ik nergens na en was best een beetje schuw maar ik was zindelijk en lief. Mijn baasjes hebben alles wat ik nodig had voor me gekocht inclusief een krabpaal, mandje, en verzorgingsmateriaal. Dag bij dag begon ik me meer thuis te voelen en begon het huis te markeren met kopjes aan alle spullen en ging het ieder dag een stukje beter met me. Ik wende al vlug bij mijn baasjes maar omdat ik 8 maanden tussen al die andere katjes en poesjes heb gezeten moest ik best wel wennen om vandaar uit opeens bij twee senioren te komen wonen. Ik miste mijn vriendjes ook best wel. Maar al gauw ging ik uit mezelf naar mijn baasjes toe en gaf ik kopjes en lag ik ‘s morgens voor de keukendeur te wachten. Ik lig heel graag in mijn mandje totdat ik de stoelen van de eethoek had ontdekt en die waren toch wat luxer als het mandje. De makkelijke stoel van het vrouwtje heeft het helemaal gedaan voor me maar als het vrouwtje dan daar s’avonds zelf in ging zitten dan was de computerstoel ook wel goed voor deze dame. Al gauw had ik in de gaten hoe laat vrouwtje achter de pc weg ging en kwam ik zelf uit de makkeliijke stoel en ga ik bij de computerstoel zitten. Ik kijk het vrouwtje dan aan alsof ik wil zeggen: "kom op wisseling van stoel" en dat vinden mijn baasje en vrouwtje heel grappig.

Ik speel graag met een balletje en een kleine grijze speelgoedmuis. Ik weet heel goed wat "nee nee" betekent want ik wilde eens op de kast springen omdat ik in het asiel hoogtes gewend ben en toen zeiden ze "nee nee Rosa" en ik begreep  meteen wat het betekende.

Ik wordt erg verwend want ik krijg een keer per dag een zakje of doosje zacht voer en dat vind ik zo ontzettend lekker. Als ik het op heb dan gedraag ik me als een Sheba-kat en krijgen mijn baasje en of vrouwtje tien minuten lang kopjes van me. Eigenlijk wil ik zeggen dat ik nog meer wil maar dat willen ze maar niet begrijpen. Ach ja .... het is te proberen toch???

Groetjes en een kopje van Rosa